Diş Hekimliği Pratiğinde Kardiyovasküler Aciller: Tanıma, İlk Müdahale ve Kritik Kararlar

Kardiyovasküler hastalıklar, diş hekimliği pratiğinde karşılaşılan sistemik hastalıklar arasında önemli bir yer tutmaktadır. Bununla birlikte yaşlanan nüfus, artan komorbidite yükü ve antitrombotik tedavilerin yaygın kullanımı nedeniyle klinik önemi giderek artmaktadır. Diş tedavisi sırasında ağrı, anksiyete, kullanılan ilaçlar ve mevcut kardiyovasküler hastalıkların etkisiyle çeşitli akut kardiyak yakınmalar ve hastalık tabloları gelişebilmektedir. Bu nedenle diş hekiminin kardiyovasküler acilleri erken tanıması, ilk müdahaleyi doğru şekilde başlatması ve ileri tıbbi yardım gereksinimini zamanında belirlemesi kritik öneme sahiptir.

Bu oturumda, diş hekimliği pratiğinde karşılaşılabilecek başlıca kardiyovasküler aciller pratik bir yaklaşım çerçevesinde ele alınacaktır. Akut göğüs ağrısı ve akut koroner sendrom, ciddi hipertansiyon ve hipertansif aciller, senkop, semptomatik taşikardi ve bradikardi ile kardiyak arrest gibi yaşamı tehdit edebilen tabloların klinik bulguları ve ayırıcı özellikleri tartışılacaktır. Özellikle diş hekimliği pratiğinde sık görülen vazovagal senkop ile kardiyak kökenli bilinç kaybının ayrımı, yüksek kan basıncı değerlerinin klinik olarak nasıl yorumlanması gerektiği ve göğüs ağrısı olan hastada ilk yaklaşım üzerinde durulacaktır.

Ayrıca işlem sırasında gelişen acil durumda tedavinin sonlandırılması, havayolu-solunum-dolaşım değerlendirmesi, vital bulguların izlenmesi, acil sağlık sisteminin aktivasyonu, temel yaşam desteğinin başlatılması ve otomatik eksternal defibrilatör kullanımı basamakları klinik senaryolar üzerinden aktarılacaktır. Amaç, diş hekimlerinin kesin tanı koymasından çok, yüksek riskli hastayı erken tanımasını, doğru ilk müdahaleyi uygulamasını ve gecikmeden uygun tıbbi desteğe yönlendirmesini sağlamaktır.

CERRAHİ OLMAYAN PERİODONTAL TEDAVİ

Bu konuşmanın amacı, cerrahi olmayan periodontal tedavinin gerekçesini, amacını ve tekniğini güncel literatür ışığında dinleyicilere aktarmaktır. Gerektiğinde periodontal hastalıkların karakteri, etiyolojisi, sınıflaması gibi konularda özet bilgiler verilecektir.

Periodontitis, dişi destekleyen dokuların yıkımı ile karakterize bir hastalıktır. Temel bulguları, radyolojik olarak tespit edilebilen kemik kaybı, klinik olarak gözlenebilen ataşman kaybı, periodontal cep ve dişeti kanamasıdır. Erken zamanda ve özenle müdahale edildiği takdirde periodontitis birçok vakada önlenebilir ya da tedavi edilebilir. Ne yazık ki, gereğince tedavi edilmediği takdirde başta diş kayıpları olmak üzere fonksiyon, estetik, genel sağlık ve hayat kalitesini olumsuz etkileyen sonuçlarla karşılaşılabilir.

Avrupa Periodontoloji Federasyonu’nun güncel kılavuzuna göre periodontitis teşhisi konulmuş hastada hastalığın tespit edilmiş evre ve derecesine göre kademeli bir tedavi uygulanır. İlk adım olarak, hastalığın sebepleri, mevcut durum, risk faktörleri, tedavi seçenekleri ve olası sonuçlar hakkında hasta bilgilendirilir. Hastanın farkındalığı ve tedaviye uyumu arttırılmaya çalışılır. Tedavinin ilk iki basamağında supragingival ve subgingival mekanik temizlik, risk faktörlerinin kontrolü ve hasta motivasyonu amaçlanır. İkinci basamak tedavi sonunda yeterli iyileşmenin sağlanamadığı olgularda cerrahi ve diğer ileri yöntemler uygulanır. Bu konuşmada cerrahi olmayan periodontal tedavi başlığı altında anlatılacak bu başlangıç tedavi basamakları, her periodontitis hastasında uygulanırlar ve başarıldığı taktirde daha zor ve maliyetli ileri tedavilere olan gereği azaltırlar. Bu önem sebebiyle konuşmada tedavi verimini arttıracak yeni ekipmanlar ve tekniklerle beraber etkinliği bilinen ve hala vazgeçemediğimiz mekanik prensipler ve aletlere yer verilecektir.

Konu 1

Dijital Gülüş Tasarımı estetik diş tedavilerinin planlanma ve uygulanma biçiminde önemli bir aşamayı oluşturur. Klinik değerlendirme ve alçı modellere dayanmak yerine dijital gülüş tasarımı, dijital fotoğraf, video ve özel yazılımları bir araya getirerek hastanın gülüşünü yüz hatları, dudak dinamikleri ve oranlar bağlamında analiz eder. Temelinde bu yöntem, geri dönüşü olmayan herhangi bir tedaviye başlamadan önce nihai estetik sonucu görselleştirmeyi sağlayan bir iletişim ve tanı protokolüdür; bu da hasta beklentileri ile klinik gerçeklik arasındaki uçurumu kapatır.

Süreç genellikle standartlaştırılmış yüz ve ağız içi fotoğraf/video çekimiyle başlar, analizlerin doğru yapılabilmesi için gereken fotoğraf çekimleri ve yazılım arasındaki uyum kritiktir. Yazılım destekli tasarım, önerilen değişiklikleri hastanın gerçek yüzü üzerine yansıtır ve bu tasarım, hastada denemesi için fiziksel bir mock-up a dönüştürülerek restoratif, ortodontik veya cerrahi uygulamalara rehberlik eder.

Bu aşamaların hepsinde güncel yapay zekâ uygulamaları ve görüntüleme tekniklerinin kullanılması elde edilen sonucu hem daha öngörülebilir hem de daha kolay yapılabilir olmasını sağlamaktadır.

Sonuç olarak DSD güncel teknolojik değişiklikler ile daha doğru ve kolay bir sürece doğru gelişen bir felsefedir.

Özet

Süt, karışık ve daimi dişlenme dönemlerinde dişlerin erken kaybı; ark uzunluğunda azalma, komşu dişlerde devrilme, karşıt dişlerde uzama, sürme yönünün bozulması ve maloklüzyon gelişimi gibi önemli klinik sonuçlara yol açabilmektedir. Bu nedenle çocuk diş hekimliğinde dişsiz boşluğun doğru değerlendirilmesi ve uygun zamanda müdahale edilmesi, hem mevcut oklüzal dengenin korunması hem de gelecekteki ortodontik problemlerin ve protetik ihtiyacın önlenmesi açısından kritik öneme sahiptir. Bu panelde, pedodontide boşluk yönetiminin temel ilkeleri; klinik karar verme süreçleri ve güncel uygulama yaklaşımı çerçevesinde ele alınacaktır.

Panel kapsamında, yer tutucuların ve yer kazandırıcıların endikasyonları, kontrendikasyonları, avantajları, sınırlılıkları ve klinik uygulama basamakları sistematik biçimde tartışılacaktır. Sabit ve hareketli yer tutucular olgu seçimi, takip gereklilikleri ve olası komplikasyonlar açısından değerlendirilecektir. Bunun yanında çocuk hastalarda protetik rehabilitasyon gerektiren durumlar da estetik, fonksiyon, konuşma ve psikososyal etkiler yönünden gözden geçirilecektir.

Panelin son bölümünde, karışık dişlenme döneminde yer analizi, erken müdahale planlaması ve dijital teknolojilerin boşluk yönetimindeki yeri üzerinde durulacaktır. Böylece katılımcılara, erken diş kayıplarının yalnızca bir boşluk problemi değil; büyüme-gelişim, oklüzyon ve uzun dönemli tedavi planlamasıyla yakından ilişkili çok boyutlu bir klinik durum olduğu vurgulanacaktır. Panelin, günlük klinik pratiğe yol gösteren ve kanıta dayalı karar vermeyi destekleyen bütüncül bir bakış açısı sunması amaçlanmaktadır.

Panoramik Radyografide Neler Görebiliriz, Neler Göremeyiz?

Panoramik radyografi, dişler, çeneler, maksiller sinüsler ve çevre anatomik yapıların tek görüntüde değerlendirilebildiği yaygın bir görüntüleme yöntemidir. Gömülü dişler, büyük lezyonlar, gelişimsel anomaliler ve bazı patolojik bulguların saptanmasında önemli avantajlar sunar. Ancak, iki boyutlu bir görüntüleme yöntemi olması nedeniyle süperpozisyonlar, distorsiyonlar ve yumuşak doku çözünürlüğündeki sınırlılıklar gibi dezavantajlara sahiptir. Bu sunumda panoramik radyografinin teşhisteki yeri, ne zaman yeterli olduğu ve hangi durumlarda 3B görüntülemeye ihtiyaç duyulduğu klinik vakalar eşliğinde ele alınacaktır.

Tekrarlayan Kök Kanal Tedavisinde Mikroskop Kullanımı: Örnek Vakalar Eşliğinde Dental Mikroskop ve Lup Karşılaştırması

Günümüzde endodonti alanında kabul gören temel gerçeklerden biri, primer kök kanal tedavilerinin uzun dönem gözlemlerinde yüksek başarı oranlarına sahip olduğudur. Literatürde, primer olarak gerçekleştirilen kanal tedavilerinin 10 yıllık takiplerde %92–94 arasında başarı gösterdiği; başarısızlık durumunda uygulanan tekrarlayan (retreatment) kanal tedavilerinin ise benzer sürelerde %82–87 oranında başarı sağladığı bildirilmektedir.

Bu başarı oranlarının korunması ve daha ileriye taşınabilmesi için, yalnızca endodontik tekniklerin doğru uygulanması değil, aynı zamanda primer kök kanal tedavisinin başarısızlık nedenlerinin doğru şekilde tespit edilmesi de büyük önem taşımaktadır. En sık karşılaşılan başarısızlık nedenleri arasında atlanan kanallar, yetersiz apikal kapanış, temas edilemeden bırakılan dentin duvarlarında yer alan lokalize morfolojik düzensizlikler, isthmus ve kanal ramifikasyonlarına yetersiz preparasyon ve irrigasyon sonucu erişilememesi yer almaktadır.

Bu sunumda; yüksek büyütme ve ileri aydınlatma olanakları sunan dental operasyon mikroskobunun ve dental lupların, söz konusu sorunların saptanması ve yönetilmesindeki katkıları karşılaştırmalı olarak ele alınacaktır. Mikroskop ve lup kullanımının klinik avantaj ve sınırlılıkları, seçilmiş örnek vaka fotoğraf ve videoları eşliğinde tartışılarak, tekrarlayan kanal tedavilerinde görsel büyütmenin klinik başarıya etkisi değerlendirilecektir.

Periodontal Hastalıkların Güncel Sınıflamasının Klinik Pratiğinde Kullanılması

Prof.Dr. Ali Çekici

Periodontolojide hastalıkların sınıflandırılması konusunda yıllar içerisinde birçok değişiklik yaşanmıştır. 2017 Çalıştayı ile hayatımıza giren ve günümüzde altın standart haline gelen yeni periodontal hastalık sınıflama sistemi birçok yeni bakış açısı getirmiştir. Periodontal dokuların sağlığının tanımlanmasının yanı sıra en büyük değişiklik periodontitisin tanısında yaşanmıştır.

Bu konuşmada, periodontal sağlığın tanımı, periodontitisin "Evreleri" ve "Dereceleri" kavramlarının klinik pratikteki uygulama basamakları, olgu örnekleri üzerinden ele alınacaktır. Özellikle sistemik durumların, sigara kullanımının ve biyolojik risklerin tanı sürecine entegre edilmesi, "her hastaya aynı protokol" yaklaşımından uzaklaşıp "hastaya özgü (kişiselleştirilmiş) tedavi" konseptine geçişte kilit rol oynamaktadır. Destekleyici periodontal tedavi yaklaşımının klinik pratiğinde periodontal hastalık sınıflamasına dayalı olarak yönetilmesi üzerinde durulacaktır.

Sunumun temel amacı, karmaşık görünen bu yeni sınıflama sisteminin günlük diş hekimliği pratiğinde hızlı ve etkili bir şekilde nasıl kullanılacağını örnekler üzerinde tartışmak; diş hekimleri ve uzmanlar için tanıdan tedaviye uzanan süreçte güncel bir yol haritası sunmaktır. Bilimsel kanıtların klinik kararlarla birleştiği bu yaklaşım, uzun dönemli periodontal sağlığın ve implant çevresi dokuların korunmasında temel teşkil etmektedir.

Prof.Dr. Ali Çekici

Diyabetes Mellituslu Bireylerde Dental İmplant Uygulamaları

Diyabetes mellitus, periodontal ve peri-implant dokuları etkileyen, dental implant tedavisinin tüm aşamalarında önemsenmesi gerekli bir sistemik risk faktörüdür. Kronik hiperglisemi; konak inflamatuvar yanıtını, mikrovasküler yapıyı ve doku iyileşmesini etkileyerek implant cerrahisi sonrası iyileşme sürecini, ve uzun dönem peri-implant sağlığı olumsuz etkileyebilmektedir.

Panelde, diyabetes mellituslu bireylerde dental implant uygulamalarının planlama, cerrahi ve cerrahi sonrası aşamaları; peri-implant sağlık ve hastalık spektrumu ile birlikte ele alınacaktır.

Cerrahi öncesi glisemik kontrol, HbA1c ve alışkanlık değerlendirmeleri, komorbiditelerin yönetimi, ilaç düzenlemeleri ve uygun olgu seçimine ilişkin pratik bir yaklaşım paylaşılacaktır.

Cerrahi ve erken postoperatif dönemde enfeksiyon riskini azaltmaya yönelik protokoller, yara iyileşmesi ve protetik restorasyon seçiminde diyabetin rolü tartışılacaktır. Uzun dönem takipte ise, peri-implant mukozitis ve peri-implantitis riskini azaltmak için idame sıklığı ve glisemik kontrolün birlikte yönetimine odaklanılacaktır. Amaç, katılımcılara diyabetes mellituslu bireylerde implant cerrahisi öncesi ve sonrasını kapsayan, risk yönetimi temelli, kanıta dayalı ve klinik olarak uygulanabilir bir tedavi çerçevesi sunmaktır.

Doç. Dr Alp Saruhanoğlu

Klinik Pratikte “Şüpheli” Lezyona Yaklaşım: Ne Zaman, Nasıl ve Nereden Biyopsi Almalıyız?

Şüpheli oral lezyonların erken tanısı, oral kanserlerin prognozunu belirleyen en önemli faktörlerden biridir. Oral kanser hastalarında erken tanı hastaların sadece prognozunu değil aynı zamanda yaşam kalitelerini de belirgin şekilde olumlu etkilediği bilinmektedir. İki haftadan uzun süreli iyileşmeyen ülserasyon, indürasyon, eritroplaki/lökoplaki gibi klinik özellikler gösteren lezyonlardan biyopsi alınması gerekir. Biyopsi uygulaması bir cerrahi işlem olmakla birlikte, gerekli malzeme, ekipman ve anatomi bilgisi ile her diş hekiminin klinik rütininde uygulayabileceği bir işlemdir. Uygun biyopsi tekniği ve zamanlama klinisyenleri doğru ve erken tanıya yönlendirmede son derece önemlidir.

Bu sunumun amacı diş hekimlerinin özellikle şüpheli durumlarda biyopsi ile hastalara erken tanı koymalarını sağlamaktır.

Peri-implantitis’in Tedavisinde Güncel Cerrahi Yaklaşımlar

Peri-implantitisin tüm diş implantlarının dörtte birini ve implant tedavisi gören hastaların üçte birini etkilediği tahmin edilmektedir. Hastalığın ilerlemesi, diş implantlarının uzun vadeli dayanıklılığı ve başarısı açısından büyük bir risk oluşturmaktadır. Tedavi edilmezse, peri-implantitis ilerleyici kemik kaybına, şiddetli yumuşak doku iltihabına ve nihayetinde implantın başarısızlığına yol açabilir.

Peri-implantitis tedavisinde temel amaç, implant çevresi ceplerden ve implant yüzeyinden bakteriyel biyofilmi temizlemek, iltihabı kontrol altına almak ve yeniden osseointegrasyonu destekleyebilecek biyolojik açıdan elverişli bir yüzey oluşturmaktır. Başarıya ulaşmak için çeşitli cerrahi ve cerrahi olmayan yöntemler önerilmiştir. Cerrahi olmayan tedavinin yeterli olmadığı ileri olgularda cerrahi tedavi gündeme gelmekte; uygulanacak yaklaşım defekt morfolojisi, implant yüzeyinin erişilebilirliği ve klinik koşullara göre belirlenmektedir. Bu kapsamda rezektif ve rejeneratif cerrahi yaklaşımlar, mekanik debridman, implantoplasti, hava aşındırıcı sistemler, titanyum veya kitosan fırçalar, lazer destekli tedaviler ve fotodinamik tedavi farklı implant yüzeyi dekontaminasyon yöntemleri ile birlikte uygulanabilmektedir. Ancak, bu yaklaşımların bazıları biyofilmlerin tamamen temizlenmesinde sınırlı etkinlik göstermiş, diğerleri ise implant yüzeyinde geri dönüşü olmayan değişikliklere neden olabilmiştir.

Son zamanlarda yapılan çalışmalar, elektrokimyasal biyofilm temizleme teknolojisinin (GalvoSurge®) implant yüzeylerinin minimal invaziv temizliği için yeni bir yöntem olarak kullanılabileceğini ortaya koymuştur. Bu teknik, titanyumun elektrokimyasal iletkenliğine dayanmaktadır. Bu süreç sayesinde, implant yüzeyindeki mikroorganizmalar ve biyofilm temizlenebilmekte ve bakteriyel biyofilmde önemli bir azalma sağlanmaktadır. Bu tekniğin en önemli avantajlarından biri de, implant yüzey yapısını bozmadan temizleme kapasitesidir. Bu sunumda, periimplantitisin cerrahi tedavisine dönük güncel bilgilerle birlikte yeni elektrokimyasal biyofilm uzaklaştırma yönteminin peri-implantitis tedavisinde kullanımına ilişkin çalışma prensipleri, endikasyonlar, klinik kullanım protokolleri ve etkinliğine dair güncel kanıtlar ele alınacaktır. Açıklama amacıyla fotoğraflı klinik örnekler sunulacaktır.

Ya Sonra?: İmplant Uygulamalarında Geç Dönem Sorunları

Dental implant uygulamalarında osseointegrasyon fazı tamamlanıp işlevsel yükleme yapıldıktan sonra gelişen geç dönem patolojileri, klinisyenler için ileri düzey cerrahi müdahale gerektiren major sorunların başında gelmektedir. Bu süreçte karşılaşılan en kritik cerrahi tablo; progresif krestal kemik kaybı, derin cepler ve pürülan eksuda ile karakterize olan peri-implantitistir. Doğal dişi çevreleyen koruyucu histolojik bariyerlerin yoksunluğu sebebiyle kemik defektleri anatomik olarak daha derin ve agresif seyretmekte, bu durum enfekte granülasyon dokusunun tamamen temizlenmesini zorunlu kılmaktadır. Cerrahi yönetimde, mekanik ve kimyasal ajanlarla implant yüzeyinin dekontaminasyonunu takiben, defektin morfolojisine göre rezektif veya rejeneratif cerrahi protokolleri devreye sokulmaktadır.

Öte yandan, implant biyomekaniğinin sınırlarını aşan kontrolsüz streslere bağlı olarak gelişen fikstür fraktürleri geç dönemin en radikal komplikasyonudur. Konservatif olarak tedavisi mümkün olmayan bu durumlarda, çevre destek kemik dokusuna minimum travma verecek şekilde özel yöntemler kullanılarak implantın eksplantasyonu ve ardından alveoler kretin sekonder implantasyon için yeniden rekonstrüksiyonu gerekmektedir.

Multidisipliner Yaklaşımda Ortodontik Tedavinin Restoratif ve Periodontal Başarıdaki Rolü

Ortodontik tedavi, multidisipliner diş hekimliği yaklaşımında restoratif ve periodontal tedavilerin başarısını doğrudan etkileyen temel bileşenlerden biridir. Dişlerin ideal konumlarına getirilmesi, çapraşıklıkların giderilmesi ve ark formunun düzenlenmesi ile fonksiyonel ve biyomekanik açıdan dengeli bir oklüzyon elde edilmektedir.

Restoratif açıdan ortodontik tedavi, daha konservatif işlemlere olanak sağlayarak restorasyonların marjinal uyumunu ve uzun dönem başarısını artırmaktadır. Periodontal açıdan ise dişlerin düzgün hizalanması plak retansiyonunu azaltmakta, oral hijyenin etkinliğini artırmakta ve gingival inflamasyon ile periodontal hastalık riskini düşürmektedir. Ayrıca uygun ortodontik kuvvet kontrolü ile periodontal dokular üzerindeki travmatik etkiler azaltılarak periodontal stabilite desteklenmektedir.

Ortodontik tedavi, restoratif ve periodontal girişimlerin başarısını artıran ve tedavi sonuçlarının öngörülebilirliğini sağlayan kritik bir faktördür. Multidisipliner planlamada erken ortodontik değerlendirme, uzun dönem klinik başarı açısından önemli katkılar sunmaktadır.

Dijital dönemde cerrahi hayat: Sanal hastadan canlı hastaya implantoloji

Dijital dönüşüm, diş hekimliğinde implantoloji pratiğini köklü bir şekilde değiştirmiştir. Sanal hasta oluşturularak cerrahinin planlanması, tedavi sürecinin başından sonuna kadar daha öngörülebilir, güvenli ve hasta odaklı ilerlemesine olanak tanır. Günümüzde konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT), ağız içi ve yüz tarayıcıları ile bu verileri entegre eden yapay zekâ destekli gelişmiş yazılımlar sayesinde hastanın anatomisi üç boyutlu olarak detaylı biçimde modellenebilmektedir. Bu sayede ameliyat planı, hedeflenen protetik rehabilitasyona göre operasyon öncesinde tamamlanarak, daha az komplikasyonla ve öngörülebilir sonuçlarla uygulanabilmektedir.

Dijital planlama aynı zamanda estetik ve fonksiyonel sonuçların önceden simüle edilmesini sağlar. Bu durum, hasta ile iletişimi güçlendirirken tedaviye duyulan güveni de artırır. Elde edilen veriler doğrultusunda implantın ideal pozisyonu hassasiyetle belirlenebilir. Cerrahi rehberler veya navigasyon sistemleri eşliğinde gerçekleştirilen uygulamalar, hata payını minimize ederken cerrahi kompleksiteyi azaltır. Böylece hem klinisyen konforu artar hem de hasta açısından daha minimal invaziv ve hızlı iyileşen bir süreç sağlanır.

Bu konuşmada, dijital implantolojinin yalnızca bir teknolojik yenilik değil; klinik başarıyı artıran, komplikasyonları azaltan ve hasta memnuniyetini üst düzeye taşıyan bütüncül bir yaklaşım olduğu, avantaj ve sınırlılıklarıyla birlikte ele alınacaktır.

Çene Lezyonlarında Tanı ve Tedaviye Giden Yol: Olgularla Multidisipliner Yolculuk

Odontogenezis tamamlandıktan sonra serres ve malesses epitel artıkları olarak bilinen parçacıklar diş etinde ve kemiklerde orijinal formatif yapıda bulunurlar. Enflamasyon veya genetik etkilerle stimüle edildikleri zaman bu kalıntılar odontojenik enfeksiyon, kist ve tümörlere değişim gösterirler.

Çenelerde görülen lezyonların tedavi planlamasında klinik, radyolojik ve patolojik bulguların birlikte yorumlanması tedavinin başarısında en önemli etkendir. Rutinde karşılaşılan klinik bulguların ve radyolojik görüntülerin alışılmışın dışında çok farklı lezyonlar olarak karşımıza çıkması olasıdır. Birçok lezyon klinisyene sürpriz yapmayı sever. Tipik klinik ve radyolojik bulgular önümüzde olsa bile bu sürprizlere hazır olmalıyız. Tüm lezyonlar için en doğru yaklaşım multidisipliner bakış açısıdır. Bu durumda muayene hekiminin farklı bakış açıları geliştirmesi ve gerektiğinde birlikte çalışacağı ekibi oluşturması gereklidir. Hekim hastasını doğru tedavi etmek, gerekirse doğru yönlendirmek ve takibini sürdürmekle sorumludur.

Bu oturumda farklı disiplinlerde birlikte çalışan bir grup olarak klinik ve radyolojik olarak ön görülen tanılardan oldukça farklı histopatolojik tanılarla karşımıza çıkan olgular üzerinden kendi deneyimlerimizi aktarmaya çalışacağız. Bu oturumun sonunda her lezyona gereksiz şüphe hatta korkuyla yaklaşılmasını değil olasılıklar hakkında farkındalık geliştirmeyi amaçlıyoruz.

Yaşlı Hastalarda Protetik Tedavide Hasta Odaklı Yaklaşım

Yaşlı hastalarda protetik tedavi, yalnızca kaybedilen estetik ve oral fonksiyonların geri kazandırılmasını amaçlayan bir rehabilitasyon süreci değildir. Geriatrik hastalarda başarılı bir protetik rehabilitasyon; bireyin sosyal yaşama katılımını, özgüvenini ve yaşam kalitesini olumlu yönde etkileyebilmektedir. Güncel çalışmalar, uygun protetik tedavinin bu hasta grubunda sosyal etkileşimi ve yaşam kalitesini artırabildiğini, bilişsel fonksiyonlar üzerinde olumlu etkiler sağlayabildiğini, vücudun genelindeki kas-iskelet sistemini güçlendirebildiğini ve sağlıklı yaşlanmayı destekleyebileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, geriatrik hastalarda tedavinin başarısı yalnızca doğru klinik tekniklerin uygulanmasına bağlı değildir. Hastanın fiziksel ve bilişsel kapasitesinin, psikolojik durumunun, beklentilerinin ve yaşam koşullarının doğru değerlendirilmesi; etkili iletişim kurulması ve hasta odaklı bir yaklaşım benimsenmesi de tedavi sonucunu doğrudan etkileyen temel unsurlardır.

Yaşlı hastalarda hareketli protez tedavisinde hasta odaklı bir yaklaşım benimsenmelidir. Yaşlı bireyin beklentilerinin doğru analiz edilmesi, etkili iletişim kurulması, seans planlamasının fiziksel ve bilişsel kapasiteye uygun şekilde düzenlenmesi ve protez kullanımına uyumu artıracak stratejilerin geliştirilmesi uzun dönem tedavi başarısını destekleyen başlıca unsurlardır. Bunun yanı sıra, ağız kuruluğu, azalmış motor beceri, bilişsel değişiklikler, sistemik hastalıklar, motivasyon kaybı ve gerçekçi olmayan beklentiler gibi geriatrik hastalarda sık karşılaşılan durumların tedavi planlaması sırasında göz önünde bulundurulması büyük önem taşımaktadır. Bu faktörlere yönelik bireyselleştirilmiş tedavi yaklaşımlarının benimsenmesi, hasta-hekim iletişimini güçlendirmenin yanı sıra protez memnuniyetini artırarak daha öngörülebilir sonuçların elde edilmesine katkı sağlayacaktır.

Metabolik Hastalıklar Çağında Dental İmplantoloji: Diyabetik Hastaya Klinik Yaklaşım

Diabetes mellitus, yara iyileşmesi, immün yanıt ve kemik metabolizması üzerindeki etkileri nedeniyle oral ve maksillofasiyal cerrahi uygulamalarında uzun süredir önemli bir sistemik risk faktörü olarak kabul edilmektedir. Bununla birlikte güncel yaklaşım, diyabet varlığını tek başına oral ve maksillofasiyal cerrahi veya dental implant tedavileri için mutlak bir kontrendikasyon olarak değerlendirmekten uzaklaşmış; hastalığın metabolik kontrolü, eşlik eden komplikasyonlar ve bireysel risk profilinin birlikte ele alındığı daha seçici bir klinik karar sürecine yönelmiştir.

Bu sunumda diyabetik hastada implant tedavisinin planlanması ve cerrahi yönetimi oral ve maksillofasiyal cerrahi perspektifinden ele alınacaktır. Glisemik kontrolün ve HbA1c düzeyinin hasta seçimindeki yeri; enfeksiyon, yara iyileşmesi ve osseoentegrasyon açısından olası riskler; dental implant cerrahisinin zamanlaması ve ileri kemik augmentasyonu gereken olgularda tedavi yaklaşımı tartışılacaktır. Bunun yanında diş çekimi, gömülü diş cerrahisi ve diğer dentoalveoler girişimlerde perioperatif risk değerlendirmesi de ele alınacak; diyabetik hastalarda cerrahi tedavi planlamasının metabolik kontrol düzeyi, işlemin kapsamı ve bireysel risk profili doğrultusunda yapılmasına yönelik kanıta dayalı ve pratik bir yaklaşım sunulması amaçlanmıştır.

Ağız, Diş ve Çene Cerrahisinde Akılcı Antibiyotik Kullanımı: Kanıta Dayalı Güncel Yaklaşımlar

Özet

Antimikrobiyal direnç, günümüzde küresel sağlık sistemlerini tehdit eden en önemli sorunlardan biri olup, antibiyotiklerin akılcı kullanımı tüm sağlık disiplinlerinin ortak sorumluluğu hâline gelmiştir. Diş hekimliği, antibiyotik reçeteleme sıklığının yüksek olduğu alanlardan biri olmakla birlikte, güncel bilimsel kanıtlar birçok cerrahi girişimde rutin antibiyotik kullanımının beklenen klinik faydayı sağlamadığını göstermektedir. Bu nedenle antibiyotik kullanımına ilişkin kararların alışkanlıklarla değil, bilimsel kanıtlar ve güncel rehberler doğrultusunda verilmesi büyük önem taşımaktadır.

Bu sunumda, ağız, diş ve çene cerrahisi pratiğinde antibiyotik kullanımına ilişkin güncel yaklaşım; odontojenik enfeksiyonların yönetimi, cerrahi profilaksi, üçüncü molar cerrahisi, dental implant uygulamaları ve sistemik risk taşıyan hastalarda antibiyotik endikasyonları üzerinden ele alınacaktır. Doğru endikasyon, uygun ajan seçimi, doz, uygulama zamanı ve tedavi süresi gibi temel ilkeler, güncel uluslararası rehberler ve kanıta dayalı çalışmalar ışığında değerlendirilecek; klinik uygulamada sık karşılaşılan tartışmalı durumlar bilimsel veriler doğrultusunda tartışılacaktır.

Sunumun amacı, antibiyotik kullanımına ilişkin güncel kanıtları klinik pratiğe aktararak, gereksiz reçetelemeyi azaltan, hasta güvenliğini önceleyen ve antimikrobiyal dirençle mücadeleyi destekleyen kanıta dayalı bir yaklaşımın önemini ortaya koymaktır.

Minimal İnvaziv Diş Hekimliğinde Remineralizasyon Stratejileri: Klinik Sonuçların Değerlendirilmesi

Minimal İnvaziv Diş Hekimliği (MID), erken teşhis ve koruyucu yaklaşımlar yoluyla diş dokusunun korunmasını öncelik haline getirir. Remineralizasyon stratejileri, özellikle kavite oluşmamış çürük lezyonlarının tedavisinde bu yaklaşımın temelini oluşturur. Remineralizasyon, diş dokusunun korunmasına olanak sağlayarak operatif yaklaşımları geciktirir veya önlenmesinde önemli bir rol oynar.

Kanıtlar, remineralizasyonun erken mine lezyonlarını durdurma ve remineralize ederek operatif yaklaşımları azalttığını göstermektedir. Kazein fosfopeptit–amorf kalsiyum fosfat (CPP-ACP), biyoaktif materyaller ve kalsiyum gliserofosfat (CaGP) gibi remineralizasyon ajanlarındaki gelişmeler, mine remineralizasyonunun başarısını artırmıştır.

MID prensipleri hakkında daha fazla bilgi sahibi olan klinisyenlerin, remineralizasyon yaklaşımlarını rutin klinik uygulamalarına entegre etme olasılığı daha yüksektir.

Sonuç olarak, gelişmiş remineralizasyon teknolojilerinin entegrasyonu, klinik uygulamayı güçlendirirken çürük yönetiminde koruyucu ve hasta odaklı bir yaklaşımı desteklemektedir.

Özet

Minimal İnvaziv Tedavi Yaklaşımları

Minimal invaziv tedaviler, biyolojik doku korunumunu esas alarak çürük ilerlemesini kontrol altına almayı ve diş dokusunun mümkün olduğunca korunmasını hedeflemektedir. Bu sunumda, selektif çürük uzaklaştırma, Hall tekniği, gümüş diamin florür (SDF) uygulamaları, rezin infiltrasyonu ve cam hibrit restoratif sistemler gibi güncel yaklaşım ve materyaller çocuk diş hekimliği perspektifinden ele alınacaktır.

Endodontide Akılcı Antibiyotik Kullanımı

Dişhekimi, günlük muayenehane yaşamında enflamatuvar ve/veya enfeksiyöz endodontik durumlarla sıklıkla karşılaşır. Bu durumların çoğunda lokal müdahale ile semptomlar ortadan kalkar ve iyileşme gerçekleşir, çünkü kök kanallarının genişletilmesi temizlenmesi ve dezenfeksiyonu ile enfeksiyon kaynağını ortadan kaldırmak oldukça kolaydır. Ancak bazı durumlarda, hastanın yaygın şişlik, selülit, ateş, lenfadenopati, kırıklık ve yorgunluk gibi daha ciddi semptomları olabilir. Durum böyle olduğunda endodontik tedavi yaklaşımlarına ek olarak, antibiyotik reçete edilmesi gerekebilir. Bu bağlamda, hekimin hangi tip antibiyotiği, hangi dozda ve ne kadar süre vereceği çok önemlidir. Antibiyotiklere karşı gelişen direnç ve antibiyotiklerin neden olduğu yan etkiler dünya çapında sorun yarattığı için bu üç kriterin hepsi de çok önemlidir.

Bu sunumda, yukarıda belirtilen faktörler kapsamında ayrıntılı bilgi verilecek ve irdelenecektir.

Temporomandibular Kaos: Hastalıklar Sorunlar ve Tanı

Bu sunum, Temporomandibuler Eklem (TME) patolojilerinin cerrahi tedavisini ve iyi klinik uygulamaları kanıta dayalı tıp çerçevesinde ele almaktadır. TME rahatsızlıkları sıklık sırasına göre sınıflandırılmış; en sık myofasiyal ağrılar, internal düzensizlikler/artralji ve kırık-dislokasyon görülürken, ankiloz, dejeneratif eklem hastalığı ve kondil hiperplazisi daha nadir, tümörler ve infektif artrit ise ender rastlanan durumlar olarak sunulmuştur. Kanıt seviyeleri piramidi (meta-analizden hayvan çalışmalarına) ve klinik tavsiye dereceleri (A-D) açıklanmıştır. Güncel literatür taramasında artrosentez, artroskopi, PRP/HA enjeksiyonları, diskopeksi teknikleri, diskektomi, ORIF ile kondil kırığı tedavisi, ankiloz rekonstrüksiyonu (otojen greft, distraksiyon osteogenezi) ve total TME protezleri olgu örnekleri yardımıyla karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak; hasta merkezli, multidisipliner yaklaşım, kapsamlı bilgilendirilmiş onam ve uzun dönem takip vurgulanmıştır.

Akılcı Antibiyotik/Antimikrobiyal Kullanımı ve Periodontoloji: Kanıta Dayalı Güncel Yaklaşımlar

Antimikrobiyal direnç, günümüzde küresel halk sağlığını tehdit eden en önemli sorunlardan biri olup, diş hekimliği uygulamalarında antibiyotiklerin gereksiz veya uygunsuz kullanımı bu sürece önemli ölçüde katkıda bulunmaktadır. Günümüzde periodontal tedavinin temelini biyofilm kontrolü ve mekanik debridman oluşturmakta; sistemik antibiyotikler, analjezikler, antiseptikler ve diğer farmakolojik ajanlar ise yalnızca bilimsel kanıtlarla desteklenen endikasyonlarda kullanılmalıdır. Bunlar, yalnızca doğru endikasyonlarda, uygun ajan, doz ve süreyle kullanıldığında klinik yarar sağlamaktadır. Bu nedenle akılcı antimikrobiyal kullanımı, periodontoloji pratiğinin vazgeçilmez bir bileşeni hâline gelmiştir.
Bu sunumun amacı, periodontoloji alanında çalışan diş hekimlerinin akılcı antimikrobiyal kullanımına ilişkin güncel bilgi düzeyini güçlendirmek, gereksiz antibiyotik kullanımını azaltmaya yönelik farkındalığı artırmak ve hasta güvenliğini önceleyen, kanıta dayalı reçeteleme alışkanlıklarının yaygınlaşmasına katkı sağlamaktır.
Periodontolojide akılcı antimikrobiyal kullanımının temel ilkeleri güncel bilimsel kanıtlar ve uluslararası kılavuzlar doğrultusunda ele alınacak ve sistemik antibiyotiklerin periodontal tedavideki gerçek endikasyonları, mekanik tedavinin yerine antibiyotik kullanımının uygun olmadığı durumlar, antimikrobiyal direnç gelişiminin önlenmesi, antibiyotik profilaksisi, lokal antimikrobiyal ajanların yeri ve hasta odaklı reçeteleme ilkeleri güncel literatür ışığında tartışılacaktır. Ayrıca ülkemizde diş hekimliğinde akılcı antibiyotik kullanımı konusunda gerçekleştirilen çalışmaların sonuçları değerlendirilerek klinik uygulamada sık karşılaşılan reçeteleme hataları ve bunların önlenmesine yönelik kanıta dayalı öneriler paylaşılacaktır.

Yaşlı Hastada Ağız Sağlığına Geriatrik Bakış

Türkiye’de nüfus hızla yaşlanmaktadır. TUİK verilerine göre 2020’de %9,5 olan 65 yaş üstü nüfus 5 yılda %20,5 artarak 2025’de %11,1 olmuştur. Ağız hastalıkları dünya genelinde en yaygın kronik hastalık gruplarından biridir; WHO Global Oral Health Status Report 2022, yaklaşık 3,5 milyar kişinin oral hastalıklardan etkilendiğini ve oral sağlığın genel sağlık ile sağlıklı yaşlanma açısından doğrudan belirleyici olduğunu vurgulamaktadır. Yaşlı bireyde ağız sağlığı, izole bir dental sorun olmaktan çok; kırılganlık, beslenme, kognisyon, sistemik inflamasyon ve ilaç yükü ile iç içe geçen bir geriatrik bakım alanıdır.

Yaşlanma sadece kronolojik bir kavram değildir. Hemostazis ve adaptasyon kapasitesinde azalma organ sistemlerinde meydana gelen değişikliklerin her yaşlıda farklı seviyelerde olmasını açıklar. Kırılganlıkta adaptasyon kapasitesi azalır. Geriatrinin temel konularından olan kırılganlık sadece fiziksel olarak değil kognitif, sosyal ve oral kırılganlık olarak da değerlendirilmelidir.

Malnütrisyon yaşlanma ile sıklığı artan, morbidite ve mortaliteyi artıran geriatrik bir sendromdur. Malnütrisyon için risk faktörlerinden biri de ağız sağlığıdır. Oral frailty, yaşa bağlı, ilerleyici bir ağız fonksiyonunun (örneğin, çiğneme, yutma, konuşma gibi) azalmasıdır ve genel fiziksel kırılganlığın ve yetersiz beslenmenin erken bir göstergesi olarak kabul edilir, büyük ölçüde geri döndürülebilir bir durumdur.

Geriatrik bakış açısı, diş hekiminin aşırı tedavi (over-treatment) ile yetersiz tedavi (under-treatment) arasında denge kurmasını sağlar ve tedavi hedefini ideal restorasyondan çok ağrı kontrolü, enfeksiyon kontrolü, çiğneme-yutma fonksiyonunun korunması ve yaşam kalitesinin artırılması olarak tanımlar. Oral frailty erken evrede potansiyel olarak geri döndürülebilir bir durumdur ve erken tanınması önemli bir müdahale fırsatı sunar. Sonuç olarak yaşlı bireyde ağız sağlığı; oral frailty, malnütrisyon, sistemik inflamasyon, polifarmasi ve ilaçla ilişkili çene nekrozu gibi alanlarla kesişen multidisipliner bir konudur ve geriatrist ile diş hekimi arasındaki iş birliği, sağlıklı yaşlanmanın önemli bir parçasıdır.

Bu oturumun amacı, diş hekimlerine yaşlı hastayı kronolojik yaştan çok biyolojik yaş, kırılganlık, fonksiyonel kapasite, kognitif durum, ilaç yükü ve yaşam kalitesi hedefleri çerçevesinde değerlendiren bir geriatrik bakış açısı kazandırmaktır.

Anahtar kelimeler: geriatrik diş hekimliği, oral frailty, inflammaging, polifarmasi, hasta merkezli bakım

POSTERİOR BÖLGE DİREKT RESTORASYONLARDA MATERYAL SEÇİMİ VE GÜNCEL YAKLAŞIMLAR

Posterior bölge, yüksek çiğneme kuvvetleri ve nem kontrolü güçlüğü nedeniyle direkt restorasyonlarda doğru materyal ve teknik seçimini zorunlu kılar. Peki hangi materyali seçmeliyiz? Bu sunumda kompozit rezinler, bulk-fill ve akışkan kompozitler, cam iyonomer esaslı materyaller ve amalgam, yalnızca dayanım ve estetik açısından değil; biyouyumluluk ve toksisite açısından da sade bir bakışla karşılaştırılacaktır. Amalgamdaki cıva tartışması, kompozitlerden salınan rezidüel monomerler ve BPA gibi konular güncel kanıtlar ışığında ele alınacak ve klinik karar süreci bu çerçevede tartışılacaktır. Restorasyonun uzun ömrünü artıran biyomimetik yaklaşımlar, doğal dişin esnekliğini taklit eden stres emici tabakalar ve fiber takviyesinin kırık direncine katkısı vurgulanacaktır. Ayrıca konservatif çürük temizliği, adeziv uygulama ve polimerizasyon stresinin yönetimi gibi temel adımlar aktarılarak klinisyenlere uygulanabilir ve kanıta dayalı bir karar rehberi sunulması amaçlanmaktadır.

Direkt Kompozit Restorasyonlarda Başarıya Giden Yol: Klinik İpuçları ve Püf Noktaları

Direkt kompozit restorasyonlar, minimal invaziv yaklaşımı ve üstün estetik potansiyeli sayesinde günümüz diş hekimliğinde önemli bir yer tutmaktadır. Ancak uzun dönem klinik başarının sağlanması; doğru hasta seçimi, uygun endikasyon belirleme ve dikkatli tedavi planlaması ile doğrudan ilişkilidir. Adeziv sistemlerin doğru kullanımı, etkin izolasyon ve uygun materyal seçimi restorasyonun dayanıklılığını ve marjinal uyumunu belirleyen temel unsurlardır.

Klinik uygulama aşamasında tabakalama teknikleri, doğru polimerizasyon stratejileri ve anatomik formun başarılı şekilde oluşturulması estetik ve fonksiyonel sonuçları doğrudan etkiler. Bununla birlikte, bitirme ve polisaj işlemlerinin özenle yapılması yüzey kalitesini artırarak plak birikimini ve renklenmeyi azaltır. Olası komplikasyonların önlenmesi ve erken dönemde yönetilmesi ise restorasyonların ömrünü uzatmada kritik rol oynar.

Sonuç olarak, direkt kompozit restorasyonlarda başarı; materyal bilgisi ile klinik becerinin birleştiği, detaylara gösterilen özenle şekillenen çok faktörlü bir süreçtir. Bu sunum, klinik başarıyı artırmaya yönelik pratik ipuçları ve güncel yaklaşımları kapsamlı bir şekilde ele almayı amaçlamaktadır.

Endodontide Komplikasyonlar: Krizden Çözüme

Endodontik tedaviler, doğru planlama ve uygulamaya rağmen çeşitli komplikasyonlarla karşılaşılabilen dinamik süreçlerdir. Kanal anatomisinin kompleks yapısı, diş hekiminin deneyimi ve kullanılan teknikler bu komplikasyonların gelişiminde belirleyici rol oynar. Alet kırılması, alet yutulması, perforasyonlar, yıkama kazaları gibi durumlar, tedavi başarısını olumsuz etkileyebilecek başlıca sorunlar arasında yer alır.

Bu sunumda, endodontik tedavi sırasında karşılaşılabilecek komplikasyonlar güncel literatür ve klinik örnekler eşliğinde ele alınacaktır. Komplikasyonların tanısı, önlenmesine yönelik stratejiler ve oluştuğunda uygulanabilecek etkili yönetim yaklaşımları tartışılacaktır. Amaç, klinisyenlerin karşılaştıkları sorunları doğru analiz edebilmeleri ve uygun müdahale yöntemlerini uygulayarak tedavi başarısını artırabilmeleridir.

Diyabetli Hastanın Diş Hekimliği Pratiğinde Yönetimi: Tedavi Öncesinde, Sırasında ve Sonrasında Pratik Bir Yaklaşım

Diabetes mellitus, diş hekimliği pratiğinde en sık karşılaşılan kronik hastalıklardan biridir ve ağız sağlığı ile ilişkisi çift yönlüdür: yetersiz kontrol edilen hiperglisemi periodontal hastalığı ağırlaştırırken, periodontal enfeksiyon da glisemik kontrolü olumsuz etkiler. Diş hekimi açısından temel soru çoğu zaman diyabetli bir hastanın tedavi edilip edilemeyeceği değil, tedavinin güvenli ve etkili biçimde gerçekleştirilebilmesi için hangi koşulların sağlanması gerektiğidir.

Bu sunum, tedavi sürecinin zaman çizelgesi etrafında yapılandırılmış, sorulara dayalı pratik bir yaklaşım sunmaktadır. İşlem öncesi bölümde anamnez alınması, HbA1c'nin yorumlanması, özellikle hipoglisemi riskinin başlıca belirleyicileri olan insülin ve sülfonilüreler olmak üzere klinik açıdan önem taşıyan ilaçların belirlenmesi, randevu zamanlaması ve elektif bir işlemin ertelenmesi ya da hastanın hekimiyle iletişime geçilmesi gereken durumlar ele alınmaktadır. İşlem sırasındaki bölüm, hipogliseminin tanınması ve acil yönetimine; hasta yutamıyorsa glukagon kullanımına, adrenalin içeren lokal anesteziklerin güvenli kullanımına ve insülin pompası veya sürekli glukoz izlem sistemi kullanan hastalarda dikkat edilmesi gereken noktalara odaklanmaktadır. İşlem sonrası bölümde ise yara iyileşmesi, akılcı antibiyotik ve analjezik reçetelenmesi, oral alımın azaldığı durumlarda beslenme ve ilaç kullanımına ilişkin öneriler ile takip aralıkları değerlendirilmektedir.

Öneriler daha sonra işlemin yüküne göre; diş taşı temizliği ve restoratif işlemlerden endodontik tedavi ve diş çekimine, cerrahi çekim ve implant uygulamasına kadar invazivlik, kanama riski, seans süresi ve enfeksiyon yükü dikkate alınarak sınıflandırılmaktadır. İki temel ilke özellikle vurgulanmaktadır: akut dental enfeksiyon, glisemik kontrolün kötü olması gerekçesiyle hiçbir zaman ertelenmemeli; ayrıca HbA1c düzeyinde iyileşme sağlayabilen periodontal tedavi bu hastalarda geciktirilmek yerine önceliklendirilmelidir. GLP-1 reseptör agonistleri ve SGLT2 inhibitörleri dahil olmak üzere daha yeni tedavilerin beraberinde getirdiği özel durumlar da ele alınmaktadır.

Anahtar kelimeler: diabetes mellitus, diş hekimliğinde yönetim, hipoglisemi, periodontal hastalık, glisemik kontrol

Klinik Diş Hekimliğinde Dijital Yaklaşımın Günümüzdeki Yetersizlikleri ve Çözüm Önerileri

Dijital diş hekimliği, klinisyenlere hız, konfor ve öngörülebilirlik sunarak günlük pratiği önemli ölçüde değiştirmiştir. İntraoral tarayıcılar, CAD/CAM sistemleri ve dijital planlama yazılımları sayesinde tedavi süreçleri daha verimli hale gelmiştir. Ancak klinik uygulamada karşılaşılan bazı temel sorunlar halen devam etmektedir. Özellikle subgingival marjinlerin doğru taranamaması, tam ark ölçülerde doğruluk kayıpları ve oklüzal uyum problemleri klinisyenlerin sık karşılaştığı zorluklardandır. Ayrıca, farklı sistemler arasında veri aktarımındaki uyumsuzluklar ve kapalı yazılım ekosistemleri, iş akışını zorlaştırmakta ve zaman kaybına neden olmaktadır.

Bunun yanında, dijital sistemlerin öğrenme eğrisi ve klinik karar süreçlerinde operatöre bağımlılık, sonuçların standardizasyonunu sınırlayabilmektedir. Laboratuvar-klinik iletişiminde dijital veri aktarımı avantaj sağlasa da, eksik veya hatalı veri paylaşımı restorasyon başarısını olumsuz etkileyebilmektedir.

Bu sorunların çözümünde klinisyen odaklı yaklaşımlar ön plana çıkmalıdır. Hibrit iş akışlarının (konvansiyonel + dijital) doğru endikasyonlarda kullanılması, özellikle sınır vakalarda başarıyı artırabilir. Klinik eğitimlerin artırılması, tarama protokollerinin standardize edilmesi ve sistemler arası açık veri paylaşımının desteklenmesi gereklidir. Ayrıca, klinisyenlerin kullandıkları sistemleri iyi tanıması ve vaka seçimini doğru yapması kritik öneme sahiptir. Sonuç olarak, dijital diş hekimliği doğru klinik yaklaşım ve deneyimle desteklendiğinde güçlü bir araç olmaya devam edecektir.

Diş Hekimliğinden Yüz Mimarisine: Ortognatik Cerrahide Yeni Ufuklar

Ortognatik cerrahi, yalnızca oklüzal uyumsuzlukların düzeltilmesinin ötesine geçerek; fonksiyon, estetik ve hastaya özel planlamaların bir araya geldiği kapsamlı bir yüz rehabilitasyonu alanına dönüşmüştür. Bu sunumda ortognatik cerrahi, genel diş hekimi ve ortodonti uzmanı ve çene cerrahisi uzmanı perspektifinden ele alınarak, yalnızca diş diziliminin değil, yüz mimarisinin bütüncül yönetimindeki rolü vurgulanacaktır. Ortodontik kamuflajın sınırları, cerrahi endikasyonların doğru belirlenmesi ve dentofasiyal deformitelerin erken tanınıp uygun şekilde yönlendirilmesi temel başlıklar arasında yer almaktadır.

Ayrıca CBCT tabanlı analizler, intraoral taramalar, 3 boyutlu yüz görüntüleme sistemleri ve sanal cerrahi planlama gibi güncel dijital yaklaşımlar ile tedavi öngörülebilirliğinin nasıl arttığı ele alınacaktır. Ortognatik cerrahinin hava yolu üzerine etkileri, temporomandibular eklem ilişkisi ve yüz estetiğine katkıları seçilmiş klinik vakalar üzerinden tartışılacaktır.

Bu sunum, diş hekimliği ile maksillofasiyal cerrahi arasındaki köprüyü güçlendirerek, klinisyenlerin ortognatik cerrahiyi hangi durumlarda ve nasıl tedavi planlarına dahil etmeleri gerektiğine dair daha net bir bakış açısı kazandırmayı; böylece hastalarda hem fonksiyonel hem de estetik açıdan daha başarılı sonuçlar elde edilmesine katkı sağlamayı amaçlamaktadır.

Aşınmış Dentisyonun Direkt ve İndirekt Adeziv Restorasyonlar ile Estetik ve Fonksiyonel Rehabilitasyonu

Özet:

Son yıllarda gelişmiş toplumlarda sıklıkla karşılaşılan ve her yaş grubunu etkileyen önemli problemlerden bir tanesi diş aşınmalarıdır. Multifaktöriyel orijine sahip olan diş aşınmaları iç ve dış etkenlerden kaynaklanan kimyasal ve mekanik faktörlerin kombinasyonu sonucunda meydana gelmekte ve ilerleyici özellik göstermektedir. Özellikle parafonksiyonel alışkanlıklar ile erozyonun birlikte seyrettiği ve hastada dikey boyut kaybına neden olan diş aşınmalarının tedavisi diş hekimleri açısından oldukça zorlayıcı bir klinik tablo yaratmaktadır. Diş aşınmalarındaki güncel tedavi yaklaşımı, adeziv sistemler ile diş sert dokularına yüksek ve uzun süreli bağlanma potansiyeli gösteren restoratif materyallerin kullanılması ile kalan diş sert dokusunu koruyan ilave edici adeziv restorasyonların (additive adhesive restorations) uygulanmasıdır. Bu sunumda farklı yapıdaki diş aşınmalarının etyolojik faktörleri, bu vakalarda gerçekleştirilen porselen lamina, kompozit ve parsiyal indirekt adeziv restorasyonlar (PİAR) ve bunların prognozları bilimsel veriler ve klinik vakalar eşliğinde tartışılacaktır.

Her Diş İkinci Bir Şansı Hak Eder mi?

İmplant tedavilerinin öngörülebilirliği ve yaygınlaşması, protetik tedavi seçeneklerini önemli ölçüde genişletirken, prognozu şüpheli doğal dişler için verdiğimiz kararları da değiştirmiştir. Günümüzde aşırı madde kaybına uğramış bir diş için yalnızca “Bu dişi nasıl restore edebilirim?” değil, “Bu dişi korumalı mıyım?” sorusunun da yanıtlanması gerekir. Çünkü bir dişin teknik olarak restore edilebilir olması, uzun dönem protetik prognozunun öngörülebilir olduğu anlamına gelmeyebilir; benzer şekilde, yerine implant uygulanabilmesi de doğal dişten vazgeçmek için tek başına yeterli bir gerekçe değildir.

Bu sunumda, aşırı madde kaybına sahip dişlerde koruma ve çekim kararının protetik sınırları klinik deneyim ışığında tartışılacaktır. Kalan diş yapısının nihai restorasyona sağlayabileceği biyomekanik temel, protetik tedavinin bu sınırları ne ölçüde genişletebileceği ve uygulanan ek girişimlerin uzun dönem prognoza gerçek katkısı üzerinde durulacaktır. Amaç, teknik olarak yapılabilir olan ile klinik olarak öngörülebilir olan arasındaki ayrımı ortaya koymaktır.

Her aşırı madde kayıplı dişi korumayı savunmak ya da çekim için katı eşikler tanımlamak yerine, hangi dişin ikinci bir şansı hak ettiğini, bu şansın ne zaman öngörülebilir bir protetik tedaviye dönüşebileceğini ve ne zaman vazgeçmenin daha doğru bir karar olduğunu sorgulayan bir yaklaşım sunulacaktır.

Konu 1

Bu sunumda, kök kanal şekillendirme prosedürleriyle ilgili; işlemlerin daha basit, etkili ve güvenli bir şekilde gerçekleştirilmesini amaçlayan, en güncel enstrüman, hareket ve teknik yenilikleri ele alınacaktır.

Sunumda yeni ürünlerin, cihazların ve uygulama tekniklerinin avantajları tartışılacak ve bunlar klinik vakalar üzerinden gösterilecektir.

Ayrıca, katılımcılara güncellenen teorik bilgileri günlük klinik uygulamalarına nasıl aktarabilecekleri konusunda pratik ipuçları ve öneriler sunan yeni bir klinik yaklaşım tanıtılacaktır.

Periimplantitisin Hikâyesinde Biyolojik Kırılma Noktası: Nerede Başlar, Nasıl Bitebilir?

Periimplantitis çoğu kez yalnızca radyografik kemik kaybı ile fark edilen geç bir komplikasyon gibi algılansa da, biyolojik kırılma noktası çoğunlukla çok daha erken, implantın planlanmasından itibaren şekillenmektedir. Bu sunumda periimplantitisin hikâyesi; implantın doğru 3 boyutlu konumlandırılması, implant ve yüzey seçimi, sigara, diyabet ve periodontitis öyküsü gibi hasta kaynaklı risk faktörleri, peri-implant yumuşak doku fenotipi, protetik tasarımın temizlenebilirliği ve peri-implanter mukozitin yönetimi üzerinden kronolojik olarak ele alınacaktır.

2017 sınıflaması çerçevesinde peri-implant sağlık, mukozit ve periimplantitisin tanısal sınırları özetlenecek; protez ağızdayken yapılan sınırlı sondalamanın, özellikle açılı ve multi-unit dayanaklar ile kret üzerine oturan sabit restorasyonlarda biyolojik kırılma noktasını maskeleyebileceği vurgulanacaktır. Yönlendirilmiş biyofilm tedavisi (Guided biofilm therapy–GBT) ve yeni nesil hava-toz sistemleri ile profesyonel biyofilm kontrolünün, peri-implanter mukozitte ve bakım fazında en etkin araçlardan biri olarak yeri tartışılacak; periimplantitis geliştikten sonra non-cerrahi tedavinin sınırları, cerrahi erişim, cep eliminasyonu, yüzey dekontaminasyonu, yumuşak doku yönetimi ve seçilmiş olgularda explantasyon seçenekleri biyolojik sürdürülebilirlik açısından değerlendirilecektir. Sunumun temel mesajı, periimplantitisin hikâyesindeki asıl kırılma noktasının çoğu zaman cerrahi değil, erken dönemde kaçırılan biyofilm kontrolü ve periodontal yönetim olduğudur.

Yönetici Gözüyle Fark Yaratan Ağız ve Diş Sağlığı Teknikerleri

Başarısıyla öne çıkan çalışanların özellikleri

• Gelişmiş iletişim becerisi
• Mesleki Bilgi ve deneyim
• Soğukkanlılık
• Çözüm odaklılık
• Ekip ruhu
• Sorumluluk alma

Çalışma ortamını bozan çalışan davranışları

• Panik
• Dedikodu
• Bilgi saklama
• Suçlama kültürü
• Kuralları görmezden gelme

Dental Anestezide Evrim: Geçmişten Günümüze Dijital Hassasiyet

Gülce Ecem Doğancalı

Dental anestezi, diş hekimliğinde ağrısız tedavinin sağlanmasında temel rol oynayan ve zaman içinde önemli gelişim gösteren klinik uygulamalardan biridir. Lokal anestezik ajanlardaki farmakolojik ilerlemeler ile uygulama tekniklerindeki yenilikler, anestezi başarısını ve klinik güvenliği artırmıştır. Özellikle hızlı etki başlangıcı, düşük toksisite ve yüksek doku penetrasyonu sağlayan yeni nesil ajanlar bu gelişime katkı sağlamıştır. Bununla birlikte, anestezi başarısı yalnızca ajanlara değil, uygulama tekniklerine de bağlıdır. Klasik enjeksiyon yöntemlerinin yanı sıra intraosseöz ve intraligamenter anestezi gibi alternatif yaklaşımlar, özellikle zor vakalarda daha öngörülebilir sonuçlar sunmaktadır. Ayrıca, bilgisayar kontrollü sistemler enjeksiyon parametrelerini optimize ederek hasta konforunu artırmaktadır. Son dönemde yapay zekâ destekli sistemlerin klinik karar verme ve uygulama süreçlerine entegrasyonu da dikkat çekmektedir.

Bu sunumda; sık kullanılan anestezik solüsyonlar, konvansiyonel ve alternatif anestezi teknikleri ile dijital evrimin dental anestezi pratiğine etkisi tartışılacaktır.

Sistemik Hastalıkları Olan ve İlaç Tedavisi Gören Hastalarda Akılcı Antibiyotik Kullanımı

Sistemik hastalığı bulunan ve kronik ilaç kullanımı olan bireylerde endodontik enfeksiyonların yönetimi özel bir yaklaşım gerektirir. Diyabet, kardiyovasküler hastalıklar, böbrek yetmezliği ve immünosüpresif durumlar gibi sistemik tablolar enfeksiyonun yayılım riskini ve doku iyileşmesini doğrudan etkiler. Bu sunumda, riski yüksek hasta gruplarında akılcı antibiyotik kullanım prensipleri ve ilaç etkileşimleri güncel bilimsel veriler ışığında tartışılacaktır.

Radyoloji ile Bir Vakanın Seyri Nasıl Değişir?

Günlük klinik pratiğinde birçok endikasyon için radyolojik tetkiklere başvurulmaktadır. Bu radyolojik tetkikler değerlendirilirken, çoğunlukla sadece merak edilen bölge ile ilgili fikir yürütülmektedir. İlgi alanı dışında kalan, dikkat çekmeyen bölgelerde görülebilecek değerli bulgular gözden kaçabilmektedir. Ek radyolojik bulgular, hem mevcut vakanın seyrini değiştirebilmekte hem de başka tedaviler için bir zemin oluşturmaktadır.

Bu sunum, radyolojik tetkik içerisinde kolaylıkla gözden kaçabilecek bulgular için farkındalık yaratmak amacıyla hazırlanmıştır.

Anterior Estetikte Güncel Perspektifler: Morfoloji, Renk Dinamikleri ve Minimal İnvaziv Teknikler

Minimal invaziv restoratif diş hekimliğindeki güncel gelişmeler, anterior bölgede estetik rehabilitasyonun daha öngörülebilir ve konservatif yaklaşımlarla gerçekleştirilmesini mümkün kılmaktadır. Şekil bozuklukları, renk farklılıkları ve yapısal defektler; gelişmiş optik özelliklere sahip restoratif materyaller ve güncel klinik teknikler sayesinde doğal diş estetiğine son derece yakın sonuçlarla tedavi edilebilmektedir. Başarılı bir anterior estetik restorasyon; doğru morfolojik analiz, bilimsel renk yönetimi ve vaka bazında uygun teknik seçimini gerektirir. Bu sunumda, güncel direkt ve indirekt restoratif materyaller optik özellikleri ve estetik performansları açısından değerlendirilecek; ideal morfoloji ve renk uyumu için klinik yaklaşımlar ile günlük pratiği kolaylaştıran minimal invaziv teknikler ele alınacaktır.

Pulpayı Dinle: Derin Çürüklü Genç Dişlerde Doğru Kararı Vermek

Derin çürük lezyonlarına sahip dişlerde tedavi kararı, pulpanın biyolojik potansiyelinin doğru değerlendirilmesini gerektirir. Güncel yaklaşımlar, pulpanın yalnızca pasif bir doku olmadığını, uygun koşullar sağlandığında iyileşme kapasitesine sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, minimal invaziv yaklaşımlar ve vital pulpa tedavileri giderek daha fazla önem kazanmaktadır.

Bu sunumda, pulpitisin farklı klinik evrelerinde doğru tedavi seçiminin nasıl yapılacağı ele alınacaktır. Direkt pulpa kuafajı ve pulpotomi gibi vital tedavi seçenekleri; klinik bulgular ve inflamasyon derecesine göre değerlendirilecektir.

Ayrıca anestezi, izolasyon, hemostaz ve sızdırmazlığın tedavi başarısındaki kritik rolü vurgulanacaktır. Amaç, süt ve genç daimi dişlerde pulpal vitalitenin sürdürülebilmesini sağlamak için doğru endikasyonlarla pulpanın korunması ve uygun tedavi seçimlerinin yapılmasıdır.

Çene Lezyonlarında Tanı ve Tedaviye Giden Yol: Olgularla Multidisipliner Yolculuk

Odontogenezis tamamlandıktan sonra serre ve malesses epitel artıkları olarak bilinen parçacıklar diş etinde ve kemiklerde orijinal formatif yapıda bulunurlar. Enflamasyon veya genetik etkilerle stimüle edildikleri zaman bu kalıntılar odontojenik enfeksiyon, kist ve tümörlere değişim gösterirler.

Çenelerde görülen lezyonların tedavi planlamasında klinik, radyolojik ve patolojik bulguların birlikte yorumlanması tedavinin başarısında en önemli etkendir. Rutinde karşılaşılan klinik bulguların ve radyolojik görüntülerin alışılmışın dışında çok farklı lezyonlar olarak karşımıza çıkması olasıdır. Birçok lezyon klinisyene sürpriz yapmayı sever. Tipik klinik ve radyolojik bulgular önümüzde olsa bile bu süprizlere hazır olmalıyız. Tüm lezyonlar için en doğru yaklaşım multidisipliner bakış açısıdır. Bu durumda muayene hekiminin farklı bakış açıları geliştirmesi ve gerektiğinde birlikte çalışacağı ekibi oluşturması gereklidir. Hekim hastasını doğru tedavi etmek, gerekirse doğru yönlendirmek ve takibini sürdürmekle sorumludur.

Bu oturumda farklı disiplinlerde birlikte çalışan bir grup olarak klinik ve radyolojik olarak ön görülen tanılardan oldukça farklı histopatolojik tanılarla karşımıza çıkan olgular üzerinden kendi deneyimlerimizi aktarmaya çalışacağız. Bu oturumun sonunda her lezyona gereksiz şüphe hatta korkuyla yaklaşılmasını değil olasılıklar hakkında farkındalık geliştirmeyi amaçlıyoruz.

Perio-Orto Sinerjisi:Periodontal Rejerasyon Ne Zaman Gerekli?

Evre IV periodontitisli hastalarda ciddi periodontal ataşman kaybı, vertikal kemik defektleri ve patolojik diş migrasyonu (PTM) temel klinik özellikler arasında yer alır. Bu hastalarda enfeksiyonun kontrol altına alınması, periodontal defektlerin rejeneratif yöntemlerle tedavi edilmesi ve yer değiştirmiş dişlerin yeniden hizalanması için multidisipliner bir yaklaşım gereklidir.

İnfrabony (kemik içi) defektleri ve patolojik diş migrasyonu bulunan, ortodontik tedavi gereksinimi olan Evre IV periodontitis hastalarının yönetimine ilişkin bilimsel veriler sınırlıdır. Özellikle rejeneratif periodontal cerrahi ile ortodontik tedavi arasındaki en uygun zaman aralığı uzun yıllardır tartışma konusu olmaya devam etmektedir.

Geçmişte bu zamanlama klinisyenler için adeta bir "gri alan" olarak değerlendirilmiştir. Bazı uzmanlar, erken yara iyileşmesini olumsuz etkilememek amacıyla aktif ortodontik diş hareketlerinin rejeneratif iyileşmenin tamamlanmasına kadar (6–12 ay) ertelenmesini önermiştir. Buna karşın, bazı çalışmalar ortodontik tedavinin cerrahiden hemen sonra veya ilk üç ay içinde başlatılmasıyla da başarılı sonuçlar elde edildiğini göstermiştir. Hatta erken ortodontik diş hareketlerinin periodontal yara iyileşmesini uyarabileceği yönünde görüşler de ileri sürülmüştür.

Yakın zamanda gerçekleştirdiğimiz araştırmalar, ağız hijyeni iyi olan ve iki ayda bir uygulanan destekleyici periodontal tedavi programına düzenli uyum sağlayan Evre IV periodontitis hastalarında, infrabony defektlerin rejeneratif olarak tedavi edilmesini takiben dördüncü haftada başlatılan ortodontik tedavinin başarılı klinik sonuçlar verdiğini ortaya koymuştur. Bulgularımız, rejeneratif tedaviden yalnızca dört hafta sonra ortodontik tedaviye güvenle başlanabileceğini; klinik ataşman kazancı (CAL) ve diğer periodontal parametrelerde olumlu sonuçlar elde edilirken toplam tedavi süresinin de anlamlı şekilde kısaltılabileceğini göstermektedir.

Bu klinik açıdan önemli sunumda, ileri periodontitis nedeniyle patolojik olarak yer değiştirmiş dişlerde rejeneratif periodontal tedavinin planlanması ve bunu izleyen ortodontik tedavinin uygulanmasına ilişkin temel prensipler ele alınacaktır. Ayrıca, uzun yıllardır tartışmalı olan rejeneratif cerrahi ile ortodontik tedavi arasındaki ideal zamanlama, yayımlanmış klinik çalışmalar ve güncel bilimsel kanıtlar ışığında değerlendirilecek; uzun dönem başarılı tedavi sonuçları ve hastaların ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesinin artırılması için uygulanabilir klinik öneriler paylaşılacaktır.

Sunumun Amaçları

• Rejeneratif periodontal cerrahi sonrasında ortodontik tedavinin en uygun başlama zamanını ve en etkili destekleyici periodontal bakım aralıklarını bilimsel kanıtlar doğrultusunda değerlendirmek.
• Kısa ve uzun dönem tedavi başarısını etkileyen temel planlama kriterlerini ortaya koymak.
• Evre IV periodontitis hastalarında ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesinin korunması ve iyileştirilmesinin önemini vurgulamak.

Peri-implantitis

Bu konferans, peri-implantitis hastalarının klinik yönetimine odaklanacak ve rekonstrüktif cerrahi yaklaşımlardaki güncel gelişmeleri ele alacaktır.

Göteborg Periodontoloji Anabilim Dalı'nda yürüttüğümüz çalışmalardan pratik klinik örnekler paylaşarak, implant yüzeyi dekontaminasyonu da dahil olmak üzere cerrahi olmayan ve cerrahi tedavi protokollerimizi adım adım açıklayacağım.

Buna ek olarak, implant tedavisi öncesi ve sonrası dikkat edilmesi gereken klinik değerlendirmeler ve tedavi yaklaşımları da sunum kapsamında ele alınacaktır.

Felaketler ve Multidisipliner Çözüm Önerileri

Kongredeki paylaşımımızda benim ve birlikte çalıştığım ekip arkadaşlarımın uyguladığı tedavi çözümlerini değerlendireceğiz. Çocukluk çağında büyüme ve gelişimi etkileyen, diş ve çevre dokularda meydana gelen normalden sapmaları veya anomalileri ve bu durumların getirdiği sorunları nasıl yöneteceğimizi, prognozu nasıl iyileştirebileceğimizi konuşacağız. Kalıtsal ve edinsel dental anomaliler, travma olguları ve geç kalınmış girişimler, diş sürme bozuklukları ve oklüzyon yönetimi ile ilgili önerilerimizi ve ülke koşullarının getirdiği gerçeklerle birlikte "felaket" olgularına yönelik tedavi önerileri ve klinik sorunları tartışacağız. Özellikle teknolojinin diş hekimliğine getirdiği olanakları tedavi seçeneklerine yönelik olarak değerlendireceğiz ve bütün bunları olgular üzerinden yapacağız.

Oral Potansiyel Malign Düzensizliklerin Tanı ve Tedavi Yöntemlerinde Son Gelişmeler

Ağız kanserlerinin yaklaşık %90’ından fazlasını oluşturan oral skuamöz hücreli karsinom (OSCC), dünya genelinde önemli morbidite ve mortaliteye neden olan maligniteler arasında yer almaktadır. Özellikle Evre I ve II gibi erken dönemlerde teşhis edildiğinde %80’in üzerinde sağkalım oranları bildirilmekteyken, olguların önemli bir kısmı ileri evrelerde tanı almaktadır. Bu durumun başlıca nedenleri arasında lezyonların erken dönemde asemptomatik seyretmesi, klinik bulguların hasta ve hekim tarafından gözden kaçırılabilmesi, ayrıca tanısal süreçlerde yaşanan gecikmeler bulunmaktadır. İleri evrede teşhis edilen vakalarda ise tedavi seçenekleri daha kompleks hale gelmekte ve hastaların yaşam kalitesi ile prognozu belirgin ölçüde olumsuz etkilenmektedir.

Oral Potansiyel Malign Düzensizlikler (OPMDs), ağız kanseri gelişimi açısından risk taşıyan öncül yapılar olarak kabul edilmekte olup; lökoplaki, eritroplaki, proliferatif verrüköz lökoplaki (PVL), oral submüköz fibrozis (OSF) ve oral liken planus gibi klinik tabloları kapsamaktadır. Günümüzde geleneksel klinik muayene ve histopatolojik değerlendirme amacıyla gerçekleştirilen cerrahi biyopsi tanıda “altın standart” yöntem olmayı sürdürmektedir. Bununla birlikte, klinik tanısal doğruluğu artırmak, malign transformasyon riski taşıyan alanları belirlemek ve biyopsi bölgesinin seçiminde yol gösterici olmak amacıyla çeşitli yardımcı tanı yöntemlerinden yararlanılmaktadır. Bu yöntemler arasında vital boyama teknikleri, ışık esaslı (optik) görüntüleme sistemleri, floresans uygulamaları ve invaziv olmayan sitolojik değerlendirme yöntemleri öne çıkmaktadır.

Bu konferansta, OPMD’lerin erken tanısında kullanılan güncel yardımcı tanı yöntemleri ile tedavi yaklaşımlarındaki son gelişmelerin güncel literatür eşliğinde kapsamlı biçimde değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.

Tam Ağız Rehabilitasyonunda Protokol

Tam Ağız Rehabilitasyonunda Protokol başlıklı bu sunum, Protokol konseptinin dört temel aşamasına dayanan standartlaştırılmış bir kompleks oral rehabilitasyon yaklaşımını ele almaktadır: Planlama, Uygulama, Üretim ve Sonlandırma.

Sunumda; doğru iletişim, minimal invaziv preparasyon yaklaşımları, analog ve dijital iş akışlarının birlikte kullanımı, geçici restorasyonlar ve nihai seramik restorasyonlar sayesinde öngörülebilir estetik ve fonksiyonel sonuçlara nasıl ulaşılabileceği gösterilecektir.

Klinik vaka örnekleri eşliğinde katılımcılar, hassasiyet, verimlilik, uzun dönem stabilite ve estetik mükemmeliyet ilkelerine odaklanan modern tam ağız rehabilitasyonu protokolleri hakkında kapsamlı bilgi edineceklerdir.

Sistemik İlaç Kullanımı ve Osseointegrasyon: Neler Öğrendik, Neleri Merak Ediyoruz?

Kemik metabolizması üzerinde etkili olan ilaçların sistemik kullanımı, dental implantların osseointegrasyon düzeyleri, başarıları ve sağ kalımları üzerinde belirgin etkiye sahiptir. Bu durum; belirli ilaç gruplarını kullanmakta olan bireylerde dental implant uygulamalarını karmaşıklaştırabilir ve hekim tarafından dikkatle belirlenmesi ve uygulanması gereken bir takım önlem ve yaklaşımları gerekli kılar.

Bu konuşmada; dental implantlarla rehabilitasyon planlanan hastalarda mevcut/geçmiş sistemik ilaç kullanımının, tedavi başarısı üzerine kanıtlanmış ve halen merak edilen etkileri güncel literatür ve olgu sunumları ile aktarılacaktır.

Sigara Bırakma Tedavileri ve Bilişsel Davranışçı Yaklaşım

Nikotin, tütünün bağımlılık yapan ana maddesidir. Nikotin bağımlılığı beyni etkileyen karmaşık bir hastalıktır ve gelişiminde genetik faktörler önemli rol oynar. Genlerin çevresel etkilerle etkileşimi de bağımlılığın seyrini şekillendirir. Bağımlılığın beyindeki mekanizmaları daha iyi anlaşıldıkça, kişiye özel tedaviler yakın gelecekte mümkün olabilir.

Sigarayı bırakmada kullanılan başlıca ilaçlar (nikotin replasman tedavisi, vareniklin ve bupropion) etkili bulunmuştur. Sitizin gibi yeni tedaviler de umut vaat etmektedir. Tek bir ilaç yerine birkaç tedavinin birlikte kullanılması, tedavi süresinin uzatılması ve yan etkilere göre doz ayarlanması gibi yöntemler başarı oranını artırmaktadır.

Bilişsel davranışçı terapiye dayalı bireysel danışmanlık, sigarayı bırakmada etkili bir destek yöntemidir. Kişinin sigara içme davranışının arkasındaki düşünce ve nedenleri fark etmesini sağlar; bu sayede sigarayı tetikleyen etkenleri anlayıp bunlarla başa çıkma becerisi kazandırır. Amaç, davranışı kalıcı olarak değiştirmektir.

Kök Kanal Tedavisi: Güncelleme

Kök kanal tedavisinin amacı, apikal periodontitisi önlenmek veya tedavi etmektir. Kök kanal tedavisi, yüksek başarı oranına sahip, öngörülebilir bir işlemdir. Günümüzde kök kanal tedavisi, büyütme, 3D görüntüleme, Ni-Ti eğeler, irrigasyon sistemleri, biyomateryaller ve ultrasonik aletlerin yardımıyla daha kolay bir işlem haline gelmiştir. Umutsuz görünen dişler bile kurtarılabilir. Kök kanal tedavisinin ve tedavi tekrarının dişlerin fonksiyonunu korumak için uygulanabilir ve ekonomik yöntemler olduğundan şüphe yoktur. Bu konferans, kök kanal tedavisinde kullanılan malzeme ve tekniklerdeki güncel yaklaşımlara odaklanacaktır. Kök kanal tedavisinin sonucunu etkileyen faktörler, literatür ve sunulan vakalar temelinde tartışılacaktır.

Diş Hekimliğinde Kanama: Korkulacak Bir Durum mu, Yönetilecek Bir Süreç mi?

Diş hekimliği pratiğinde kanama, sık karşılaşılan ve çoğu zaman fizyolojik sınırlar içinde değerlendirilebilen bir durumdur. Bununla birlikte, bazı klinik durumlarda akut ve kontrolü zor kanamalarla karşılaşılabilmekte, bu durum hızlı ve doğru müdahaleyi gerektirmektedir. Kanamanın şiddeti ve seyri, lokal faktörlerin yanı sıra hastaya ait sistemik özellikler ve kullanılan ilaçlardan etkilenmektedir.

Özellikle antikoagülan ve antiagregan tedavi altındaki hastalarda kanama yönetimi klinik açıdan daha dikkatli bir yaklaşım gerektirirken, akut kanama durumlarında uygulanacak temel müdahale basamaklarının bilinmesi klinik güvenlik açısından büyük önem taşımaktadır. Güncel yaklaşımlar, çoğu dental girişimde antitrombotik tedavinin kesilmesinden ziyade uygun lokal hemostatik önlemlerle güvenli tedavi yapılabileceğini göstermektedir.

Bu sunumda, diş hekimliğinde kanamaya yönelik güncel yaklaşımlar, akut kanama yönetiminde temel prensipler ve antikoagülan/antiagregan kullanan hastalarda klinik karar sürecini kolaylaştıran pratik bilgiler paylaşılacaktır.

Pedodontide Minimal İnvaziv Yaklaşımlar

Minimal invaziv diş hekimliği, diş dokusunu mümkün olduğunca korumayı hedefleyen modern bir yaklaşım olarak öne çıkmaktadır. Bu yaklaşımın başlıca avantajları arasında, hastanın doğal diş yapısının korunması, tedavi sırasında ağrı ve rahatsızlığın azalması, daha kısa ve konforlu uygulamalar, restorasyonların uzun ömürlü olması ve maliyet etkinliğin artması yer almaktadır. Ayrıca, erken teşhis ve önleyici uygulamalarla çürük progresyonu engellenerek, gereksiz tedavi ve restorasyonlardan kaçınılabilmektedir. Minimal invaziv yöntemler, hem hasta hem de klinik açısından sürdürülebilir ve güvenli bir tedavi modeli sunmaktadır. Çocuk diş hekimliğinde minimal invaziv yaklaşımlar, diş dokusunu koruma ve tedavi konforunu artırma açısından kritik öneme sahiptir. Bu yöntemler sayesinde çocuk hastalarda gereksiz preparasyonlar ve travmalar azaltılır, tedavi sırasında ağrı ve kaygı minimum düzeye indirilir. Erken teşhis ve önleyici uygulamalar çürük progresyonunu engelleyerek restorasyon gereksinimini azaltır. Minimal invaziv tedaviler, çocuk hastalarda uzun dönem diş sağlığını destekler, hasta uyumunu artırır ve tedavi sürecini daha kısa ve güvenli hâle getirir. Bu sunum, hem klinik pratiğe doğrudan uygulanabilir bilgiler sunmayı hem de diş hekimliğinde koruyucu programların önemini vurgulamayı amaçlamaktadır.

Teknik Beceriden Profesyonel Yetkinliğe; Ağız ve Diş Sağlığı Teknikerinin Klinik Başarıdaki Rolü

BÖLÜM 1: Mesleğin Dünü, Bugünü ve Yarını

1.1 Ağız ve Diş Sağlığı Teknikeri Kimdir? (Tanım, yetki ve sorumluluk alanları, sağlık sistemindeki yeri)

1.2 Dünyada Mesleğin Tarihsel Gelişimi (İlk dental yardımcılar, ABD ve Avrupa'da sistemler, sertifikasyon)

1.3 Türkiye'de ADS Teknikerliği (Mesleğin ortaya çıkışı, ön lisans programları, Sağlık Bakanlığı düzenlemeleri)

1.4 Geleceğin ADS Teknikeri (Dijital diş hekimliği)

BÖLÜM 2: Ağız ve Diş Sağlığı Hizmet Zincirindeki Kritik Rolümüz

2.1 Hastanın kliniğe girişinden çıkışına kadar teknikerin etkisi (Karşılama, hazırlık, tedavi desteği, enfeksiyon kontrolü, hasta eğitimi)

2.2 Klinik verimliliğinde teknikerin katkısı (Zaman yönetimi, hekim zamanı kazandırma, randevu verimliliği)

2.3 Hasta memnuniyetinde teknikerin rolü (Güven, iletişim, empati, kaygılı hasta yönetimi)

BÖLÜM 3: Ekip Çalışması ve Multidisipliner Yaklaşım

3.1 Modern diş kliniği bir takım oyunudur (Diş hekimi, ADS teknikeri, sterilizasyon personeli, hasta danışmanı, yönetim)

3.2 Ekip üyesi olmanın gereklilikleri (Sorumluluk bilinci, hesap verebilirlik, güvenilirlik, profesyonellik)

3.3 İletişim hataları ve sonuçları

BÖLÜM 4: Hasta Güvenliği ve Klinik Risk Yönetimi

4.1 Hasta Güvenliği Nedir? (Sağlıkta kalite, tıbbi hata, ramak kala olaylar)

4.2 Diş kliniklerinde en sık rastlanan riskler ve önleme gücü (Kontrol listeleri, çift kontrol sistemi)

BÖLÜM 5: Kalite Kültürü ve Profesyonel Davranış

5.1 Kalite nedir ve Toplam Kalite Yönetiminin beklentileri

5.2 İş yeri disiplini, zaman yönetimi ve meslek etiği

BÖLÜM 6: Performansı Yüksek ADS Teknikeri Nasıl Olur?

6.1 Ortalama ve yüksek performanslı çalışan arasındaki fark (İnisiyatif alma, sürekli öğrenme, problem çözme)

6.2 Yönetici gözüyle başarılı tekniker profili

BÖLÜM 7: Zor Durumlar, Krizler ve Profesyonel Müdahale

7.1 Klinikte karşılaşılan zor durumlar ve kriz yönetimi (Hasta, yakın ve ekip kaynaklı krizler)

7.2 Kriz anında ADS teknikerinin rolü, öfkeli hasta iletişimi ve ramak kala olaylardan öğrenmek

HER YÖNÜYLE DİŞ AĞARTMA TEDAVİLERİ

Beyaz ve sağlıklı dişler, orofasiyal estetiğin en önemli bileşenlerinden birini teşkil etmektedir. Günümüzde diş beyazlatma uygulamaları, yalnızca patolojik renklenmeler sonucu estetik kayıplar yaşayan bireyler için değil, aynı zamanda diş renginden memnun olmayan ve daha beyaz dişlere sahip olmayı arzulayan birçok kişi için de öncelikli bir tercih haline gelmiştir. Diş renklenmelerinin etiyolojisi ile tedavi yöntemlerinin kapsamlı bir şekilde ele alınacağı bu sunumda, güncel tedavi yaklaşımları, kullanılan materyaller ve tedavi başarısını artıran faktörler detaylı bir biçimde incelenecektir.

Çene Lezyonlarında Tanı ve Tedaviye Giden Yol: Olgularla Multidisipliner Yolculuk

Odontogenezis tamamlandıktan sonra serre ve malesses epitel artıkları olarak bilinen parçacıklar diş etinde ve kemiklerde orijinal formatif yapıda bulunurlar. Enflamasyon veya genetik etkilerle stimüle edildikleri zaman bu kalıntılar odontojenik enfeksiyon, kist ve tümörlere değişim gösterirler.

Çenelerde görülen lezyonların tedavi planlamasında klinik, radyolojik ve patolojik bulguların birlikte yorumlanması tedavinin başarısında en önemli etkendir. Rutinde karşılaşılan klinik bulguların ve radyolojik görüntülerin alışılmışın dışında çok farklı lezyonlar olarak karşımıza çıkması olasıdır. Birçok lezyon klinisyene sürpriz yapmayı sever. Tipik klinik ve radyolojik bulgular önümüzde olsa bile bu süprizlere hazır olmalıyız. Tüm lezyonlar için en doğru yaklaşım multidisipliner bakış açısıdır. Bu durumda muayene hekiminin farklı bakış açıları geliştirmesi ve gerektiğinde birlikte çalışacağı ekibi oluşturması gereklidir. Hekim hastasını doğru tedavi etmek, gerekirse doğru yönlendirmek ve takibini sürdürmekle sorumludur.

Bu oturumda farklı disiplinlerde birlikte çalışan bir grup olarak klinik ve radyolojik olarak ön görülen tanılardan oldukça farklı histopatolojik tanılarla karşımıza çıkan olgular üzerinden kendi deneyimlerimizi aktarmaya çalışacağız. Bu oturumun sonunda her lezyona gereksiz şüphe hatta korkuyla yaklaşılmasını değil olasılıklar hakkında farkındalık geliştirmeyi amaçlıyoruz.

Erişkin Hastada Başarı İçin Ortodontik İnterdisipliner Yaklaşımlar: Ne Zaman, Nasıl, Neden?

Erişkin hastalarda ortodontik tedavi, estetik beklentilerin artması ve multidisipliner yaklaşımların yaygınlaşmasıyla birlikte günümüzde diş hekimliğinde önemli bir yer edinmiştir. Restoratif ve cerrahi işlemler öncesinde çapraşıklıkların giderilmesi, uygun boşlukların oluşturulması, kök paralelliğinin sağlanması ve oklüzal ilişkilerin optimize edilmesi gerekiyorsa tedavi öncesi ortodontik müdahale kaçınılmazdır. Uygun ortodontik yöntemlerle yönetilen bu hazırlık süreci hem estetik hem de fonksiyonel açıdan ideal sonuçların elde edilebilmesini, gereksiz invaziv işlemlerin önüne geçerek daha başarılı ve uzun ömürlü restorasyonların yapılmasını ve periodontal sağlığın desteklenmesini sağlayarak tedavi sonrası stabiliteyi artırmaya katkıda bulunacaktır. Bu yönüyle ortodontik tedaviler, modern diş hekimliğinde erişkin hasta tedavilerinde minimal invaziv ve bütüncül yaklaşımın temel taşlarından biridir. Bu sunumda, interdisipliner tedavi sınırları içinde erişkin hastalarda ortodontik yaklaşımların zamanlaması ve gerekliliği, güncel literatür ve klinik örnekler eşliğinde ele alınarak tartışılacaktır.

Kök Kanal Tedavisinde Klinik Başarının Sırları

Başarılı kanal tedavisi yalnızca teknik bilgiye değil; doğru tanı, etkili planlama ve klinik disipline dayanan bütüncül bir yaklaşım gerektirir. Bu konuşmada özellikle genç diş hekimlerine yönelik olarak endodontik başarının temel belirleyicileri klinik deneyim eşliğinde ele alınacaktır. Vaka seçiminden radyografik değerlendirmeye, izolasyonun öneminden çalışma boyunun doğru belirlenmesine kadar tedavi sürecinin kritik aşamaları sistematik biçimde değerlendirilecektir. Ayrıca kök kanal anatomisinin doğru yorumlanması, irrigasyon protokollerinin etkin uygulanması, mekanik şekillendirme sırasında yapılan yaygın hatalar ve obturasyon kalitesinin uzun dönem prognoza etkisi üzerinde durulacaktır. Klinik uygulamalarda sık karşılaşılan komplikasyonlar, zaman yönetimi sorunları ve hasta iletişiminin tedavi başarısına katkısı gerçek vaka deneyimleri üzerinden tartışılacaktır. Bunun yanında genç hekimlerin başlangıç döneminde sıklıkla yaptığı teknik ve karar verme hataları analiz edilerek daha öngörülebilir ve sürdürülebilir endodontik sonuçlar için pratik öneriler sunulacaktır. Amaç, yalnızca teorik bilgi aktarmak değil; klinik güven gelişimini destekleyen uygulanabilir bir endodontik yaklaşım ortaya koymaktır.

HPV İlişkili Orofarengeal Kanserler. Tanımak ve Önlemek Mümkün mü – Medikal Onkoloji Bakışı

HPV, uzun yıllardır büyük ölçüde serviks kanseriyle ilişkisi ile bilinen bir karsinojen virus olsa da orofarengeal kanserler başta olmak üzere diğer kanser türlerine de yol açmaktadır. Batı toplumlarında tütün ve alkol tüketiminin azalmasıyla birlikte bu faktörlere bağlı orofarengeal kanserler gerilerken, HPV ilişkili orofarengeal kanser hızla artan bir sorun haline gelmektedir. Dünya genelinde yılda yaklaşık 45.000 baş-boyun kanseri vakasının HPV ile ilişkili olduğu tahmin ediliyor ve bu vakaların büyük çoğunluğundan HPV-16 tipi sorumlu tutulmakta. ABD'deki SEER verilerine dayanan analizler, düşük ve orta gelirli bölgelerde orofarengeal, anal ve vulvar kanser insidansının belirgin biçimde arttığını, buna karşın HPV aşısı sayesinde serviks kanseri insidansının yüksek gelirli ülkelerde azaldığını gösteriyor. HPV ilişkili orofarengeal kanser hastaları ise tipik olarak daha genç, daha sağlıklı ve tütün/alkol öyküsü olmayan, ağırlıklı olarak erkek bireyler.

Serviks kanserinin aksine, orofarengeal kanser için rutin ve toplum bazlı bir tarama testi mevcut değil; dolayısıyla önleme yükü neredeyse tamamen birincil korumaya, yani aşılamaya düşüyor. Literatürde de aşılanan erkeklerde oral HPV-16 pozitifliğinin anlamlı ölçüde azaldığı gösterilmiş durumda ve bu, kanser insidansındaki azalmanın dolaylı bir göstergesi olarak kabul ediliyor. 2024 ASCO kongresinde sunulan ve 1,7 milyon aşılı bireyle eşleştirilmiş 1,7 milyon aşısız bireyin karşılaştırıldığı kapsamlı bir çalışmada aşılı erkeklerde HPV ilişkili baş-boyun kanseri riskinin azaldığı gösterildi. Orofarengeal kanserin erkek ağırlıklı seyretmesi, sadece kız çocuklarını aşılamanın bu kanser türü için yetersiz kalacağına işaret etmektedir. Bu nedenle ABD, İngiltere, Avustralya, Kanada, Almanya ve Fransa dahil 50'den fazla ülke artık cinsiyetten bağımsız (gender-neutral) aşılama uygulamakta. WHO'nun 2020'de başlattığı küresel strateji, servikal kanser odaklı olsa da (2030'a kadar 15 yaşına kadar kızların %90'ının aşılanması, kadınların %70'inin taranması ve hastalığı olanların %90'ının tedaviye erişmesi şeklindeki "90-70-90" hedefleri), 2023 sonu itibarıyla 143 ülkenin HPV aşısını ulusal programına dahil etmiş olması, küresel ivmenin yönünü gösteriyor.

Türkiye'de tablo ise hâlâ netlik kazanmış değil. HPV aşısı bugün itibarıyla Ulusal Aşı Takvimi'nde yer almıyor; bu nedenle SGK tarafından karşılanmıyor ve devlet hastanelerinde ücretsiz temin edilemiyor, eczaneden satın alınması gerekiyor. Sağlık Bakanı Kemal Memişoğlu, Haziran 2025'te aşının 2025 sonunda 13 yaş grubuna ücretsiz sunulacağını açıklamış olsa da bu taahhüt hayata geçirilmedi; Şubat 2026'da TBMM Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu'nda ise Bilim Kurulu içinde aşının programa alınması konusunda hâlâ görüş ayrılığı olduğu ve ortak bir karara varılamadığı ifade edildi. Buna karşın hem Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu (TİHEK) 2023'te aldığı kararla aşının yaklaşık %90 koruyuculuğa sahip olduğunu vurgulayarak ulusal takvime alınmasını tavsiye etti, hem de Türk Tabipleri Birliği, Türkiye'deki yüksek riskli HPV tiplerinin dünya verilerinden ayrışmadığını belirterek aşının ücretsiz ve ulusal takvime dahil edilmesini talep ediyor. Bir başka deyişle, bilimsel kanıt ve düzenleyici kurum tavsiyeleri büyük ölçüde hazır; eksik olan, bu kararın siyasi ve idari düzeyde uygulamaya geçirilmesi.

Sonuç olarak, HPV ilişkili orofarengeal kanser hem dünyada hem Türkiye'de büyüyen, ama görünürlüğü hâlâ sınırlı kalan bir sağlık sorunu. Tarama seçeneğinin bulunmaması, aşılamayı bu kanser türünde neredeyse tek gerçek birincil önleme aracı haline getiriyor. Türkiye'nin önündeki soru artık bilimsel değil; bilinen kanıtları ulusal politikaya ve uygulamaya dönüştürme meselesi

Alveoler Kemik Hacmi Yetersizliklerinde Vaka Örnekleriyle Sert Doku Artırım Seçenekleri

Dental implant uygulamalarında, ilgili sahada yeterli kemik hacmi bulunması tedavinin prognozunu direkt olarak etkilemektedir. Ancak bir çok vakada klinisyenler kalıtsal yada edinsel olarak kazanılmış alveoler kret yetersizlikleriyle karşılaşmaktadır. Uzun dönem başarı için implantasyondan önce yada eş zamanlı olarak bu yetersizliklerin giderilmesi ve kemik dokunun uygun hale getirilmesi icim günümüzde bir çok tedavi seçeneği bulunmaktadır. Sunumda vaka örnekleri eşliğinde endikasyondan, teknik bilgiye ve komplikasyonlara en sık kullanılan sert doku augmentasyon yöntemleri irdelenecektir.

Tütün ve Kenevir (Esrar) Endüstrilerinin İttifakı Bir Halk Sağlığı Sorunudur

Osman Elbek

Tütün endüstrisi 1970’li yılların başından beri kenevir (esrar) üretimi ile yakından ilgilenmiştir. Şirketler, kenevirin içilebilir ya da solunabilir ürünlerini, klasik sigaralar bakımından hem bir tehdit, hem de yeni bir ürün geliştirmek için fırsat olarak değerlendirmiştir. Bu yıllarda bir tütün şirketinin CEO’su olan George Weissman, “[Esrarın] kullanımına karşı olmama rağmen, yakın gelecekte yasallaştırılabileceğini kabul ediyorum… Dolayısıyla, bu elverişli koşullar altında şu konuları inceleme fırsatına sahip olmalıyız: Potansiyel bir rekabet unsuru, olası bir ürün ve bu aşamada hükümetle iş birliği yapmak” sözleriyle tütün şirketlerinin 70’lerdeki konu nasıl yaklaşması gerektiğini özetlemiştir.

İkibinli yıllara gelindiğinde ise tütün şirketleri kenevir (esrar) üreten şirketlerle daha yakından ilgilenmeye, kenevir şirketlerine yatırım yapmaya ve hatta bu şirketleri tümden satın almaya başladılar. Tütün şirketlerinin kenevir üretimine yatırım yapmalarının ve/veya kenevir üreten şirketleri satın almalarının altında yatan temel motivasyon; dünya genelinde sigara başta olmak üzere geleneksel tütün ürünlerinin hacimlerindeki azalma, tütün ve esrar şirketlerinin altyapı benzerliklerinin yaratacağı sinerji, ikili kullanım olarak tütün ve kenevir kullanımının çoğu zaman birlikte oluşu ve tütün şirketlerinin kendilerini “sorumlu” ve “halk sağlığına duyarlı” bir şirketmiş gibi gösterme istekleri yatmaktadır.

Bugün itibarıyla tütün şirketleri tarafından kenevir (esrar) üreten şirketlere yönelik olarak yönetici atamaları, sermaye yatırımları ve ürün çeşitlendirme politikaları uygulanmaktadır. Tütün şirketlerinin kenevir şirketleriyle entegrasyon modelindeki hedefleri; dünya genelinde sigara kullanımının azalmasının neden olduğu şirket zararlarını giderme, Ar-Ge ve ölçek ekonomisi sayesinde yüksek kâr marjına ulaşma ve kenevir (esrar) içiminde geliştirecekleri teknolojik patenti ekonomik yarara çevirme oluşturmaktadır.

Sigara ve püro gibi geleneksel tütün ürünleri, dünya genelinde, Türkiye’de en yüksek pazara sahip tütün şirketinin sadece yüzde 60’ını, TEKEL’i satın alarak Türkiye’de tütün pazarının ikincisi konumuna ulaşan tütün şirketinin ise yüzde 79’unu oluşturmaktadır. Başka bir ifadeyle tütün endüstrisi, günümüzde sigara ya da püro gibi geleneksel tütün ürünleri üretimi yerine elektronik sigara, ısıtılmış tütün ürünleri, oral nikotin ve nikotin keseleri gibi yeni ürünlere doğru bir yönelim içerisindedir. Öte yandan yakın gelecekte bu ürün portföyüne kenevir (esrar) içiminin de ekleneceğine kuşku yoktur. Sözleşmeli çiftçilik yoluyla hammadedenin kolay tedariği, sigara makinelerinin kenevir (esrar) üretimine hızla uygun hale getirilecek olması ve biyosentez sayesinde bitki kökenli olmayan esrar üretimi tütün şirketlerinin azalan kâr oranlarını arttıracaktır. Zaten dünya genelinde kenevir üretimi ve kullanımına yönelik kısıtlamalar, hemen her ülkede, “tıbbi kenevir kullanımı” gerekçe gösterilerek serbestleştirilmekte ve tütün şirketlerinin yakın gelecekteki yeni ürünlere uygun zemin hazırlanmaktadır.

Oysa bir bağımlılığı önlemek, onu kontrol altına almaktan ve tedavi etmekten daha kolay ve daha insanidir. Türkiye’de kenevir (esrar) kullanımı, son yıllarda artış göstermekle birlikte henüz sigara ya da diğer tütün ürünleri gibi yaygın biçimde kullanılmamaktadır. Ancak tütün ve kenevir (esrar) şirketlerinin ittifakı, yakın gelecekte Türkiye’yi de Kuzey Amerika gibi kenevir (esrar) kullanımının yaygınlaştığı bir ülke haline getirme tehlikesi taşımaktadır.

Hekimler ve halk sağlığı savunucuları, bağımlılığın yeni yüzünü görerek ve bilerek sağlık hakkının yanında taraf olmalıdırlar.

İmplantolojiden Yapay Zekâya: Diş Hekimliğinin Yeni Çağı

1960’lı yıllarda diş hekimliği, büyük ölçüde mekanik enstrümantasyona dayanan, görüntüleme olanakları sınırlı ve biyomateryal çeşitliliği düşük bir disiplin olarak uygulanmaktaydı. Tanı ve tedavi süreçleri daha çok klinik deneyime bağlı olup, teknolojik destek oldukça kısıtlıydı. Günümüzde ise diş hekimliği, dijital teknolojilerin entegrasyonu ile köklü bir dönüşüm geçirmiştir. CAD/CAM sistemleri, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) ve intraoral tarayıcılar sayesinde hem teşhis hem de tedavi planlaması yüksek hassasiyetle gerçekleştirilebilmektedir. Yapay zekâ destekli sistemler, hastalıkların erken teşhisinde ve klinik karar süreçlerinde önemli katkılar sağlamaktadır. Osseointegrasyon prensiplerinin anlaşılmasıyla implantoloji daha öngörülebilir ve güvenilir hale gelmiştir. Lazer teknolojileri, piezoelektrik cerrahi ve minimal invaziv yaklaşımlar, hastaların konforunu artırırken iyileşme sürelerini kısaltmaktadır. Ayrıca nanoteknoloji ve rejeneratif tıp uygulamaları, özellikle PRF ve kök hücre temelli tedaviler ile doku iyileşmesi hızlanmakta ve tedavi başarı oranları artmaktadır. Dijital iş akışları sayesinde protez üretimi ve restoratif işlemler daha hızlı, estetik ve fonksiyonel sonuçlar sunmaktadır. Bu gelişmeler, diş hekimliğini yalnızca restoratif bir alan olmaktan çıkararak multidisipliner ve ileri teknolojiye dayalı bir sağlık bilimi haline getirmiştir.

Oral Potansiyel Malign Düzensizliklerin Tanı ve Tedavi Yöntemlerinde Son Gelişmeler

Ağız kanserlerinin yaklaşık %90’ından fazlasını oluşturan oral skuamöz hücreli karsinom (OSCC), dünya genelinde önemli morbidite ve mortaliteye neden olan maligniteler arasında yer almaktadır. Özellikle Evre I ve II gibi erken dönemlerde teşhis edildiğinde %80’in üzerinde sağkalım oranları bildirilmekteyken, olguların önemli bir kısmı ileri evrelerde tanı almaktadır. Bu durumun başlıca nedenleri arasında lezyonların erken dönemde asemptomatik seyretmesi, klinik bulguların hasta ve hekim tarafından gözden kaçırılabilmesi, ayrıca tanısal süreçlerde yaşanan gecikmeler bulunmaktadır. İleri evrede teşhis edilen vakalarda ise tedavi seçenekleri daha kompleks hale gelmekte ve hastaların yaşam kalitesi ile prognozu belirgin ölçüde olumsuz etkilenmektedir.

Oral Potansiyel Malign Düzensizlikler (OPMDs), ağız kanseri gelişimi açısından risk taşıyan öncül yapılar olarak kabul edilmekte olup; lökoplaki, eritroplaki, proliferatif verrüköz lökoplaki (PVL), oral submüköz fibrozis (OSF) ve oral liken planus gibi klinik tabloları kapsamaktadır. Günümüzde geleneksel klinik muayene ve histopatolojik değerlendirme amacıyla gerçekleştirilen cerrahi biyopsi tanıda “altın standart” yöntem olmayı sürdürmektedir. Bununla birlikte, klinik tanısal doğruluğu artırmak, malign transformasyon riski taşıyan alanları belirlemek ve biyopsi bölgesinin seçiminde yol gösterici olmak amacıyla çeşitli yardımcı tanı yöntemlerinden yararlanılmaktadır. Bu yöntemler arasında vital boyama teknikleri, ışık esaslı (optik) görüntüleme sistemleri, floresans uygulamaları ve invaziv olmayan sitolojik değerlendirme yöntemleri öne çıkmaktadır.

Bu konferansta, OPMD’lerin erken tanısında kullanılan güncel yardımcı tanı yöntemleri ile tedavi yaklaşımlarındaki son gelişmelerin güncel literatür eşliğinde kapsamlı biçimde değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.

Beyazlatma Tedavileri ve Minimal İnvaziv Uygulamalarla Kombinasyonu

Minimal invaziv tedavi seçenekleri arasında yer alan diş beyazlatma, rezin infiltrasyon, mikroabrazyon uygulamaları ile ilgili endikasyonlar, kontraendikasyonlar, tedavi planlaması, bu tedavilerin kombine kullanımına ilişkin yaklaşımlar ve remineralizasyon ajanlarının rolü tartışılacaktır. Diş beyazlatma amacıyla tercih edilen tezgâh üstü ürünlerin içerikleri ve kullanım şekilleri ile uygulanan tedavilerin diş sert dokuları üzerindeki etkileri de değerlendirilecektir.

Teşhis ve tedavi takibinde, klinik ve radyolojik muayenenin yanı sıra kullanılan floresans ölçüm yöntemleri incelenecektir. Güncel bilimsel verilere dayalı tedavi önerileri, klinik vakalar eşliğinde sunulacaktır. Ayrıca, beyazlatma tedavisiyle birlikte uygulanan minimal invaziv yaklaşımlarda izlenen protokoller hem klinik hem de laboratuvar çalışmalarıyla desteklenerek paylaşılacaktır.

Posterior Kompozitte Arayüzde Mükemmellik: Hangi Sistem, Hangi Teknik, Hangi Sonuç?

Direkt posterior restorasyonlarda başarılı bir arayüz oluşturulması, yalnızca sıkı bir kontak elde etmekle sınırlı değildir; doğru kontur, uygun çıkış profili ve periodontal uyum da gerektirir. Ancak klinikte açık veya aşırı sıkı kontak, hatalı kontur, gingival taşkınlık, matriks deformasyonu ve yetersiz separasyon gibi sorunlar sık görülür. Bu sunumda iyi bir kontak ve kontur oluşturmak için kullanılan matriks ve kama sistemleri, separasyon halkaları ve güncel yardımcı yöntemler değerlendirilecektir. Ayrıca farklı klinik durumlarda sistem seçimini etkileyen faktörler ve restoratif başarının artırılmasına yönelik pratik, uygulanabilir ve kanıta dayalı öneriler tartışılacaktır.

Dental İmplantolojide Güncel Yaklaşımlar

Dental implantolojide değişen ve gelişen tedavi yaklaşımlarının değerlendireceği bu konuşmada, klinik çalışmaların ve klinik hasta takiplerinin ortaya koyduğu sonuç ve öneriler değerlendirilecektir.

Aynı zamanda yıllara uzanan hasta takipleri desteği ile optimum yaklaşımlar tartışılacaktır.

Endodontik Tedavili Dişlerde Kırılma Dinamikleri ve Restoratif Karar Verme Mekanizmaları

Endodontik tedavi görmüş dişlerde uzun dönem başarı yalnızca kanal tedavisinin kalitesiyle değil, kalan diş dokusunun korunması ve biyomekanik açıdan doğru restore edilmesiyle de ilişkilidir. Geleneksel yaklaşım uzun yıllar post kullanımını rutin bir gereklilik olarak kabul etmiş olsa da güncel literatür endodontik tedavili dişlerde esas belirleyicinin post varlığı değil, korunabilmiş sağlam dentin miktarı ve restorasyon tasarımı olduğunu göstermektedir. Panelin bu bölümünde endodontik tedavili dişlerin kırılmaya karşı dayanımı; madde kaybı, kavite genişliği ve oklüzal yükler göz önüne alınarak biyomekanik açıdan değerlendirilecektir. Ayrıca fiberlerin stres dağılımını nasıl modifiye ettiği, katastrofik kırıkları azaltmadaki potansiyeli ve biyomimetik restoratif yaklaşımlar içindeki yeri klinik örneklerle anlatılacaktır. Bu sunumun amacı, teorik biyomekanik bilgiler ile günlük klinik gerçeklik arasındaki dengeyi ortaya koyarak; klinisyenlerin endodontik tedavili dişlerde daha öngörülebilir, daha koruyucu ve daha planlı restoratif kararlar verebilmesine katkı sağlamaktır.

Çocuk Diş Hekimliğinde Güncel Yaklaşımlar

Çocuk diş hekimliği pratiğinde koruyucu ve invaziv olmayan tedavi seçenekleri gün geçtikçe önem kazanmaktadır. Bu sunumda çocuk hastalarda davranış yönetimi, çürük risk değerlendirmesi ve pedodontide güncel materyal kullanımları ele alınacaktır.

Basitten Komplekse Diş Çekimleri ve Olası Komplikasyonlar

Diş çekimi, oral ve maksillofasiyal cerrahide en sık uygulanan işlemlerden biridir; ancak her vaka farklı bir zorluk ve risk düzeyi taşır. Klinik olarak kolay görünen çekimler bile; anatomik farklılıklar, dişin konumu, kök yapısı ve hastaya ait faktörler nedeniyle beklenenden daha zor hale gelebilir. Bu sunumda, diş çekimleri basitten komplekse doğru ele alınacak ve her aşamada karşılaşılabilecek komplikasyonlar sistematik şekilde incelenecektir. Özellikle alveolit, enfeksiyon, kanama, sinir hasarı ve komşu yapıların zarar görmesi gibi komplikasyonların nedenleri ve risk faktörleri üzerinde durulacaktır. Amaç, cerrahi zorluk arttıkça değişen riskleri ortaya koymak, komplikasyonları daha iyi öngörmek ve klinik süreci daha kontrollü yönetebilmektir.

Furkasyon Defektlerinde Tedavi Protokolü: Ne Zaman Kökü Çıkarmak, Ne Zaman Rejenerasyon Gerekiyor?

Sınıf II ve III periodontal furkasyon tutulumları, diş kaybı riskini önemli ölçüde artırmaktadır. Bu tür defektlerin tedavisinde furkasyon bölgesinin rejenerasyonunu hedefleyen çeşitli cerrahi yaklaşımlar uygulanabilmektedir. Alternatif olarak, kök rezeksiyonu gibi rezektif tedavi yöntemleri de tercih edilebilir. Son yıllarda geliştirilen vital kök rezeksiyonu teknikleri, kanal tedavisi gerektirmeden uygulanabilme avantajı sunmaktadır.

Bu sunumda, farklı tedavi yaklaşımlarının endikasyon ve kontrendikasyonları gözden geçirilecek, güncel cerrahi teknikler ele alınacak ve klinisyenlere uygun tedavi seçiminin yapılmasına yönelik karar verme sürecinde yol gösterici bilgiler sunulacaktır.

Pulpanın Restorasyonu: Geleceğin Endodontisinde Vital Pulpa Tedavi Algoritmaları

ÖZET

Modern endodonti, derin ve aşırı derin çürük lezyonlarının yönetiminde geleneksel radikal yaklaşımlardan, doku koruma odaklı minimal invaziv stratejilere doğru bir paradigma değişimi yaşamaktadır. Bir yüzyılı aşkın süredir klinik pratikte yer alan vital pulpa tedavilerinin uygulanması (VPT), özellikle son yirmi yılda rejeneratif endodontinin yükselişi ve biyoaktif hidrolik simanların geliştirilmesiyle birlikte daha yaygın hale gelmiştir. Güncel kanıta dayalı bulgular VPT’nin yalnızca çürükten etkilenmiş matür dişlerde değil, aynı zamanda irreversibl pulpitis belirtileri ve semptomları gösteren dişlerde de uygulanabileceğini ortaya koymaktadır. Pulpanın gerçek inflamatuvar durumunu doğru ve objektif bir şekilde teşhis etmedeki limitasyonlar; klinisyenlerin tedavi planlaması ve karar verme süreçlerinde subjektif tanı araçları kullanmasına yol açmakta, bu da hastalara sunulan tedavilerde büyük farklılıklara ve öngörülemez sonuçlara neden olmaktadır. Bu sunum; enfeksiyon, inflamasyon ve onarım arasındaki karmaşık etkileşimi irdeleyerek, VPT’nin mevcut durumunu kanıta dayalı verilerle değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bununla birlikte, materyal seçiminden klinik karar verme algoritmalarına kadar geniş bir çerçevede, VPT'nin diş hekimliği pratiğinde daha uygulanabilir ve öngörülebilir bir seçenek haline gelmesini sağlayacak gelecek odaklı çözüm stratejileri sunulacaktır.

Endodontide Döner Alet Teknolojisi ve Güncel İrrigasyon Protokolleri

Kök kanal tedavisinin başarısı, kanal anatomisinin doğru temizlenmesi ve dezenfekte edilmesine bağlıdır. Nikel-titanyum (NiTi) döner alet teknolojisindeki gelişmeler, kanal şekillendirmeyi daha güvenli ve öngörülebilir hale getirmiştir. Bu sunumda NiTi eğelerin metalurjik özellikleri, kırılma dirençleri ve güncel aktivasyonlu irrigasyon protokollerinin klinik etkinliği değerlendirilecektir.

Anterior Dişlerde Enjeksiyon Tekniği ile Direkt Kompozit Veneer Uygulamaları

Özet

Anterior bölgede direkt kompozit veneer restorasyonlarında enjeksiyon tekniği, dijital ve konvansiyonel tedavi planlamalarının klinik ortama yüksek doğrulukla aktarılmasını sağlayan, restoratif işlemlerin standardizasyonunu destekleyen güncel bir yaklaşımdır. Şeffaf silikon indeksler aracılığıyla önceden planlanan anatomik formun minimal operatör bağımlılığı ile uygulanabilmesi, tekniğin öngörülebilirliğini ve tekrarlanabilirliğini artıran temel özelliklerinden biridir.

Yüksek dolduruculu enjekte edilebilir kompozit rezinlerin geliştirilmesiyle birlikte enjeksiyon tekniği, estetik rehabilitasyonda daha geniş bir kullanım alanı kazanmış; minimal invaziv yaklaşımı, anatomik doğruluğu ve klinik verimliliği nedeniyle güncel restoratif diş hekimliğinde giderek daha fazla ilgi gören bir seçenek haline gelmiştir.

Enjeksiyon tekniğinin bilimsel altyapısı, güncel materyal gelişmeleri, klinik endikasyonları, avantajları ve sınırlılıkları mevcut literatür doğrultusunda değerlendirilerek, tekniğin anterior direkt kompozit veneer restorasyonlarındaki güncel yeri ortaya konulacaktır.

Oral İmplantolojide Kılavuzlu Cerrahi ve Rejeneratif Yaklaşımlar

Dental implantolojide bilgisayar destekli tasarım ve üretim (CAD/CAM) ile 3D cerrahi rehberlerin kullanımı, implant yerleşiminde yüksek hassasiyet ve güvenlik sağlamaktadır. Bu sunumda peri-implant sert ve yumuşak doku defektlerinde greft materyallerinin biyolojik davranışı ve rejeneratif cerrahi yaklaşımlar değerlendirilecektir.

Avülsiyon ve Lüksasyon Yaralanmalarında Acil Girişim: 2026 Güncellemesi

Travmatik dental yaralanmalarda acil müdahale, hem kısa hem de uzun dönem sonuçların belirlenmesinde kritik rol oynar. Zamanında ve uygun şekilde uygulanan tedavi, iyileşme başarısını artırırken pulpa nekrozu, kök rezorpsiyonu ve periodontal doku kaybı gibi komplikasyonların görülme riskini azaltır. Travmaya maruz kalan dişlerin doğru konumlandırılması, uygun splint uygulamaları ve enfeksiyonun önlenmesi, iyileşme sürecini destekleyen temel yaklaşımlar arasında yer alır. Bu sunumda, avülsiyon ve lüksasyon yaralanmalarında erken ve etkili müdahalelerin yara iyileşmesine olan katkıları incelenecek, ayrıca uzun dönem başarıyı artırmaya yönelik stratejiler tartışılacaktır.

Ağız Cerrahisinde Güncel Yaklaşımlar ve Dijital Teknolojiler

Ağız, diş ve çene cerrahisinde dijital planlama ve yapay zeka uygulamaları, teşhis doğruluğunu artırırken cerrahi müdahalelerin risklerini azaltmaktadır. Bu sunumda özel hasta gruplarında (hemofili hastaları vb.) implantoloji uygulamaları ve dijital kanser tarama protokolleri incelenecektir.

Mitlerden Kanıta: Gömülü Yirmi Yaş Dişi Cerrahisinde Endikasyonlar, Risk Analizi ve Klinik Karar Algoritmaları

Üçüncü molar cerrahisi, klinisyenler tarafından en sık gerçekleştirilen ayaktan cerrahi işlemlerden biridir. Bununla birlikte, “her 20 yaş dişi çekilmeli mi?” sorusu, hem klinisyenler hem de hastalar arasında güncelliğini koruyan tartışmalı bir konudur. Geleneksel yaklaşımlar sıklıkla profilaktik çekimi desteklerken, güncel kanıta dayalı veriler daha seçici ve hasta odaklı bir yaklaşımın gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Bu sunumda, gömülü üçüncü molarların çekimine ilişkin güncel uygulamalar ele alınarak, gerçek endikasyonlar ve kontrendikasyonlar sistematik olarak değerlendirilecektir. Ayrıca, cerrahi karar sürecinde kritik öneme sahip olan risk analizi; hasta yaşı, sistemik durum, dişin pozisyonu, komşu anatomik yapılarla ilişkisi ve cerrahi komplikasyon olasılıkları çerçevesinde değerlendirilecektir.

Sunum kapsamında, klinik pratikte uygulanabilir karar algoritmaları sunularak, bireyselleştirilmiş tedavi planlamasının önemi ortaya konulacaktır. Böylece gereksiz cerrahilerin önlenmesi, komplikasyon riskinin azaltılması ve hasta güvenliğinin artırılması hedeflenmektedir.

TR: Diş Hekimliğinin Geleceği Değil, Bugünü: Yapay Zekâ ile Klinik Dönüşüm

ÖZET

Diş hekimliğinde yapay zekâ uzun yıllar boyunca “geleceğin teknolojisi” olarak değerlendirilmiştir. Ancak günümüzde bu yaklaşım geçerliliğini yitirmiştir. Yapay zekâ artık yalnızca teorik bir potansiyel değil, klinik pratiğin içinde aktif olarak yer alan ve karar süreçlerini doğrudan etkileyen bir gerçekliktir.

Bu konuşmada, yapay zekâ teknolojilerinin özellikle dental görüntüleme alanında nasıl konumlandığı ve klinik iş akışlarını nasıl dönüştürdüğü ele alınacaktır. Otomatik görüntü analizi, bulgu tespiti ve karar destek sistemleri aracılığıyla yapay zekâ; tanı süreçlerinde hız, tutarlılık ve standardizasyon sağlamaktadır. Bu dönüşüm yalnızca teknik bir gelişim değil, aynı zamanda klinik yaklaşımın yeniden tanımlanması anlamına gelmektedir.

Sunumda, yapay zekânın klinik uygulamalardaki mevcut kullanım alanları, sağladığı avantajlar ve beraberinde getirdiği sınırlılıklar dengeli bir perspektifle değerlendirilecektir. Özellikle klinik karar süreçlerinin nasıl evrildiği ve diş hekiminin bu yeni ekosistemdeki rolünün nasıl değiştiği üzerinde durulacaktır.

Sonuç olarak, yapay zekâ diş hekimliğinin geleceği değil, bugünü temsil etmektedir. Bu dönüşümde belirleyici olan unsur, teknolojinin kendisinden ziyade, klinisyenlerin bu teknolojiyi nasıl konumlandırdığı ve entegre ettiğidir.

Özet

Süt, karışık ve daimi dişlenme dönemlerinde dişlerin erken kaybı; ark uzunluğunda azalma, komşu dişlerde devrilme, karşıt dişlerde uzama, sürme yönünün bozulması ve maloklüzyon gelişimi gibi önemli klinik sonuçlara yol açabilmektedir. Bu nedenle çocuk diş hekimliğinde dişsiz boşluğun doğru değerlendirilmesi ve uygun zamanda müdahale edilmesi, hem mevcut oklüzal dengenin korunması hem de gelecekteki ortodontik problemlerin ve protetik ihtiyacın önlenmesi açısından kritik öneme sahiptir. Bu panelde, pedodontide boşluk yönetiminin temel ilkeleri; klinik karar verme süreçleri ve güncel uygulama yaklaşımı çerçevesinde ele alınacaktır.

Panel kapsamında, yer tutucuların ve yer kazandırıcıların endikasyonları, kontrendikasyonları, avantajları, sınırlılıkları ve klinik uygulama basamakları sistematik biçimde tartışılacaktır. Sabit ve hareketli yer tutucular olgu seçimi, takip gereklilikleri ve olası komplikasyonlar açısından değerlendirilecektir. Bunun yanında çocuk hastalarda protetik rehabilitasyon gerektiren durumlar da estetik, fonksiyon, konuşma ve psikososyal etkiler yönünden gözden geçirilecektir.

Panelin son bölümünde, karışık dişlenme döneminde yer analizi, erken müdahale planlaması ve dijital teknolojilerin boşluk yönetimindeki yeri üzerinde durulacaktır. Böylece katılımcılara, erken diş kayıplarının yalnızca bir boşluk problemi değil; büyüme-gelişim, oklüzyon ve uzun dönemli tedavi planlamasıyla yakından ilişkili çok boyutlu bir klinik durum olduğu vurgulanacaktır. Panelin, günlük klinik pratiğe yol gösteren ve kanıta dayalı karar vermeyi destekleyen bütüncül bir bakış açısı sunması amaçlanmaktadır.

Estetik Uygulamalar Öncesinde Dikkat Etmemiz Gereken Temel Prensipler

Estetik uygulamalar çağımız diş hekimliğinin önemli bir parçasını oluşturmaktadır. Bu tür uygulamalarda genellikle materyal seçimi ve teknikler sıklıkla ön plandadır ancak doğru bir estetik analiz yapılmadan uygulanacak her tedavi uzun vadede sorgulanacak hale gelebilecektir. Bu sunumun amacı, ilk muayene aşamasında ve estetik uygulamalar öncesinde yapılacak olan görüşme sırasında dikkat etmemiz gereken durumları sistemik bir şekilde ele almak ve klinik örnekler ile değerlendirmektir. Bunun yanı sıra, direkt uygulamalar sırasında doğru materyal ve teknik seçimine ilaveten, kullanılacak el aletlerine de değinilecektir.

Batı Resim Sanatında Diş Hekimliğinin İzleri

Batı resim sanatı “Tıp ve İnsan Bilimleri” (Medical Humanites) açısından, gerek diş hekimleri, gerekse Diş hekimliği öğretimi adına pek çok görsel malzemenin kaynağını oluşturur. Bu görsel malzemeler geç orta çağdan günümüze, artarak süregelmiştir. Bu sunumda, sözü edilen zaman dilimi içinde batı resim sanatında yer alan görsel malzemeler, diş hekimliği (Dişçilik) ve uygulamaları, diş hekimi ve hastanın beden dili, diş hekimliğinin (Dişçiliğin) uygulandığı mekanlar, şarlatan dişçiler ve uygulamaları açısından sunularak tartışılacaktır.

İmplant Uygulamalarında Geç Dönem Sorunlar ve Hastalıklar

İmplant çevresi hastalıklar ve doku kayıpları, çağdaş implant diş hekimliğinde tedavi başarısını doğrudan tehdit eden temel sorunlar arasında yer almaktadır. Özellikle peri-implantitis klinik pratikte görülme sıklığı her geçen gün artan, zamanında ve yeterli müdahale edilmediğinde kalıcı hasara yol açan, yönetimi güç olmakla birlikte kanıta dayalı protokollerle önlenebilen kritik bir tablodur. Bu oturumda peri-implant hastalıkların tanı kriterleri, sert ve yumuşak doku kayıplarına yol açan etiyolojik mekanizmalar ve doku kaybını engellemeye yönelik koruyucu stratejiler kapsamlı şekilde ele alınacaktır. Bununla birlikte, implant çevresi sağlığı ve estetiği yeniden tesis etmeyi hedefleyen güncel tedavi önerileri, cerrahi/cerrahi olmayan protokoller ve klinik uygulama standartları masaya yatırılacaktır.

Odontojenik Enfeksiyonlar. Diş Çekiminden Sepsise!

Odontojenik enfeksiyonlar dental, periodontal veya periapikal kaynaklı lokal enfeksiyonlar olarak başlayan ancak fasiyal ve derin boyun boşlukları aracılığıyla hızla yayılarak yaşamı tehdit eden komplikasyonlara neden olabilen ciddiyetle değerlendirilmesi gereken hastalıklardır.
Bu sunum odontojenik enfeksiyonların mikrobiyolojik temeli, oral mikrobiyom, ödem-selülit-apse ayrımı, fasiyal boşluklar, derin boyun boşlukları, görüntüleme yöntemleri ve tedavi yaklaşımları literatür verileri ile birlikte ele alınacak. Ayrıca klinik fotoğraf ve video örnekleri ile enfeksiyonun gelişmesi ve tedavi protokolleri güncel veriler eşliğinde tarşılıcaktır.
Odontojenik enfeksiyonlar trismus, disfaji, dispne, stridor, ateş, diyabet, çoklu boşluk loj tutulumu ve inflamatuvar belirteç yüksekliği komplikasyon riski açısından önemli bulgular olarak değerlendirilmektedir. Hava yolu obstrüksiyonu, orbital ve intrakraniyal yayılım, mediastinit, osteomiyelit ve sepsis odontojenik enfeksiyonların ciddi sonuçları arasında yer almaktadır. Antibiyotik tedavisi tek başına yeterli olmayıp etken dişin eliminasyonu, apse drenajı ve enfekte materyalin değerlendirilmesi gereklidir.
Odontojenik enfeksiyonların yönetiminde erken tanı, hava yolu değerlendirmesi, uygun görüntüleme, kaynak kontrolü, antibiyotik seçimi ve multidisipliner yaklaşım morbidite ve mortalitenin azaltılmasında kritik öneme sahiptir.
Anahtar kelimeler: Odontojenik enfeksiyon, sepsis, kaynak kontrolü, derin boyun enfeksiyonu, oral mikrobiyom

Biyomekanik Rehberli Preparasyon Tasarımı ve Aşırı Madde Kayıplı Dişlerde İndirekt Restorasyonlar İçin Materyal Seçimi

Aşırı madde kaybına uğramış dişlerin restorasyonu, yalnızca uygun restoratif materyalin seçilmesine değil, biyomekanik prensiplere dayalı kapsamlı bir tedavi planlamasına bağlıdır. Günümüzde restoratif yaklaşım, diş dokusunun korunmasını esas alan adeziv felsefe doğrultusunda şekillenmekte; preparasyon tasarımı tedavinin temelini oluştururken materyal seçimi bu biyomekanik gereksinimlerin bir sonucu olarak değerlendirilmektedir. Bu sunumda, indirekt restorasyonların planlanması biyomekanik rehberli sistematik bir yaklaşım çerçevesinde ele alınacaktır.

İlk olarak restorasyondan önce dişin mevcut biyomekanik durumu değerlendirilecek; kalan mine miktarı, dentin kalitesi, cusp kaybı, pulpal durum, ferrule etkisi, marjinlerin lokalizasyonu, mevcut çatlaklar ve oklüzal yükler gibi klinik parametrelerin tedavi planına etkisi tartışılacaktır. Ardından preparasyon tasarımının optimizasyonu kapsamında immediate dentin sealing (IDS), finish line tasarımları, butt-joint yaklaşımı, chamfer ve shoulder preparasyonları, internal line angle düzenlenmesi, preparasyon diverjansı, kutu preparasyonlarının gerekliliği, restorasyon kalınlığı ve marjin yerleşimi güncel bilimsel kanıtlar doğrultusunda değerlendirilecektir.

Preparasyon tasarımının belirlediği biyomekanik gereksinimler doğrultusunda güncel indirekt restoratif materyaller; cam seramikler, rezin seramikler ve hibrit seramikler mekanik özellikleri, adeziv davranışları ve klinik kullanım alanları açısından karşılaştırılacaktır. Ayrıca subtractive (milling) ve additive (3D printing) üretim teknolojileri, kullanılan materyaller, avantajları, sınırlılıkları ve gelecekteki klinik potansiyelleri üretim yöntemleri perspektifinden ele alınacaktır. Sunum, biyomekanik değerlendirmeden preparasyon tasarımına, materyal ve üretim yöntemi seçiminden adeziv simantasyona kadar uzanan klinik bir karar algoritması ile tamamlanacaktır.

Çene Lezyonlarında Tanı ve Tedaviye Giden Yol: Olgularla Multidisipliner Yolculuk

Odontogenezis tamamlandıktan sonra serre ve malesses epitel artıkları olarak bilinen parçacıklar diş etinde ve kemiklerde orijinal formatif yapıda bulunurlar. Enflamasyon veya genetik etkilerle stimüle edildikleri zaman bu kalıntılar odontojenik enfeksiyon, kist ve tümörlere değişim gösterirler.

Çenelerde görülen lezyonların tedavi planlamasında klinik, radyolojik ve patolojik bulguların birlikte yorumlanması tedavinin başarısında en önemli etkendir. Rutinde karşılaşılan klinik bulguların ve radyolojik görüntülerin alışılmışın dışında çok farklı lezyonlar olarak karşımıza çıkması olasıdır. Birçok lezyon klinisyene sürpriz yapmayı sever. Tipik klinik ve radyolojik bulgular önümüzde olsa bile bu süprizlere hazır olmalıyız. Tüm lezyonlar için en doğru yaklaşım multidisipliner bakış açısıdır. Bu durumda muayene hekiminin farklı bakış açıları geliştirmesi ve gerektiğinde birlikte çalışacağı ekibi oluşturması gereklidir. Hekim hastasını doğru tedavi etmek, gerekirse doğru yönlendirmek ve takibini sürdürmekle sorumludur.

Bu oturumda farklı disiplinlerde birlikte çalışan bir grup olarak klinik ve radyolojik olarak ön görülen tanılardan oldukça farklı histopatolojik tanılarla karşımıza çıkan olgular üzerinden kendi deneyimlerimizi aktarmaya çalışacağız. Bu oturumun sonunda her lezyona gereksiz şüphe hatta korkuyla yaklaşılmasını değil olasılıklar hakkında farkındalık geliştirmeyi amaçlıyoruz.

Cerrahi Felaketler: Maksillofasiyal Cerrahide Zor Olgular, Komplikasyonlar ve Kurtarma Stratejileri

Ağız, diş ve çene cerrahisinde rutin bir işlemden ileri derecede maksillofasiyal travmaya kadar uzanan geniş klinik spektrumda, beklenmeyen komplikasyonlar ve yetersiz veya gecikmiş müdahaleler basit bir klinik problemi yönetimi oldukça güç bir tabloya dönüştürebilmektedir. “Cerrahi felaket” olarak nitelendirilebilecek bu durumlarda başarılı sonuç yalnızca cerrahi teknikle değil; doğru değerlendirme, uygun zamanlama, yeterli ekipman, multidisipliner yaklaşım ve komplikasyon geliştiğinde uygulanacak doğru kurtarma stratejisiyle ilişkilidir.

Bu sunumda, farklı nedenlerle kompleks hale gelmiş maksillofasiyal olgular üzerinden cerrahi komplikasyonların önlenmesi ve yönetimi ele alınacaktır. Trafik kazası sonrası gelişen ciddi maksillofasiyal travmanın rekonstrüksiyonundan roket saldırısı sonucunda oluşan geniş maksillofasiyal defektin yönetimine kadar yüksek enerjili travmalar değerlendirilecektir. Bunun yanında, çene tümörü bulunan bir hastada gelişen patolojik kırık ve segment deplasmanı gibi ileri komplikasyonların cerrahi yönetimi tartışılacaktır.

Kompleks olguların her zaman büyük cerrahilerden kaynaklanmadığını göstermek amacıyla, rutin bir üçüncü molar çekimi sonrasında gelişen oroantral ilişki ve buna sekonder maksiller sinüzit olgusu üzerinden küçük bir komplikasyonun zamanında ve doğru yönetilmediğinde nasıl daha ciddi bir probleme dönüşebileceği gösterilecektir. Ayrıca Gorlin–Goltz sendromlu, çok sayıda odontojenik keratokisti bulunan ve daha önce drenaj/dekompresyon uygulanmasına rağmen yeterli küçülme sağlanamayan bir hastanın, ekipman ve tedavi olanaklarının yetersizliği nedeniyle merkezimize yönlendirilmesinin ardından sedasyon altında aşamalı ve bölgesel cerrahi yaklaşımı sunulacaktır.

Son olarak implant cerrahisinde karşılaşılabilecek anatomik, intraoperatif ve postoperatif komplikasyonlar ile bunların önlenmesi ve yönetimine yönelik klinik yaklaşımlar tartışılacaktır. Farklı etiyolojilere sahip bu olgular üzerinden, maksillofasiyal cerrahide felaket kavramının yalnızca olayın başlangıçtaki büyüklüğüyle değil, komplikasyonun erken tanınması, doğru planlama ve uygun kurtarma yaklaşımının uygulanmasıyla ilişkili olduğu vurgulanacaktır.

İmplant Tedavisinin Başarısı Hakkında Kendimizi mi Yanıltıyoruz? Acaba Dişleri Çok Kolay Çekmeye mi Başladık?

Dental implantlar, doğru endikasyon ve uygun biyolojik-protetik planlama ile günümüz diş hekimliğinin en başarılı tedavi seçeneklerinden birini oluşturur. Ancak implant endikasyonlarının giderek genişlemesi, biyolojik olarak korunabilecek dişlerin çekilerek implant uygulanmasının daha sık tercih edilmesi ve peri-implant hastalıklarının artışı; hasta-hekim güvenini, meslektaşlar arasındaki ilişkileri ve implant tedavisine yönelik toplumsal algıyı yeniden sorgulamayı gerektirir. Bu oturumda implant tedavisindeki başarı kavramı yalnızca osseointegrasyon açısından değil, uzun dönem biyolojik, fonksiyonel, ekonomik ve etik sürdürülebilirlik açısından ele alınacaktır.

Yeterli sert ve yumuşak doku koşulları sağlanmadan gerçekleştirilen implant cerrahileri, yetersiz oral hijyene sahip bireylerde implant uygulanması, hatalı implant pozisyonu ve protetik tasarım nedeniyle idamesi güç restorasyonlar ile bunların peri-implantitis gelişimindeki rolleri güncel bilimsel kanıtlar ışığında değerlendirilecektir. Bunun yanında, biyolojik olarak korunma potansiyeli bulunan dişlerin hangi koşullarda çekilmesi gerektiği, implant ve doğal dişlerin uzun dönem sağkalımlarını karşılaştıran güncel bilimsel veriler eşliğinde tartışılacaktır. Diş çekimi kararının yalnızca kısa dönem başarı beklentisine değil; mevcut bilimsel kanıtlara, hastaya özgü risk faktörlerine ve alternatif diş koruyucu tedavi seçeneklerine dayanmalıdır. Hekimler açısından tedavi kararlarını etkileyen ekonomik beklentiler, artan rekabet ortamı, diş hekimi sayısındaki hızlı artışın oluşturduğu mesleki baskılar ile restoratif, endodontik ve periodontal konservatif tedavilere olan ilgi ve yetkinlikteki değişimin implant endikasyonlarına olası etkileri de değerlendirilecektir. Bunun yanında, hekim yönlendirmesi ile hastaların hızlı, konforlu ve estetik sonuç beklentileri implant tedavisine yönelimi artıran faktörler arasında yer almaktadır. Ancak hem hekimler hem de hastalar açısından implant tedavisinin gerçekten düşünüldüğü kadar ekonomik avantaj sağlayıp sağlamadığı; uzun dönem bakım gereksinimleri, peri-implantitis tedavisi, protetik restorasyonların yenilenmesi, sekonder cerrahiler, implant yenileme gereksinimleri ve etik sorumluluklar dikkate alınarak gerçekçi bir maliyet-kazanç perspektifiyle değerlendirilmelidir.

Fonksiyonel ve sağlıklı dişlerin mümkün olduğunca ağızda tutulmasını esas alan biyolojik yaklaşımın korunması ve implant tedavisinde gerçek başarının ancak doğru endikasyon, uygun cerrahi ve protetik planlama ile sürdürülebilir idame koşulları altında mümkün olduğu unutulmamalıdır. Bu sunumda, diş hekimlerinin toplumla kurduğu güvene dayalı sosyal sözleşmenin, meslek etiğinin ve meslektaş dayanışmasının giderek ticari rekabet eksenine kaymasının doğurabileceği riskler tartışılacak; kanıta dayalı, koruyucu ve etik temelli bir diş hekimliği anlayışının güçlendirilmelidir.

Peri-implantitis Tedavis Yöntemleri: Moderatör Açılış Konuşması

Peri-implantitis, dental implantların uzun dönem başarısını tehdit eden ve biyolojik ile teknik komplikasyonların iç içe geçtiği en önemli klinik sorunlardan biridir. Hastalığın giderek artan prevalansı, implant tedavisindeki başarı kavramının yalnızca osseointegrasyon ile sınırlandırılamayacağını göstermektedir. Bu açılış konuşması, panelin bilimsel çerçevesini oluşturarak peri-implant dokuların sağlığı, peri-implant hastalıklarının güncel tanımları, sınıflandırılması ve tanı kriterlerini özetlemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca implant çevresindeki suprakrestal ataçmanın biyolojik önemi, yeterli sert ve yumuşak doku hacminin peri-implant doku stabilitesindeki rolü ve hastalığın biyolojik özelliklerinin tedaviyi neden güçleştirdiği güncel literatür doğrultusunda değerlendirilecektir. Peri-implantitis tedavisinde implant yüzeyinin etkin dekontaminasyonu, biyofilm kontrolü ve doku rejenerasyonuna ilişkin temel güçlükler de ele alınacaktır. Açılış konuşması, başarılı bir tedavinin yalnızca tek bir cerrahi veya protetik girişime bağlı olmadığını; doğru tanı, uygun tedavi endikasyonu, disiplinler arası iş birliği ve kanıta dayalı klinik karar verme sürecinin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini vurgulayacaktır. Panel boyunca protetik faktörler, cerrahi olmayan tedavi ve cerrahi yaklaşımlar güncel bilimsel kanıtlar doğrultusunda tartışılarak peri-implantitis tedavisine yönelik bütüncül ve multidisipliner bir bakış açısı sunulacaktır.

Kan Sulandırıcı İlaçlar ve Cerrahi İşlemlerdeki Önemi

Nüfusun yaşlanması ve kardiyovasküler hastalıkların artmasıyla birlikte antiagregan veya antikoagülan ilaç kullanan diş hekimliği hastalarının sayısı da artmaktadır. Buna karşın, bu hastalarda dental tedavi yönetimine ilişkin evrensel kabul görmüş tek bir protokol bulunmamakta olup, ilacın kesilip kesilmeyeceği konusundaki tutarsız kararlar klinik pratikte belirsizliğin devam etmesine neden olmaktadır.

Bu sunumda hemostaz fizyolojisi, kanama bozukluklarının sınıflandırılması, sık reçete edilen antiagregan ve antikoagülan ajanların farmakolojisi ve bu ilaçları kullanan hastalarda dental cerrahi işlemlerin yönetimine ilişkin güncel kanıta dayalı öneriler gözden geçirilmektedir.

Hemostazın vasküler, trombosit ve koagülasyon fazları; doğumsal ve edinsel kanama bozuklukları ile birlikte ele alınmaktadır. Antiagregan ilaçlar (aspirin, klopidogrel) ile K vitamini antagonistleri ve direkt oral antikoagülanlar (dabigatran, rivaroksaban, apiksaban) etki başlangıcı, geri döndürülebilirlik ve perioperatif risk açısından karşılaştırılmaktadır. İşlemler kanama riskine göre sınıflandırılmakta; güncel yaklaşımlar, düşük riskli işlemlerde ilaç rejiminin değiştirilmemesini, bunun yerine lokal hemostatik önlemlerin (basınç, sütürasyon, traneksamik asit, PRF, lokal hemostatik ajanlar) kullanılmasını önermektedir; ilacın kesilmesi ve köprüleme tedavisi tromboembolik risk taşımaktadır. Dabigatran, apiksaban ve ikili antiagregan tedavi alan hastalara ait üç olgu sunumuyla gerçek klinik yönetim örnekleri paylaşılmaktadır.

Uygun lokal hemostatik protokoller uygulandığında, çoklu diş çekimi ve implant yerleştirme dahil çoğu dental işlem, antikoagülan/antiagregan tedavi değiştirilmeden güvenle gerçekleştirilebilir. Karaciğer, böbrek veya hematolojik komorbiditesi olan karmaşık olgularda multidisipliner konsültasyon önemini korumaktadır.

HPV İlişkili Orofarengeal Kanser (OPC) Nasıl Tanınır

Bu panelin ikinci konuşmasında, “HPV İlişkili Orofarengeal Kanser (OPC) Nasıl Tanınır” konusu tartışılacaktır: Sunumda HPV ilişkili OPC’de semptom ve belirtiler, tanı yöntemleri, klasik OPC den farkları anlatılacaktır. Ayrıca bir diş hekimi hangi durumda, nelerden şüphelenip böyle bir hastayı kulak burun boğaz hekimine yönlendirmelidir, konuyla ilgili bilgi verilecektir.

Periimplantitis Önlenmesi ve Tedavisinde Protetik Yaklaşımların Rolü

Periimplantitis, günümüzde implant tedavisinin uzun dönem başarısını tehdit eden en önemli biyolojik komplikasyonlardan biri olarak kabul edilmektedir. Geleneksel yaklaşım, periimplantitis gelişimini büyük ölçüde bakteriyel biyofilm ve konak yanıtı ile açıklarken, güncel bilimsel kanıtlar hastalığın ortaya çıkmasında ve ilerlemesinde protetik faktörlerin sanılandan çok daha belirleyici olduğunu göstermektedir. Bu nedenle çağdaş implant tedavisi yalnızca başarılı bir cerrahi uygulama ile değil, biyolojik prensiplere dayanan restoratif planlama ve protetik tasarım ile değerlendirilmelidir. Başka bir ifadeyle, periimplantitis çoğu zaman klinik olarak ortaya çıkmadan çok önce, protetik planlama aşamasında şekillenmeye başlamaktadır.

Bu konferansın temel amacı, periimplant sağlığını belirleyen modifiye edilebilir protetik faktörleri güncel bilimsel kanıtlar ışığında değerlendirmek ve periimplantitisin önlenmesinde protez uzmanının rolünü yeniden tanımlamaktır. Sunumda, "prosthetically driven implant therapy" kavramı çerçevesinde implant üstü restorasyonun yalnızca fonksiyon ve estetik sağlayan pasif bir yapı olmadığı; aksine periimplant dokuların biyolojik davranışını yönlendiren aktif bir tedavi bileşeni olduğu vurgulanacaktır.

Özellikle restoratif çıkış profili (restorative emergence profile), çıkış açısı, biyolojik kontur, kritik ve subkritik kontur tasarımı, restorasyon konturları ve temizlenebilirlik (cleansability) kavramları güncel literatür eşliğinde ayrıntılı olarak ele alınacaktır. Restorasyonun yumuşak doku mimarisini nasıl yönlendirdiği, plak retansiyonunu nasıl etkilediği ve periimplant mukozanın uzun dönem stabilitesine katkısı biyolojik mekanizmalarıyla birlikte tartışılacaktır.

Sunumun önemli bölümlerinden birini implant pozisyonu ile restorasyon tasarımı arasındaki ayrılmaz ilişki oluşturacaktır. Cerrahi aşamada yapılan küçük konumlandırma hatalarının aşırı konturlu restorasyonlara, artmış çıkış açısı değerlerine ve hastanın etkin plak kontrolü sağlayamadığı restorasyonlara neden olabileceği; bunun ise periimplant inflamasyon için uygun biyolojik ortam hazırladığı güncel kanıtlarla değerlendirilecektir. Bu kapsamda "restorative-driven implant placement" yaklaşımının yalnızca estetik değil, biyolojik bir gereklilik olduğu vurgulanacaktır.

Bu konferansın temel mesajı, periimplantitis tedavisinin yalnızca hastalık geliştikten sonra uygulanan cerrahi ve rejeneratif girişimlerden ibaret olmadığıdır. Günümüzde giderek güçlenen bilimsel kanıtlar, periimplant dokuların uzun dönem stabilitesinin büyük ölçüde restorasyon tasarımına, biyolojik uyumlu protetik planlamaya ve hastanın sürdürülebilir ağız hijyeni sağlayabileceği restorasyonların oluşturulmasına bağlı olduğunu göstermektedir. Bu nedenle başarılı bir periimplantitis yönetimi, hastalık geliştikten sonra değil; implant planlaması, abutman seçimi, restorasyon tasarımı ve bireyselleştirilmiş bakım protokollerinin oluşturulduğu ilk günden başlamaktadır. Geleceğin implant tedavisinde başarı, yalnızca osseointegrasyonu sağlamakla değil, biyolojik prensiplere uygun protetik tasarım sayesinde periimplant sağlığını ömür boyu sürdürebilmekle ölçülecektir.

Konu 1

Diş hekimliği kliniğinde fotoğrafçılığın entegrasyonu, basit protokoller ve pratik cihazlarla yüksek kalitede görseller elde etmeyi mümkün kılar. Bu yaklaşım, tedavi süreçlerinin belgelenmesinden hasta iletişimine kadar fotoğrafçılığı klinik iş akışının doğal bir parçası haline getirir. Bu amaçla geliştirdiğimiz PhotoDental konsepti, bu entegrasyonu standartlaştırarak hekimlere hızlı, kolay ve güvenilir bir çözüm sunar.

Yapay zekâ (YZ)

Yapay zekâ (YZ), son yıllarda diş hekimliğinin hemen her alanında giderek daha görünür hâle gelmiş; görüntüleme, tanı, tedavi planlaması ve klinik karar desteğinden eğitim ve bilimsel araştırmaya kadar uzanan geniş bir kullanım alanı oluşturmuştur. Özellikle derin öğrenme temelli yöntemler, radyografik ve üç boyutlu görüntüler üzerinde anatomik yapıların ve patolojik bulguların otomatik olarak saptanması, sınıflandırılması ve segmentasyonunda dikkat çekici sonuçlar ortaya koymaktadır. Bunun yanında radyomik analizler ve makine öğrenmesi yaklaşımları, rutin görüntülerden insan gözüyle doğrudan değerlendirilemeyen nicel bilgilerin elde edilmesine ve bu bilgilerin tanısal veya öngörücü modellerde kullanılmasına olanak sağlamaktadır.

Bununla birlikte, diş hekimliğinde YZ yalnızca görüntü analizi ile sınırlı değildir. Büyük dil modelleri ve üretken yapay zekâ araçlarının yaygınlaşmasıyla birlikte hasta iletişimi, klinik dokümantasyon, eğitim, literatür değerlendirmesi ve bilimsel üretim gibi alanlarda da yeni kullanım biçimleri ortaya çıkmaktadır. Bu hızlı gelişim, YZ’nin diş hekiminin yerini alıp almayacağı tartışmasından ziyade, diş hekimi ile YZ arasındaki iş bölümünün nasıl şekilleneceği sorusunu ön plana çıkarmaktadır.

Ancak yüksek algoritmik performans, tek başına klinik kullanılabilirlik anlamına gelmemektedir. Veri kalitesi, dış doğrulama, farklı cihaz ve hasta popülasyonlarına genellenebilirlik, açıklanabilirlik, veri güvenliği, etik sorumluluk ve algoritmik yanlılık gibi konular klinik uygulamaya geçişte kritik öneme sahiptir. Ayrıca YZ çıktılarının klinik bağlamdan bağımsız değerlendirilmesi yeni hata ve sorumluluk alanları oluşturabilir.

Bu panel konuşmasında, güncel örnekler üzerinden YZ’nin diş hekimliğinde bugün ulaştığı nokta, gerçekçi klinik kullanım alanları ve mevcut sınırlılıkları ele alınacak; görüntü tabanlı YZ, radyomik ve üretken YZ uygulamalarının sunduğu fırsatlar tartışılacaktır. Son olarak, YZ’nin diş hekiminin yerine geçen bir teknoloji değil, doğru geliştirildiğinde ve sorumlu biçimde kullanıldığında hekimin tanısal ve klinik kapasitesini destekleyen bir araç olarak gelecekteki rolü değerlendirilecektir.

Konu Özeti

Kardiyovasküler hastalıklar ile ağız sağlığı arasındaki çift yönlü ilişki, dişhekimliği pratiğinde sistemik hastalıkların ve kullanılan ilaçların bütüncül olarak değerlendirilmesini gerektirmektedir. Ağız boşluğu, geniş bir mikrobiyal ekosisteme sahip olması ve periodontal dokular aracılığıyla sistemik dolaşımla doğrudan ilişki içinde bulunması nedeniyle önemli bir enfeksiyon ve inflamasyon kaynağı olabilir. Bu sunumda; ağız içi enfeksiyonların epitelyal bariyeri aşarak sistemik dolaşıma ulaşma mekanizmaları, periodontitis–endotelyal disfonksiyon–kardiyovasküler hastalık ilişkisi, enfektif endokardit açısından dişhekimliğinin rolü ve kardiyovasküler ilaçların, özellikle antihipertansiflerin, pratikte perio-protez gibi klinik uygulamaları güncel bilgiler ışığında ele alınacaktır. Amaç, kardiyovasküler hastalığı bulunan bireylerin dental yönetiminde dişhekiminin koruyucu, tanısal ve multidisipliner yaklaşımının önemini vurgulamaktır.

Cardiovascular Emergencies in Dental Practice: Recognition, Initial Management, and Critical Decision-Making

Cardiovascular diseases constitute an important group of systemic conditions encountered in dental practice. Their clinical significance is steadily increasing due to the aging population, the growing burden of comorbidities, and the widespread use of antithrombotic therapies. During dental treatment, acute cardiac symptoms and clinical conditions may develop as a result of pain, anxiety, medications used during the procedure, and underlying cardiovascular disease. Therefore, it is critically important for dentists to recognize cardiovascular emergencies early, initiate appropriate first-line management, and determine the need for advanced medical assistance in a timely manner.

In this session, the major cardiovascular emergencies that may be encountered in dental practice will be addressed within a practical clinical framework. The clinical features and distinguishing characteristics of potentially life-threatening conditions, including acute chest pain and acute coronary syndrome, severe hypertension and hypertensive emergencies, syncope, symptomatic tachycardia and bradycardia, and cardiac arrest, will be discussed. Particular emphasis will be placed on differentiating vasovagal syncope, which is commonly encountered in dental practice, from cardiac causes of transient loss of consciousness, interpreting markedly elevated blood pressure values in the appropriate clinical context, and the initial management of patients presenting with chest pain.

In addition, the key steps in managing an emergency that develops during a dental procedure—including termination of treatment, assessment of airway, breathing, and circulation, monitoring of vital signs, activation of the emergency medical system, initiation of basic life support, and use of an automated external defibrillator—will be presented through clinical scenarios. The primary aim is not for dentists to establish a definitive diagnosis, but rather to enable them to recognize high-risk patients early, provide appropriate initial management, and ensure timely referral for advanced medical care.

Presentation 1

The aim of this talk is to convey the rationale, purpose and technique of non-surgical periodontal therapy to the audience in the light of current literature. When necessary, a summary will be given on topics such as the character, etiology and classification of periodontal diseases.

Periodontitis is a disease characterized by the destruction of tooth-supporting structures. The main findings are radiologically detectable bone loss, clinically observable attachment loss, periodontal pocket and gingival bleeding. If intervened early and carefully, periodontitis can be prevented or treated in many cases. Unfortunately, if not treated properly, at first tooth loss and then consequences that negatively affect function, aesthetics, general health and quality of life may be encountered.

According to the current guideline of the European Federation of Periodontology, the therapy is applied in incremental approach in the patient diagnosed with periodontitis according to the stage and degree of the disease. As a first step, the patient is informed about the causes of the disease, current condition, risk factors, treatment options and possible outcomes. The patient's awareness and compliance with treatment are aimed to be increased. In the first two steps of treatment, supragingival and subgingival mechanical cleaning, control of risk factors and patient motivation are addressed. In cases where adequate recovery cannot be achieved at the end of the second-step treatment, surgery and other advanced methods are applied.

These initial treatment steps, which will be discussed under the title of non-surgical periodontal therapy in this talk, are applied in every periodontitis patient and if achieved, reduce the need for more difficult and costly further treatments. Due to this importance, new equipment and techniques that will increase the efficiency of treatment, as well as mechanical principles and tools that are known to be effective and that we still cannot give up, will be discussed in the talk.

Presentation 1

Digital Smile Design represents a significant milestone in the planning and execution of aesthetic dental treatments. Moving beyond reliance on clinical assessments and plaster models alone, Digital Smile Design integrates digital photography, video, and specialized software to analyze the patient's smile in the context of facial features, lip dynamics, and proportions.

Fundamentally, this method serves as a communication and diagnostic protocol that enables the visualization of the final aesthetic outcome before any irreversible treatment begins, thereby bridging the gap between patient expectations and clinical reality.

The process typically begins with standardized facial and intraoral photography and videography; the alignment between the captured images and the software is critical for accurate analysis. Software-assisted design projects proposed changes onto the patient's actual face; this design is then transformed into a physical mock-up for the patient to try on, guiding subsequent restorative, orthodontic, or surgical procedures.

The use of modern artificial intelligence applications and imaging techniques throughout these stages ensures that the final outcome is both more predictable and easier to achieve. Ultimately, Digital Smile Design is a philosophy that is evolving toward a more accurate and streamlined process, driven by contemporary technological advancements.

Presentation 1

Premature loss of primary or permanent teeth during the primary, mixed, or permanent dentition periods may lead to important clinical consequences such as loss of arch length, tipping of adjacent teeth, overeruption of opposing teeth, eruption disturbances, and the development of malocclusion. Therefore, accurate assessment and timely management of edentulous spaces in pediatric dentistry are essential for preserving occlusal balance and preventing future orthodontic complications and prosthetic needs. This panel will address the fundamental principles of space management in pediatric dentistry within the framework of clinical decision-making and contemporary treatment approaches.

The panel will systematically discuss the indications, contraindications, advantages, limitations, and clinical application steps of space maintainers and space regainers. Different treatment options including fixed and removable space maintainers will be evaluated in terms of case selection, follow-up requirements, and possible complications. In addition, situations requiring prosthetic rehabilitation in pediatric patients will be reviewed with respect to esthetics, function, speech, and psychosocial outcomes.

In the final part of the panel, emphasis will be placed on space analysis in the mixed dentition, early intervention planning, and the role of digital technologies in space management. In this way, participants will be reminded that premature tooth loss is not merely a space-related issue, but a multidimensional clinical condition closely associated with growth and development, occlusion, and long-term treatment planning. The panel aims to provide a comprehensive perspective that can guide daily clinical practice and support evidence-based decision-making.

What Can We See and What Can’t We See in Panoramic Radiography?

Panoramic radiography is a widely used imaging modality that enables the evaluation of teeth, jaws, maxillary sinuses, and surrounding anatomical structures on a single image. It provides important advantages in the detection of impacted teeth, large lesions, developmental anomalies, and certain pathological findings. However, panoramic radiographs also have several limitations due to superimposition, distortion, ghost image formation, and positioning errors. In particular, small lesions, early bone changes, and certain anatomical details may not always be clearly visualized.

This presentation aims to discuss the diagnostic advantages and limitations of panoramic radiography, commonly encountered imaging errors, and clinically important findings that may easily be overlooked, in the light of current literature.

Use of the Operating Microscope in Root Canal Retreatment: A Comparative Presentation of the Dental Microscope and Loupes Through Cases

One of the well-established facts in contemporary endodontics is the high long-term success rate of primary root canal treatments. The literature reports success rates ranging between 92% and 94% in 10-year follow-up studies for primary treatments, while retreatment procedures performed after failure demonstrate success rates of approximately 82–87 over similar observation periods.

Achieving and further improving these outcomes requires not only strict adherence to endodontic protocols but also accurate identification of the causes underlying the failure of primary root canal therapy. Common reasons for failure include missed canals, inadequate apical sealing, localized morphological irregularities on dentinal walls that remain uninstrumented, and insufficient preparation and irrigation of isthmuses and canal ramifications, leading to inadequate debridement.

This presentation aims to comparatively evaluate the effectiveness of the dental operating microscope, with its high magnification and advanced illumination capabilities, and dental loupes in detecting and managing the aforementioned challenges. The clinical advantages and limitations of microscope and loupe use will be discussed through selected case photographs and videos, highlighting the impact of enhanced visualization on clinical decision-making and treatment outcomes in root canal retreatment procedures.

Dental Implant Therapy in Individuals with Diabetes Mellitus

Diabetes mellitus is a systemic risk factor affecting periodontal and peri-implant tissues that must be carefully considered at all stages of dental implant therapy. Chronic hyperglycaemia alters the host inflammatory response, microvascular function, and wound healing, and may therefore negatively influence postoperative healing and long-term peri-implant health. This panel will address the planning, surgical, and postoperative phases of dental implant therapy in individuals with diabetes mellitus, within the broader context of peri-implant health and disease.

The preoperative part will focus on glycaemic control, assessment of HbA1c and patient habits, management of comorbidities, medication adjustments, and practical criteria for appropriate case selection. Intraoperative and early postoperative protocols aimed at reducing infection risk, supporting wound healing, and guiding prosthetic restoration choices in patients with diabetes will be discussed. Long-term follow-up will be considered with an emphasis on maintenance frequency and the management of peri-implant risk and glycaemic control. The aim is to provide participants with a risk-based, evidence-informed, and clinically applicable framework that encompasses both preoperative and postoperative phases of implant surgery in individuals with diabetes mellitus.

Approach to “Suspicious” Oral Lesions in Clinical Practice: When, Where, and How to Perform a Biopsy?

Early diagnosis of suspicious oral lesions is one of the most important factors determining the prognosis of oral cancers. In patients with oral cancer, early detection not only improves prognosis but also significantly enhances quality of life. Biopsy is indicated for lesions exhibiting clinical features such as non-healing ulceration persisting for more than two weeks, induration, erythroplakia or leukoplakia. Although biopsy is a surgical procedure, it is a technique that can be routinely performed by every dentist with apporopriate knowledge of anatomy, as well as adequate materials and equipment. Proper biopsy technique and timing are crucial in guiding clinicians toward an accurate and early diagnosis.

The aim of this presentation is to support dentists in achieving early diagnosis through biopsy, specially in suspicious cases.

Current Surgical Approaches in the Treatment of Peri-implantitis

It is estimated that peri-implantitis affects a quarter of all dental implants and a third of patients receiving implant therapy. Progression of the disease is a major risk for long term survival and success of dental implants. If left untreated, peri-implantitis may result in progressive bone loss, severe soft tissue inflammation and ultimately implant failure.

The main goal in peri-implantitis treatment is to remove the bacterial biofilm from the peri-implant pocket and implant surface, to control the inflammation and to create a biologically favorable surface that may support re-osseointegration. Several surgical and non-surgical methods have been proposed to achieve success. In cases where non-surgical treatment is ineffective, surgical intervention may be indicated, with the choice of approach determined by defect morphology, accessibility of the implant surface, and clinical conditions. In this context, resective and regenerative surgical approaches can be used in conjunction with various implant surface decontamination methods such as mechanical debridement, implantoplasty, air-abrasion systems, titanium or chitosan brushes, laser-assisted treatments, and photodynamic therapy. However, some of these approaches have shown limited efficacy in the complete removal of biofilm and others may induce irreversible changes to the surface of the implant.

Recent studies have shown that the electrochemical biofilm removal technology (GalvoSurge®) has been developed and used as a new way of minimal invasive cleaning of the surface of implants. This technique is based on the electrochemical conductivity of titanium. Through this process, it is possible to remove microorganisms and biofilm from the surface of the implant, causing a significant reduction in the bacterial biofilm. One of the main advantages of this technique is its capacity for cleaning the surface without altering its structure.

In this presentation, the latest information on the surgical treatment of peri-implantitis as well as the current evidence on the effectiveness of the application of newly electrochemical cleaning for treating peri-implantitis will be presented. Clinical examples with photographs will be used for illustration purposes.

What Comes Next?: Late-Term Management and Surgical Challenges in Dental Implantology

Late-term pathologies developing after the completion of the osseointegration phase and subsequent functional loading represent major challenges in dental implantology, frequently requiring advanced surgical intervention. The most critical clinical entity encountered during this period is peri-implantitis, characterized by progressive crestal bone loss, deep periodontal pocketing, and purulent exudate. Due to the absence of the protective histological barriers that naturally surround a biological tooth, peri-implant bone defects manifest as anatomically deeper and more aggressive lesions, necessitating the meticulous and complete debridement of infected granulation tissue. Following the decontamination of the implant surface using mechanical and chemical agents, resective or regenerative surgical protocols are deployed based on the specific morphology of the defect. On the other hand, fixture fractures resulting from uncontrolled stresses that exceed the biomechanical thresholds of the implant body constitute the most radical late-term complication. In these cases, where conservative treatment is non-viable, explantation of the implant must be performed utilizing specialized techniques that minimize trauma to the surrounding supporting bone structure, followed by the subsequent reconstruction of the alveolar ridge to facilitate secondary implantation.

The Role of Orthodontic Treatment in Restorative and Periodontal Success in a Multidisciplinary Approach

Orthodontic treatment is a fundamental component in multidisciplinary dental care that directly influences the success of restorative and periodontal therapies. Alignment of teeth into ideal positions, elimination of crowding, and correction of arch form contribute to the establishment of a functionally and biomechanically balanced occlusion.

From a restorative perspective, orthodontic intervention facilitates more conservative tooth preparation and improves marginal adaptation, thereby enhancing the long-term success of restorations. From a periodontal standpoint, proper alignment of teeth reduces plaque-retentive areas, improves oral hygiene effectiveness, and decreases the risk of gingival inflammation and periodontal disease. In addition, controlled orthodontic forces may help minimize traumatic loading on periodontal tissues, supporting periodontal stability.

Orthodontic treatment should not be considered merely a complementary step but rather a key determinant in achieving predictable outcomes in restorative and periodontal therapies. Early orthodontic evaluation within a multidisciplinary treatment plan significantly contributes to long-term clinical success.

Surgical Practice in the Digital Era: Implantology from Virtual Patient to Clinical Reality

Digital transformation has fundamentally reshaped implantology in dentistry. The creation of a virtual patient and the planning of surgery in a digital environment enable the entire treatment process—from initial planning to surgical execution—to become more predictable, safer, and more patient-centered. Today, with the use of cone beam computed tomography (CBCT), intraoral and facial scanners, and advanced AI-supported software that integrates these datasets, the patient’s anatomy can be accurately reconstructed in three dimensions. This allows the surgical plan to be finalized preoperatively in accordance with the desired prosthetic outcome, enabling treatment with fewer complications and more predictable results.

Digital planning also makes it possible to simulate both esthetic and functional outcomes in advance. This enhances patient communication and increases confidence in the proposed treatment. Based on these digital datasets, the ideal implant position can be determined with high precision. Implant procedures performed using surgical guides or navigation systems minimize the margin of error while reducing surgical complexity. As a result, clinician comfort is improved, and patients benefit from a less invasive procedure with faster recovery.

In this presentation, digital implantology will be discussed not only as a technological advancement but as a comprehensive approach that enhances clinical success, reduces complications, and maximizes patient satisfaction, along with its advantages and limitations.

The Path to Diagnosis and Treatment in Jaw Lesions: A Multidisciplinary Journey Through Cases

After the completion of odontogenesis, epithelial remnants known as the rests of Serres and Malassez remain within the gingival tissues and jaw bones in their original formative structure. When stimulated by inflammatory or genetic factors, these remnants may transform into odontogenic infections, cysts, and tumors.

In the treatment planning of jaw lesions, the combined interpretation of clinical, radiological, and pathological findings is the most important factor affecting treatment success. Clinical findings and radiological images routinely encountered in practice may present as lesions that are far different from what is usually expected. Many lesions tend to surprise the clinician. Even when typical clinical and radiological findings are present, we must always be prepared for such surprises. The most appropriate approach for all lesions is a multidisciplinary perspective. In this context, the examining clinician should develop different perspectives and, when necessary, establish the appropriate multidisciplinary team for collaboration. The clinician is responsible for treating the patient appropriately, making the correct referrals when required, and maintaining follow-up care.

In this session, as a group working collaboratively across different disciplines, we will attempt to share our experiences through cases in which the histopathological diagnoses were considerably different from the clinically and radiologically presumed diagnoses. By the end of this session, our aim is not to encourage unnecessary suspicion or fear toward every lesion, but rather to develop awareness regarding the range of possible diagnoses.

Prosthetic Treatment in Older Adults: A Patient-Centered Approach

Prosthetic treatment in older adults is not merely a rehabilitation process aimed at restoring lost esthetics and oral function. Successful prosthetic rehabilitation in geriatric patients can positively influence social participation, self-confidence, and overall quality of life. Recent evidence suggests that appropriate prosthetic treatment may enhance social interaction and quality of life, exert positive effects on cognitive function, improve musculoskeletal performance, and contribute to healthy aging in this patient population. However, successful treatment in older adults depends not only on the application of appropriate clinical techniques but also on a comprehensive understanding of the patient's physical and cognitive capacity, psychological status, expectations, and living conditions. Effective communication and a patient-centered approach are therefore fundamental determinants of treatment outcomes.

A patient-centered approach should be the cornerstone of removable prosthodontic treatment in older adults. Careful assessment of patient expectations, effective communication, appointment scheduling tailored to their physical and cognitive capacities, and strategies to enhance adaptation to removable prostheses are essential for achieving favorable long-term outcomes. In addition, common challenges encountered in geriatric patients, including xerostomia, reduced motor skills, cognitive impairment, systemic diseases, diminished motivation, and unrealistic expectations, should be carefully considered during treatment planning. Adopting individualized treatment strategies to address these factors can strengthen the patient-clinician relationship, improve prosthesis acceptance and satisfaction, and ultimately contribute to more predictable prosthetic treatment outcomes.

Dental Implantology in the Era of Metabolic Diseases: A Clinical Approach to Patients with Diabetes

Diabetes mellitus is considered an important systemic risk factor in oral and maxillofacial surgical procedures because of its effects on wound healing, immune response, and bone metabolism. However, contemporary clinical practice no longer considers diabetes itself an absolute contraindication to oral and maxillofacial surgery or dental implant therapy; instead, decision-making increasingly relies on metabolic control, associated complications, and the individual patient risk profile.

This presentation will address the planning and surgical management of implant treatment in patients with diabetes from an oral and maxillofacial surgery perspective. The role of glycemic control and HbA1c levels in patient selection; potential risks related to infection, wound healing, and osseointegration; the timing of dental implant surgery; and treatment strategies for cases requiring advanced bone augmentation will be discussed. In addition, perioperative risk assessment in tooth extraction, impacted tooth surgery, and other dentoalveolar procedures will be considered, with the aim of providing an evidence-based and practical approach to surgical treatment planning in patients with diabetes based on metabolic control, the extent of the planned procedure, and the individual risk profile.

Rational Antibiotic Use in Oral and Maxillofacial Surgery: Current Evidence-Based Approaches

Antimicrobial resistance is one of the most significant global health challenges of our time, making rational antibiotic use a shared responsibility across all healthcare disciplines. Dentistry is among the fields with a high rate of antibiotic prescribing, although growing evidence indicates that routine antibiotic use in many oral surgical procedures provides little or no additional clinical benefit. Therefore, prescribing decisions should be guided by current evidence and clinical guidelines rather than routine practice.

This lecture will review contemporary evidence on antibiotic use in oral and maxillofacial surgery, focusing on the management of odontogenic infections, surgical prophylaxis, third molar surgery, dental implant procedures, and patients with systemic risk factors. Appropriate indications, antibiotic selection, timing, dosage, and duration of therapy will be discussed in light of current international guidelines, together with common clinical controversies encountered in daily practice.

The lecture aims to translate current evidence into clinical decision-making, highlighting strategies that reduce unnecessary antibiotic prescribing, improve patient safety, and contribute to the global effort against antimicrobial resistance.

Remineralization Strategies in Minimal Invasive Dentistry: Evaluation of Clinical Outcomes

Minimally invasive dentistry (MID) prioritizes the preservation of tooth structure through early diagnosis and preventive management. Remineralization strategies are central to this approach, particularly in the treatment of non-cavitated carious lesions. Remineralization plays a central role in minimally invasive dentistry by enabling the preservation of tooth structure and delaying or preventing operative interventions.

Evidence suggests that remineralization therapies are widely regarded as effective for arresting and reversing early enamel lesions, thereby reducing the need for operative interventions. Advances in remineralization agents, including casein phosphopeptide–amorphous calcium phosphate (CPP-ACP), bioactive materials, and calcium glycerophosphate (CaGP), have enhanced the potential for enamel remineralization.

Clinicians with greater exposure to MID principles are more likely to integrate remineralization approaches into routine clinical practice.

In conclusion, the integration of advanced remineralization technologies enhances clinical implementation while reinforcing a conservative, patient-centered approach to caries management.

Minimally Invasive Treatment Approaches

Minimally invasive treatment approaches aim to control the progression of dental caries while preserving healthy tooth structure by adhering to the principles of biological tissue conservation. This presentation will review current minimally invasive treatment options, including selective caries removal, the Hall technique, silver diamine fluoride (SDF) applications, resin infiltration, and glass hybrid restorations, in light of the current scientific evidence. The indications, clinical outcomes, and treatment algorithms of these approaches will be discussed. Supported by clinical case examples and recent literature, this session aims to provide participants with an evidence-based and practical perspective on the appropriate selection and application of minimally invasive treatment strategies in clinical practice.

Rational Antibiotic Use in Endodontics

In endodontics, the practitioner deals with inflammatory and/or infectious conditions mostly in a daily level. In most of these circumstances, subsiding of symptoms and healing are accomplished with local intervention because it is feasible to reach infection source by means of cleaning, shaping and disinfection of root canals. However, on some occasions, patients may suffer more serious symptoms such as diffuse swelling, cellulitis, fever, lymphadenopathy, malaise and fatigue. When this is the situation, antibiotics may be prescribed as an adjunct to endodontic treatment modalities. In this context, it is very important for the practitioner to prescribe the type, dose and duration of antibiotics. All of these three criteria are very important because resistance to ABs and serious side effects are worldwide problems.

In this presentation, all information related to the aforementioned factors will be presented and discussed in detail.

Temporomandibular Chaos: Diseases, Problems, and Diagnosis

This presentation addresses the surgical management of temporomandibular joint (TMJ) pathologies and good clinical practice within an evidence-based framework. TMJ disorders are classified by frequency: myofascial pain, internal derangement/arthralgia, and fracture-dislocation are common; degenerative joint disease, ankylosis, and condylar hyperplasia are less common; tumors and infective arthritis are rare. The evidence pyramid (meta-analysis to animal studies) and grading of recommendations (A-D) are outlined. A literature review covers arthrocentesis, arthroscopy, PRP/hyaluronic acid injections, discopexy techniques, discectomy, ORIF for condylar fractures, ankylosis reconstruction (autogenous grafts, distraction osteogenesis), and total joint prosthesis outcomes and complications through illustrative cases are presented. The lecture concludes by emphasizing a patient-centered, multidisciplinary approach, thorough informed consent, and long-term follow-up as pillars of good clinical practice in the management of TMJ disease.

Geriatric Perspective on Oral Health in the Elderley Patient

The population in Turkey is aging rapidly. According to Turkish Statistical Institute (TUİK) data, the population over 65 years of age, which was 9.5% in 2020, increased by 20.5% in 5 years, reaching 11.1% in 2025. Oral diseases are one of the most common chronic disease groups worldwide; the WHO Global Oral Health Status Report 2022 emphasizes that approximately 3.5 billion people are affected by oral diseases and that oral health is a direct determinant of general health and healthy aging. Oral health in the elderly is not an isolated dental problem; it is a geriatric care area intertwined with frailty, nutrition, cognition, systemic inflammation, and drug burden.

Aging is not merely a chronological concept. The decrease in homeostasis and adaptive capacity explains why changes in organ systems occur at different levels in each elderly person. Frailty involves a decrease in adaptive capacity. Frailty, a fundamental topic in geriatrics, should be considered not only physically but also in terms of cognitive, social, and oral frailty.

Malnutrition is a geriatric syndrome whose frequency increases with aging, leading to increased morbidity and mortality. One of the risk factors for malnutrition is oral health. Oral frailty is an age-related, progressive decline in oral function (such as chewing, swallowing, and speaking) and is considered an early indicator of general physical frailty and malnutrition; it is largely reversible.

A geriatric perspective enables dentists to strike a balance between overtreatment and undertreatment, defining the treatment goal not as ideal restoration, but as pain control, infection control, preservation of chewing and swallowing function, and improvement of quality of life. Oral frailty is a potentially reversible condition in its early stages, and early recognition offers a significant opportunity for intervention. Consequently, oral health in the elderly is a multidisciplinary issue intersecting with areas such as oral frailty, malnutrition, systemic inflammation, polypharmacy, and drug-induced jaw necrosis, and collaboration between geriatricians and dentists is a vital part of healthy aging.

The aim of this session is to provide dentists with a geriatric perspective that evaluates elderly patients not only in terms of chronological age, but also in terms of biological age, frailty, functional capacity, cognitive status, medication burden, and quality of life goals.

Keywords: geriatrik dentistry, oral frailty, inflammaging, polifarmacy, patient-centred care

MATERIAL SELECTION AND CURRENT APPROACHES IN DIRECT POSTERIOR RESTORATIONS

The posterior region demands careful material and technique selection in direct restorations due to high occlusal forces and difficulties in moisture control. But which material should we choose? This presentation compares composite resins, bulk-fill and flowable composites, glass-ionomer-based materials, and amalgam not only in terms of strength and aesthetics, but also with regard to biocompatibility and toxicity. Issues such as the mercury debate surrounding amalgam, residual monomer release from composites, and BPA will be addressed in light of current evidence, and the clinical decision-making process will be discussed within this framework. Biomimetic approaches that extend restoration longevity, stress-absorbing layers that mimic the natural elasticity of the tooth, and the contribution of fiber reinforcement to fracture resistance will be emphasized. Key steps including conservative caries removal, adhesive application, and the management of polymerization stress will also be presented, with the aim of providing clinicians with a practical, evidence-based guide for decision-making.

The Path to Success in Direct Composite Restorations: Clinical Tips and Tricks

Direct composite restorations occupy an important place in modern dentistry due to their minimally invasive approach and superior esthetic potential. However, achieving long-term clinical success is directly related to proper patient selection, accurate indication, and careful treatment planning. The correct use of adhesive systems, effective isolation, and appropriate material selection are fundamental factors determining the durability and marginal integrity of the restoration.

During the clinical procedure, layering techniques, proper polymerization strategies, and the accurate reproduction of anatomical form directly influence both esthetic and functional outcomes. In addition, meticulous finishing and polishing procedures improve surface quality, thereby reducing plaque accumulation and discoloration. Preventing potential complications and managing them at an early stage play a critical role in extending the longevity of restorations.

In conclusion, success in direct composite restorations is a multifactorial process shaped by the integration of material knowledge and clinical skill, with careful attention to detail. This presentation aims to comprehensively address practical tips and current approaches to enhance clinical success.

Endodontic Complications: From Crisis to Management

Endodontic treatments are dynamic procedures in which various complications may arise despite proper planning and execution. The complex nature of root canal anatomy, the clinician’s experience, and the techniques employed play a decisive role in the development of these complications. Instrument fracture, instrument ingestion, perforations, and irrigation accidents are among the major challenges that may adversely affect treatment outcomes.

In this presentation, complications that may be encountered during endodontic treatment will be discussed in light of current literature and clinical cases. Emphasis will be placed on diagnosis, preventive strategies, and effective management approaches when complications occur. The aim is to enable clinicians to accurately analyze the problems they encounter and to improve treatment success by applying appropriate intervention methods.

Management of the Patient with Diabetes in Dental Practice: A Practical Approach Before, During and After Treatment

Diabetes mellitus is among the most common chronic conditions encountered in dental practice, and its relationship with oral health is bidirectional: poorly controlled hyperglycaemia aggravates periodontal disease, while periodontal infection in turn impairs glycaemic control. For the dental practitioner, the relevant question is rarely whether a patient with diabetes can be treated, but rather what conditions must be met for treatment to be safe and effective.

This presentation offers a practical, question-based framework organised around the treatment timeline. The pre-procedural section addresses history taking, interpretation of HbA1c, identification of medications that matter — particularly insulin and sulfonylureas as the principal determinants of hypoglycaemia risk — appointment scheduling, and the criteria for postponing an elective procedure or contacting the patient's physician. The intra-procedural section focuses on recognition and immediate management of hypoglycaemia, including the use of glucagon when the patient is unable to swallow, the safe use of adrenaline-containing local anaesthetics, and considerations for patients using insulin pumps or continuous glucose monitoring. The post-procedural section covers wound healing, rational antibiotic and analgesic prescribing, dietary and medication guidance when oral intake is reduced, and follow-up intervals.

Guidance is then stratified by procedural burden, from scaling and restorative work through endodontic treatment and extraction to surgical extraction and implant placement, according to invasiveness, bleeding risk, session length and infection load. Two principles are emphasised: acute dental infection should never be deferred on the basis of poor glycaemic control, and periodontal therapy — which itself improves HbA1c — should be prioritised rather than postponed in these patients. Newer agents, including GLP-1 receptor agonists and SGLT2 inhibitors, introduce specific considerations that are also addressed.

Keywords: diabetes mellitus, dental management, hypoglycaemia, periodontal disease, glycaemic control

Current Limitations of the Digital Approach in Clinical Dentistry and Proposed Solutions

Digital dentistry has significantly transformed daily clinical practice by offering speed, comfort, and improved predictability. Intraoral scanners, CAD/CAM systems, and digital planning software have made treatment workflows more efficient. However, several key challenges persist in clinical settings. Clinicians frequently encounter difficulties in accurately capturing subgingival margins, reduced accuracy in full-arch impressions, and occlusal discrepancies. In addition, data transfer incompatibilities between systems and closed software ecosystems complicate workflows and lead to time loss.

Moreover, the learning curve associated with digital systems and operator-dependent variability can limit the standardization of outcomes. Although digital communication between clinic and laboratory offers advantages, incomplete or inaccurate data transfer may negatively affect restoration success.

To address these challenges, clinician-centered strategies should be prioritized. The use of hybrid workflows (conventional + digital) in appropriate indications can improve outcomes, particularly in borderline cases. Expanding clinical training, standardizing scanning protocols, and promoting open data exchange between systems are essential steps. Furthermore, clinicians must have a thorough understanding of their digital systems and make appropriate case selections. In conclusion, when supported by proper clinical judgment and experience, digital dentistry remains a powerful and reliable tool.

From Dentistry to Facial Architecture: New Horizons in Orthognathic Surgery

Orthognathic surgery has evolved beyond the correction of occlusal discrepancies into a comprehensive field of facial rehabilitation that integrates function, aesthetics, and patient-specific treatment planning. This presentation will approach orthognathic surgery from the perspectives of the general dentist, orthodontist, and oral and maxillofacial surgeon, emphasizing its role not only in the correction of dental alignment but also in the comprehensive management of facial architecture. The limitations of orthodontic camouflage, appropriate identification of surgical indications, and early recognition and referral of dentofacial deformities will be among the key topics discussed.

In addition, contemporary digital approaches—including CBCT-based analyses, intraoral scanning, three-dimensional facial imaging systems, and virtual surgical planning—will be reviewed, with particular emphasis on how these technologies enhance treatment accuracy and predictability. The effects of orthognathic surgery on the upper airway, its relationship with the temporomandibular joint, and its contribution to facial aesthetics will be discussed through selected clinical cases.

This presentation aims to strengthen the bridge between dentistry and maxillofacial surgery by providing clinicians with a clearer understanding of when and how orthognathic surgery should be incorporated into treatment planning, ultimately contributing to more successful functional and aesthetic outcomes for patients.

Esthetic and Functional Rehabilitation of the Worn Dentition with Direct and Indirect Adhesive Restorations

​One of the critical problems frequently encountered in developed societies in recent years and affects all age groups is tooth wear. Tooth wear, which has a multifactorial origin, occurs due to a combination of chemical and mechanical factors resulting from internal and external factors and is progressive. In particular, treating tooth wear, which occurs together with parafunctional habits and erosion and causes loss of vertical dimension in the patient, creates a very challenging clinical situation for dentists. The current treatment approach in tooth wear is using adhesive systems and restorative materials that show high and long-term bonding potential to dental hard tissues, and the application of additive adhesive restorations that protect the remaining dental hard tissue. In this presentation, the etiological factors of different types of tooth wear, ceramic veneers composite and partial indirect adhesive restorations (PIAR) performed in these cases, and their prognoses will be discussed in the light of scientific data and clinical cases.

Does Every Tooth Deserve a Second Chance?

The predictability and widespread use of implant therapy have substantially expanded prosthetic treatment options while also influencing clinical decision-making for natural teeth with a questionable prognosis. Today, when faced with a tooth with extensive structural loss, the question is no longer simply, “How can I restore this tooth?” but also, “Should I preserve it?” The fact that a tooth is technically restorable does not necessarily imply a predictable long-term prosthetic prognosis; likewise, the availability of implant therapy alone does not justify abandoning a natural tooth.

This presentation will discuss the prosthetic boundaries between tooth preservation and extraction in teeth with extensive structural loss, based on clinical experience. Emphasis will be placed on whether the remaining tooth structure can provide an adequate biomechanical foundation for the definitive restoration, to what extent prosthetic treatment can expand these boundaries, and whether additional interventions truly contribute to long-term prognosis. The aim is to distinguish between what is technically feasible and what is clinically predictable.

Rather than advocating the preservation of every severely compromised tooth or defining rigid thresholds for extraction, this presentation will explore which teeth truly deserve a second chance, when that second chance can translate into predictable prosthetic treatment, and when letting go becomes the more appropriate clinical decision.

Biography

The lecture will describe the latest innovation in terms of instruments, motions and techniques related to root canal shaping procedures, aiming at improving simplicity, efficacy and safety.The lecture will discuss the advantages of the new products, devices and operative techniques and will show them with clinical cases. A novel clinical approach will be presented , providing partecipants clinical hints and suggestions on how to tranfer the provided update in theoretical knowledge into everyday practice.

The Biological Turning Point in the Story of Peri-Implantitis: Where Does It Begin and How Can It End?

Peri-implantitis is often perceived as a late complication recognized only when radiographic bone loss becomes evident, yet its biological turning point is usually determined much earlier, starting from implant planning. This lecture will narrate the story of peri-implantitis chronologically, focusing on three-dimensional implant positioning and surface selection, patient-related risk factors such as smoking, diabetes and a history of periodontitis, peri-implant soft tissue phenotype, the cleansability of the prosthetic design and the management of peri-implant mucositis.

Within the framework of the 2017 classification, the diagnostic boundaries between peri-implant health, mucositis and peri-implantitis will be summarized, and it will be highlighted that probing performed with the prosthesis in place may mask the true biological turning point, particularly in the presence of angled or multi-unit abutments and fixed restorations seated on the crest. The role of guided biofilm therapy and modern air-polishing systems as key tools for professional biofilm control in peri-implant mucositis and during maintenance will be discussed, together with the limitations of non-surgical therapy once peri-implantitis has developed, and the indications for surgical access, pocket elimination, surface decontamination, soft tissue management and, in selected cases, explantation, all evaluated in terms of biological sustainability. The core message is that the critical turning point in the story of peri-implantitis is less often the surgery itself and more often the missed opportunity for early biofilm control and periodontal management.

Oral and Dental Health Technicians Who Make a Difference: A Manager's Perspective

Characteristics of high-performing employees

• Advanced communication skills
• Professional knowledge and experience
• Composure
• Solution-oriented mindset
• Team spirit
• Taking responsibility

Employee behaviors that disrupt the work environment

• Panic
• Gossip
• Withholding information
• Blame culture
• Disregarding rules

Evolution in Dental Anesthesia: From Past to Digital Precision

Dental anesthesia is a fundamental clinical practice in dentistry, playing a key role in achieving pain-free treatment and showing significant progress over time. Advances in the pharmacological properties of local anesthetic agents, along with innovations in application techniques, have improved anesthetic success and clinical safety. Next-generation agents with rapid onset, low toxicity, and enhanced tissue penetration have contributed substantially to these developments. However, the success of anesthesia depends not only on the agents themselves but also on the techniques employed. In addition to conventional injection methods, alternative approaches such as intraosseous and intraligamentary anesthesia provide more predictable outcomes, especially in challenging cases. Furthermore, computer-controlled systems enhance patient comfort by optimizing injection parameters. Recently, the integration of artificial intelligence–assisted systems into clinical decision-making and practice has also gained increasing attention.

This presentation aims to discuss commonly used anesthetic solutions, conventional and alternative anesthesia techniques, and the impact of digital advancements on modern dental anesthesia practice.

Rational Antibiotic Use in Patients with Systemic Diseases and Concomitant Drug Therapy

The management of endodontic infections in individuals with systemic diseases and chronic medication use requires a specific approach. Systemic conditions such as diabetes, cardiovascular disease, renal failure, and immunosuppression directly affect infection spread risk and tissue healing. In this presentation, the principles of rational antibiotic use and drug interactions in high-risk patient groups will be discussed in light of current scientific evidence.

How Radiology Can Change the Route of a Case?

In daily clinical practice, radiological examinations are used for many indications. When evaluating these radiological examinations, opinions are often formed only regarding the area of ​​interest. Valuable findings that may be seen in areas outside the area of ​​interest and that do not attract attention can be overlooked. Additional radiological findings can both change the course of the current case and provide a basis for other treatments. This presentation has been prepared to raise awareness about findings that can easily be overlooked within radiological examinations.

Contemporary Perspectives in Anterior Esthetics: Morphology, Color Dynamics, and Minimally Invasive Techniques

Recent advances in minimally invasive restorative dentistry have made esthetic rehabilitation in the anterior region more predictable and conservative. Shape discrepancies, color alterations, and structural defects can now be managed with highly natural outcomes through restorative materials with advanced optical properties and contemporary clinical techniques. Successful anterior esthetic restoration requires accurate morphological analysis, scientific color management, and case-specific technique selection. This presentation will review current direct and indirect restorative materials in terms of optical properties and esthetic performance, while highlighting clinical approaches and minimally invasive techniques for achieving ideal morphology and color harmony.

Listen to the Pulp: Clinical Decision-Making in Deeply Carious Young Teeth

The management of deep carious lesions requires accurate assessment of the biological potential of the dental pulp. Contemporary evidence indicates that the pulp is not merely a passive tissue, but rather has the capacity for healing under appropriate conditions. Accordingly, minimally invasive approaches and vital pulp therapies have gained increasing importance.

This presentation will address clinical decision-making across different stages of pulpitis. Vital treatment options, including direct pulp capping and pulpotomy, will be evaluated based on clinical findings and the extent of pulpal inflammation.

In addition, the critical roles of proper anesthesia, isolation, hemostasis, and coronal seal in treatment success will be emphasized. The aim is to ensure appropriate treatment selection and preserve pulp vitality through accurate indication and clinical decision-making in both primary and young permanent teeth.

The Path to Diagnosis and Treatment in Jaw Lesions: A Multidisciplinary Journey Through Cases

After the completion of odontogenesis, epithelial remnants known as the rests of Serres and Malassez remain within the gingival tissues and jaw bones in their original formative structure. When stimulated by inflammatory or genetic factors, these remnants may transform into odontogenic infections, cysts, and tumors.

In the treatment planning of jaw lesions, the combined interpretation of clinical, radiological, and pathological findings is the most important factor affecting treatment success. Clinical findings and radiological images routinely encountered in practice may present as lesions that are far different from what is usually expected. Many lesions tend to surprise the clinician. Even when typical clinical and radiological findings are present, we must always be prepared for such surprises. The most appropriate approach for all lesions is a multidisciplinary perspective. In this context, the examining clinician should develop different perspectives and, when necessary, establish the appropriate multidisciplinary team for collaboration. The clinician is responsible for treating the patient appropriately, making the correct referrals when required, and maintaining follow-up care.

In this session, as a group working collaboratively across different disciplines, we will attempt to share our experiences through cases in which the histopathological diagnoses were considerably different from the clinically and radiologically presumed diagnoses. By the end of this session, our aim is not to encourage unnecessary suspicion or fear toward every lesion, but rather to develop awareness regarding the range of possible diagnoses.

Can we perform orthodontics on patients who require periodontal regenerative treatment ?

Can we improve quality of life in terms of oral health in stage IV periodontitis patients ?

Can we recommend a best timing for orthodontics after regenerative periodontal surgery with the most appropriate schedule for maintenance intervals?

Timing of orthodontic therapy in the context of periodontal regenerative treatment.

The presence of severe periodontal attachment loss, vertical bone loss and pathological tooth migration (PTM) is a key clinical feature of stage IV periodontitis. An interdisciplinary approach is required to control the periodontal infection, reconstruct the defects and realign the migrated teeth.

Information on the management of stage IV periodontitis patients with intrabony defects and pathological tooth migration requiring orthodontic therapy (OT) is limited, and the optimal interval between regenerative periodontal surgery and OT has been a subject of ongoing debate.

In the past, this important question of timing has always been a "grey zone" for practitioners. Some experts have even suggested waiting with active tooth movement until the endpoint of regenerative wound healing is reached (6 to 12 months) so as not to interfere with early wound healing. Other authors have also shown good results when orthodontic therapy is started immediately or up to 3 months after regenerative surgery. There has been much speculation that early orthodontic tooth movement may even stimulate periodontal wound healing.

According to our recent research, we can present data that patients with stage IV periodontitis, who have good oral hygiene and cooperation by adhering to supportive periodontal therapy every two months, can achieve good results in the early group (four weeks) where teeth with infrabony defects were treated with regenerative therapy followed by orthodontic therapy to treat pathological tooth migration. The results suggest that orthodontic therapy can be initiated as early as four weeks after regenerative treatment of an infrabony defect and that favorable CAL gain and periodontal parameters can be achieved. This finding allows for a reduction in overall treatment time.

This clinically relevant presentation will describe key factors in performing periodontal regeneration on pathologically migrated teeth mostly affected by severe periodontitis followed by orthodontic therapy. The optimal interval between periodontal regenerative surgery and orthodontics has been the subject of ongoing debate. Historically, this important issue has been a "gray area" for practitioners. This presentation will provide official guidelines based on published clinical studies to ensure happy and healthy patients for successful long-term outcomes.

Objectives:

Understand the importance of the best timing for orthodontics after regenerative periodontal surgery with the most appropriate schedule for maintenance intervals.

Describe key planning factors for short- and long-term outcomes

Recognize the importance of oral health quality of life for these patients

Etiology - Management - Follow-Up

The lecture will focus on the clinical management of peri-implantitis patients and demonstrate advances in reconstructive surgical approaches. I will share practical clinical examples from our studies at the Department of Periodontology in Gothenburg, to describe our non-surgical and surgical protocols step by step, including implant surface decontamination. Additionally, I will discuss pre- and post-implant treatment considerations.

Disasters and Multidisciplinary Management Strategies

In this presentation, we will evaluate the treatment approaches implemented by myself and my colleagues within our team. We will discuss deviations from normal growth and development during childhood—particularly anomalies affecting the teeth and surrounding tissues—and address how to manage the associated complications and improve prognosis. Clinical recommendations will be presented for hereditary and acquired dental anomalies, traumatic injuries, delayed interventions, eruption disturbances, and occlusal management. In addition, we will discuss treatment strategies and clinical challenges in so-called “disaster” cases, taking into account the practical realities and limitations of our country. Particular emphasis will be placed on the opportunities that contemporary technologies offer to dentistry, and their integration into treatment planning. All topics will be illustrated and discussed through representative clinical cases.

Recent Developments in Diagnosis and Treatment of Oral Potentially Malignant Disorders

Oral squamous cell carcinoma (OSCC), which accounts for more than 90% of oral cancer cases, is among the major malignancies associated with significant morbidity and mortality worldwide. When diagnosed at early stages, particularly Stage I and II, survival rates exceeding 80% have been reported. Nevertheless, a considerable proportion of cases are still diagnosed at advanced stages. The main reasons for this include the asymptomatic nature of lesions during the early phases, the difficulty in recognizing subtle clinical alterations by both patients and clinicians, and delays in the diagnostic process. Advanced-stage diagnosis not only complicates treatment strategies but also significantly worsens prognosis and negatively affects patients’ quality of life.

Oral Potentially Malignant Disorders (OPMDs) are recognized as precursor lesions carrying an increased risk for the development of oral cancer and include clinical entities such as leukoplakia, erythroplakia, proliferative verrucous leukoplakia (PVL), oral submucous fibrosis (OSF), and oral lichen planus. Conventional clinical examination and surgical biopsy followed by histopathological evaluation remain the gold standard for diagnosis. However, a variety of adjunctive diagnostic methods are increasingly being utilized to enhance diagnostic accuracy, identify areas with a higher risk of malignant transformation, and guide the selection of optimal biopsy sites. Among these methods, vital staining techniques, light-based imaging systems, fluorescence applications, and non-invasive cytological assessment methods are particularly prominent.

This conference aims to comprehensively present current adjunctive diagnostic approaches used in the early detection of OPMDs, as well as recent advances in treatment strategies, supported by up-to-date scientific literature.

Protocol in Full Mouth Rehabilitation

Protocol in Full Mouth Rehabilitation presents a standardized approach to complex oral rehabilitation based on the four key phases of the Protocol concept: Planning, Execution, Manufacturing, and Finalisation.

The lecture will demonstrate how predictable aesthetic and functional outcomes can be achieved through precise communication, minimally invasive preparation concepts, analog and digital workflows, provisional restorations, and final ceramic rehabilitations. Through clinical cases, participants will gain insight into modern full mouth rehabilitation protocols focused on precision, efficiency, long-term stability, and aesthetic excellence.

Systemic Medication Use and Osseointegration: What Have We Learned, What Do We Wonder About?

Systemic use of certain medications that affect bone metabolism has a significant impact on the osseointegration levels, success, and survival of dental implants. This can complicate dental implant procedures in individuals using certain drug groups and necessitates a number of precautions and approaches that must be carefully determined and implemented by the physician.

In this presentation, the proven and still debated effects of current/past systemic drug use on treatment success in patients undergoing rehabilitation with dental implants will be discussed using current literature and case presentations.

Smoking Cessation Therapies and Cognitive Behavioral Approach

Nicotine is the main addictive substance in tobacco. Nicotine addiction is a complex disease affecting the brain, and genetic factors play an important role in its development. The interaction between genes and environmental influences also shapes the course of the addiction. As we better understand the brain mechanisms behind addiction, personalized treatments may become possible in the near future.

The main medications used for smoking cessation (nicotine replacement therapy, varenicline, and bupropion) have proven effective. New treatments such as cytisine also show promise. Using several treatments together rather than a single medication, extending treatment duration, and adjusting dosage based on side effects are strategies that increase success rates.

Individual counseling based on cognitive behavioral therapy is also an effective support method for quitting smoking. It helps people become aware of the thoughts and reasons behind their smoking behavior, allowing them to understand their triggers and develop skills to cope with them. The goal is to help the person change their behavior permanently.

Root Canal Treatment: An Update

The aim of root canal treatment is to prevent or cure apical periodontitis. Root canal treatment is canal treatment is a predictable procedure with a high survival rate. Today, root canal treatment is an easier procedure with the help of magnification, 3D imaging, Ni-Ti files, irrigation systems, biomaterials, and ultrasonic instruments. Even hopeless teeth can be saved. There is no doubt that both root canal treatment and retreatment of teeth are feasible and economical ways to preserve function. This lecture will be focused on the update of materials and techniques in root canal treatment. Factors that affect the outcome of root canal will be discussed based on literature and presented cases.

Bleeding in Dentistry: A Condition to Fear or a Process to Manage?

Bleeding is a common occurrence in dental practice and is often considered to be within physiological limits. However, in certain clinical situations, acute and difficult-to-control bleeding may be encountered, requiring prompt and appropriate intervention. The severity and course of bleeding are influenced not only by local factors but also by systemic conditions and medications used by the patient.

While bleeding management in patients receiving anticoagulant and antiplatelet therapy requires careful consideration, the ability to manage acute bleeding effectively is essential for clinical safety. Current approaches indicate that, in most dental procedures, safe treatment can be achieved through appropriate local hemostatic measures rather than discontinuation of antithrombotic therapy.

This presentation will provide an overview of current approaches to bleeding in dentistry, outline the fundamental principles of acute bleeding management, and share practical considerations that facilitate clinical decision-making in patients using anticoagulant and antiplatelet agents.

Minimal Invasive Approaches in Pedodontics

Minimal invasive dentistry has emerged as a modern approach aimed at preserving dental tissue as much as possible. The main advantages of this approach include the conservation of the patient’s natural tooth structure, reduced pain and discomfort during treatment, shorter and more comfortable procedures, increased longevity of restorations, and improved cost-effectiveness. Moreover, early diagnosis and preventive interventions help halt caries progression, avoiding unnecessary treatments and restorations. Minimal invasive methods provide a sustainable and safe treatment model for both patients and clinicians.

In pediatric dentistry, minimal invasive approaches are particularly critical for preserving dental tissue and enhancing treatment comfort. These methods reduce unnecessary preparations and trauma in children, minimizing pain and anxiety during procedures. Early detection and preventive measures prevent caries progression, thereby reducing the need for restorations. Minimal invasive treatments support long-term oral health in pediatric patients, improve patient compliance, and make the treatment process shorter and safer. This presentation aims to provide directly applicable clinical insights while highlighting the importance of preventive programs in dentistry.

From Technical Skill to Professional Competence: The Role of the Oral and Dental Health Technician in Clinical Success

SECTION 1: The Past, Present, and Future of the Profession

1.1 Who is an Oral and Dental Health (ODH) Technician? (Definition, responsibility, healthcare role)

1.2 Global Development and Systems in USA & Europe

1.3 ODH Technicianship in Turkey and Future Trends (Digital dentistry)

SECTION 2: Critical Role in the Oral and Dental Health Service Chain

2.1 Patient Experience Map & Technician Impact (Reception, preparation, treatment support, infection control)

2.2 Contribution to Clinical Efficiency and Patient Satisfaction

SECTION 3: Teamwork and Multidisciplinary Approach

3.1 Modern Dental Clinic as a Team Game & Requirements of Being a Team Member

3.2 Communication Errors and Consequences

SECTION 4: Patient Safety and Clinical Risk Management

4.1 Quality in healthcare, medical error prevention, checklists and double-check systems

SECTION 5: Quality Culture and Professional Behavior

5.1 Documentation, process management, and workplace discipline

SECTION 6: High-Performing ODH Technician Profile

6.1 Taking initiative, problem solving, continuous learning, and manager's perspective

SECTION 7: Difficult Situations, Crises, and Professional Intervention

7.1 Managing clinical, operational, and HR crises; communication with angry patients and learning from near-miss events

TOOTH BLEACHING TREATMENTS IN ALL ASPECTS

White and healthy teeth constitute one of the most important components of orofacial aesthetics. Nowadays, teeth whitening procedures have become a primary choice not only for individuals who experience aesthetic losses due to pathological discolorations but also for many people who are dissatisfied with their tooth color and wish to achieve whiter teeth. This presentation will comprehensively address the etiology of tooth discolorations and treatment methods, examining current treatment approaches, the materials used, and the factors that enhance treatment success in detail.

The Path to Diagnosis and Treatment in Jaw Lesions: A Multidisciplinary Journey Through Cases

After the completion of odontogenesis, epithelial remnants known as the rests of Serres and Malassez remain within the gingival tissues and jaw bones in their original formative structure. When stimulated by inflammatory or genetic factors, these remnants may transform into odontogenic infections, cysts, and tumors.

In the treatment planning of jaw lesions, the combined interpretation of clinical, radiological, and pathological findings is the most important factor affecting treatment success. Clinical findings and radiological images routinely encountered in practice may present as lesions that are far different from what is usually expected. Many lesions tend to surprise the clinician. Even when typical clinical and radiological findings are present, we must always be prepared for such surprises. The most appropriate approach for all lesions is a multidisciplinary perspective. In this context, the examining clinician should develop different perspectives and, when necessary, establish the appropriate multidisciplinary team for collaboration. The clinician is responsible for treating the patient appropriately, making the correct referrals when required, and maintaining follow-up care.

In this session, as a group working collaboratively across different disciplines, we will attempt to share our experiences through cases in which the histopathological diagnoses were considerably different from the clinically and radiologically presumed diagnoses. By the end of this session, our aim is not to encourage unnecessary suspicion or fear toward every lesion, but rather to develop awareness regarding the range of possible diagnoses.

Orthodontic Interdisciplinary Interventions for Optimal Outcomes in Adult Patients: When, How, and Why?

Orthodontic treatment of adult patients has secured an important place in contemporary dentistry with the increasing demand for aesthetics and the growing adoption of multidisciplinary approaches. If the correction of crowding, creation of appropriate spaces, achievement of root parallelism, and optimization of occlusal relationships are required prior to restorative and surgical procedures, applying pre-treatment orthodontic interventions becomes inevitable.

Proper prerestorative preparations with the use of appropriate orthodontic methods enables the achievement of ideal aesthetic and functional outcomes, helps prevent unnecessary invasive procedures, and contributes to more successful and long-lasting restorations while supporting periodontal health and enhancing post-treatment stability. With this respect, orthodontic treatments represent one of the cornerstones of a minimally invasive and comprehensive approach in the treatment of adult patients in modern dentistry.

In this presentation, the timing and necessity of orthodontic approaches within the limits of an interdisciplinary treatment of adult patients will be discussed in light of current literature and clinical examples.

This presentation will discuss the timing and necessity of orthodontic approaches and the methods used in adult patients planning interdisciplinary treatment, along with current literature and clinical examples.

Secrets to Clinical Success in Root Canal Treatment

Successful root canal treatment depends not only on technical knowledge but also on a comprehensive approach based on accurate diagnosis, proper treatment planning, and clinical discipline. This presentation, primarily intended for young clinicians, will discuss the key determinants of endodontic success through practical clinical experience. Critical stages of treatment, including case selection, radiographic assessment, the importance of isolation, and accurate working length determination, will be systematically evaluated. In addition, emphasis will be placed on proper interpretation of root canal anatomy, effective irrigation protocols, common mistakes during mechanical preparation, and the influence of obturation quality on long-term prognosis. Frequently encountered clinical complications, time management challenges, and the role of patient communication in treatment success will be discussed through real clinical cases. Furthermore, common technical and decision-making errors made by early-career clinicians will be analyzed, and practical recommendations for achieving more predictable and sustainable endodontic outcomes will be presented. The primary aim is not only to provide theoretical knowledge but also to introduce a practical endodontic perspective that supports the development of clinical confidence.

HPV-Associated Oropharyngeal Cancers: Is Recognition and Prevention Possible? A Medical Oncology Perspective

Although HPV has long been known primarily for its association with cervical cancer, this carcinogenic virus also causes other cancer types, most notably oropharyngeal cancer. As tobacco- and alcohol-related oropharyngeal cancers decline in Western societies alongside falling consumption of these substances, HPV-associated oropharyngeal cancer has become a rapidly growing problem. Worldwide, an estimated 45,000 head and neck cancer cases per year are attributed to HPV, with the vast majority of these cases linked to HPV type 16. Analyses based on U.S. SEER data show that the incidence of oropharyngeal, anal, and vulvar cancers has risen markedly in low- and middle-income regions, whereas cervical cancer incidence has declined in high-income countries thanks to the HPV vaccine. Patients with HPV-associated oropharyngeal cancer are typically younger, healthier, have no history of tobacco or alcohol use, and are predominantly male.

Unlike cervical cancer, there is no routine, population-based screening test for oropharyngeal cancer; as a result, the burden of prevention falls almost entirely on primary prevention—that is, vaccination. The literature has shown that oral HPV-16 positivity is significantly reduced in vaccinated men, which is regarded as an indirect marker of declining cancer incidence. A large study presented at the 2024 ASCO meeting, comparing 1.7 million vaccinated individuals matched with 1.7 million unvaccinated individuals, demonstrated a reduced risk of HPV-associated head and neck cancer among vaccinated men. The male-predominant nature of oropharyngeal cancer indicates that vaccinating girls alone will be insufficient for this cancer type. For this reason, more than 50 countries—including the United States, the United Kingdom, Australia, Canada, Germany, and France—now implement gender-neutral vaccination. Although the global strategy launched by WHO in 2020 is focused on cervical cancer (the "90-70-90" targets: 90% of girls vaccinated by age 15, 70% of women screened, and 90% of those diagnosed receiving treatment, all by 2030), the fact that 143 countries had incorporated the HPV vaccine into their national programs by the end of 2023 shows the direction of global momentum.

In Turkey, however, the picture remains unresolved. The HPV vaccine is not currently part of the National Immunization Schedule; consequently, it is not covered by the national health insurance system (SGK) and cannot be obtained free of charge at public hospitals—it must be purchased from pharmacies. In June 2025, Minister of Health Kemal Memişoğlu announced that the vaccine would be offered free of charge to the 13-year-old age group by the end of 2025, but this commitment was not fulfilled; in February 2026, at the Parliamentary Committee on Equal Opportunities for Women and Men, it was stated that the Scientific Committee remained divided on including the vaccine in the program and had not yet reached a consensus. Nevertheless, both the Turkish Human Rights and Equality Institution (TİHEK), which in 2023 recommended adding the vaccine to the national schedule after emphasizing its approximately 90% protective efficacy, and the Turkish Medical Association, which notes that the prevalence of high-risk HPV types in Turkey does not diverge from global data, are calling for the vaccine to be provided free of charge and included in the national schedule. In other words, the scientific evidence and the recommendations of regulatory bodies are largely in place; what is missing is the translation of this decision into political and administrative action.

In conclusion, HPV-associated oropharyngeal cancer is a growing health problem both globally and in Turkey, yet one whose visibility remains limited. The absence of a screening option makes vaccination nearly the only true primary prevention tool for this cancer type. The question facing Turkey is no longer scientific—it is a matter of translating well-established evidence into national policy and practice.

Hard Tissue Augmentation Options in Alveolar Bone Volume Deficiencies with Case Examples

In dental implant applications, having sufficient bone volume in the relevant area directly affects the prognosis of the treatment. However, in many cases, clinicians encounter hereditary or acquired alveolar crest deficiencies. For long-term success, there are many treatment options available today to correct these deficiencies and prepare the bone tissue before or simultaneously with implantation. This presentation will examine the most frequently used hard tissue augmentation methods, from indications and technical information to complications, with case examples.

The Alliance Between the Tobacco and Cannabis (Marijuana) Industries Constitutes a Public Health Issue

The tobacco industry has maintained a close interest in cannabis (marijuana) production since the early 1970s. Companies have viewed inhalable or ingestible cannabis products as both a threat to conventional cigarettes and an opportunity for developing new product lines. During this period, George Weissman, then CEO of a major tobacco company, encapsulated the strategic approach that tobacco firms should adopt in the 1970s with the following statement: “Although I am opposed to its use, I recognize that [marijuana] may be legalized in the near future… Therefore, under these favorable circumstances, we should seize the opportunity to examine the following matters: a potential competitive factor, a possible new product, and cooperation with the government at this stage.”

By the 2000s, tobacco companies had begun to engage more directly with cannabis producers, investing in them and, in some cases, acquiring them outright. The primary motivations underlying these investments and acquisitions include the global decline in the volume of traditional tobacco products—particularly cigarettes—the operational synergies arising from the similar infrastructure of tobacco and cannabis enterprises, the frequent co-use of tobacco and cannabis, and the desire of tobacco companies to reposition themselves as “responsible” and “public health-conscious” corporations.

As of today, tobacco companies are actively pursuing executive appointments, capital investments, and product diversification strategies targeting cannabis-producing firms. The core objectives of this integration model are to offset the financial losses resulting from declining global cigarette consumption, to achieve higher profit margins through research and development initiatives and economies of scale, and to convert technological patents developed for cannabis consumption into significant economic gains.

Traditional tobacco products such as cigarettes and cigars currently account for only 60% of the market share of the world’s largest tobacco company and 79% of the company that became the second-largest player in the Turkish market after acquiring TEKEL. In other words, the tobacco industry is increasingly shifting its focus from conventional cigarettes and cigars toward novel products, including e-cigarettes, heated tobacco products, oral nicotine, and nicotine pouches. There is little doubt that cannabis (marijuana) consumption will soon be added to this product portfolio. Contract farming for reliable raw material supply, the rapid adaptability of existing cigarette manufacturing machinery to cannabis production, and biosynthetic methods enabling the production of non-plant-derived cannabis are expected to bolster the diminishing profit margins of tobacco companies. Indeed, regulatory restrictions on cannabis production and use are being progressively liberalized worldwide, often under the justification of “medical cannabis,” thereby preparing the ground for tobacco companies’ future product expansions

Yet preventing addiction is both easier and more humane than attempting to control or treat it. Although cannabis (marijuana) use in Turkey has increased in recent years, it has not yet reached the widespread prevalence of cigarette or other tobacco products. Nevertheless, the emerging alliance between tobacco and cannabis companies poses a significant risk of transforming Turkey—much like North America—into a country where cannabis use becomes commonplace in the near future.

Physicians and public health advocates must recognize this new face of addiction and take a clear stance in defense of the right to health.

From Implantology to Artificial Intelligence: A New Era in Dentistry

In the 1960s, dentistry was primarily characterized by mechanical instrumentation, limited imaging capabilities, and a restricted range of biomaterials. Diagnostic and treatment procedures largely relied on clinical experience, with minimal technological support. Today, dentistry has undergone a profound transformation through the integration of digital technologies. CAD/CAM systems, cone beam computed tomography (CBCT), and intraoral scanners allow for highly precise diagnosis and treatment planning. Artificial intelligence–assisted systems contribute significantly to early disease detection and clinical decision-making processes. With the understanding of osseointegration, implantology has become more predictable and reliable. Laser technologies, piezoelectric surgery, and minimally invasive approaches have improved patient comfort while reducing recovery times. Furthermore, advances in biomaterials, including nanotechnology and regenerative medicine applications such as PRF and stem cell-based therapies, have enhanced tissue healing and increased treatment success rates. Digital workflows also enable faster, more accurate, and aesthetically superior prosthetic production. As a result of these advancements, dentistry has evolved from a primarily restorative discipline into a multidisciplinary, technology-driven healthcare science.

Recent Developments in Diagnosis and Treatment of Oral Potentially Malignant Disorders

Oral squamous cell carcinoma (OSCC), which accounts for more than 90% of oral cancer cases, is among the major malignancies associated with significant morbidity and mortality worldwide. When diagnosed at early stages, particularly Stage I and II, survival rates exceeding 80% have been reported. Nevertheless, a considerable proportion of cases are still diagnosed at advanced stages. The main reasons for this include the asymptomatic nature of lesions during the early phases, the difficulty in recognizing subtle clinical alterations by both patients and clinicians, and delays in the diagnostic process. Advanced-stage diagnosis not only complicates treatment strategies but also significantly worsens prognosis and negatively affects patients’ quality of life.

Oral Potentially Malignant Disorders (OPMDs) are recognized as precursor lesions carrying an increased risk for the development of oral cancer and include clinical entities such as leukoplakia, erythroplakia, proliferative verrucous leukoplakia (PVL), oral submucous fibrosis (OSF), and oral lichen planus. Conventional clinical examination and surgical biopsy followed by histopathological evaluation remain the gold standard for diagnosis. However, a variety of adjunctive diagnostic methods are increasingly being utilized to enhance diagnostic accuracy, identify areas with a higher risk of malignant transformation, and guide the selection of optimal biopsy sites. Among these methods, vital staining techniques, light-based imaging systems, fluorescence applications, and non-invasive cytological assessment methods are particularly prominent.

This conference aims to comprehensively present current adjunctive diagnostic approaches used in the early detection of OPMDs, as well as recent advances in treatment strategies, supported by up-to-date scientific literature.

Bleaching and Combination with Minimally Invasive Applications

Diagnosis and treatment planning regarding vital tooth bleaching, resin infiltration, microabrasion, which are among the minimally invasive treatment options, combined applications of these treatments, use of remineralization agents, and the contents and application of over-the-counter products preferred for bleaching and investigation of the tooth structures are included in the presentation. In addition to clinical and radiological examinations, the fluorescence measurement methods used in diagnosis and treatment follow-up will also be evaluated. Treatment protocols used to select the appropriate whitening technique and follow up on the minimally invasive application or combinations applied, along with clinical cases based on current scientific data, will be presented together with both clinical and laboratory studies.

Achieving Excellence in the Approximal Surface of Posterior Composite Restorations: Which System, Which Technique, Which Outcome?

In direct posterior restorations, successful approximal surface formation is not limited to obtaining a tight contact; it also requires proper contour, an appropriate emergence profile, and periodontal compatibility. However, clinical practice frequently involves problems such as open or excessively tight contacts, improper contour, gingival overhangs, matrix deformation, and insufficient separation. This presentation will evaluate matrix and wedge systems, separation rings, and current adjunctive methods used to create optimal contact and contour. In addition, factors influencing system selection in different clinical situations and practical, applicable, evidence-based recommendations for improving restorative success will be discussed.

Current Approaches in Dental Implantology

This presentation will evaluate evolving and advancing treatment approaches in dental implantology, examining the results and recommendations derived from clinical studies and patient follow-ups.

Additionally, optimal approaches will be discussed, supported by long-term patient follow-up data.

Fracture Dynamics and Restorative Decision-Making Mechanisms in Endodontically Treated Teeth

Long-term success in endodontically treated teeth depends not only on the quality of root canal treatment but also on the preservation of remaining sound tooth structure and an appropriate final restoration which reinforce the tooth biomechancally. While traditional restoration approaches have considered post use a routine necessity for many years, current literature shows that the main determinant in endodontically treated teeth is not the presence of a post, but the amount of preserved sound dentin and the final restoration. In this part of the symposium, considering structure loss, cavity width, and occlusal loads the fracture resistance of endodontically treated teeth will be evaluated biomechanically. Furthermore, how fibers modify stress distribution, their potential in reducing catastrophic fractures, and their importance for biomimetic restorative approaches will be explained with related scientific records and clinical cases. The aim of this presentation is to contribute to clinicians making more predictable, protective, and rational restorative decisions in endodontically treated teeth by revealing the balance between theoretical biomechanical knowledge and daily clinical reality.

Current Strategies in Pulp Therapy of Immature Permanent Teeth: Biological and Regenerative Approaches

Pulp therapy in immature permanent teeth requires a biological approach aimed at preserving pulp vitality and supporting continued root development during this critical stage. Currently, minimally invasive and vitality-oriented treatment strategies have gained increasing importance.

Vital pulp therapies (VPT), including selective caries removal, indirect and direct pulp capping, and partial or full pulpotomy, are widely used. Recent evidence indicates that, with accurate diagnosis based on a detailed medical and dental history, as well as clinical and radiographic findings, pulpotomy can achieve high success rates even in young permanent teeth diagnosed with irreversible pulpitis, provided that adequate hemostasis is achieved under appropriate clinical conditions. This perspective highlights the significant healing potential of the dental pulp and supports a more conservative clinical approach.

In necrotic immature permanent teeth with signs and symptoms of infection, conventional calcium hydroxide apexification has largely been replaced by contemporary approaches such as the apical plug technique and regenerative endodontic procedures using calcium silicate–based bioceramic materials. These strategies promote apical barrier formation and/or continued root development, increasing dentinal wall thickness and improving long-term prognosis.

In this lecture, contemporary vital and non-vital pulp therapy approaches for immature permanent teeth will be presented in accordance with current clinical guidelines and consensus recommendations, illustrated through representative clinical cases.

From Simple to Complex Tooth Extractions and Their Possible Complications

Tooth extraction is one of the most commonly performed procedures in oral and maxillofacial surgery; however, each case presents a different level of difficulty and risk. Even clinically straightforward extractions may become challenging due to anatomical variations, tooth position, root morphology, and patient-related factors. In this presentation, tooth extractions will be discussed along a spectrum from simple to complex, and the complications that may arise at each stage will be systematically reviewed. Particular focus will be placed on complications such as alveolar osteitis, infection, bleeding, nerve injury, and damage to adjacent structures, along with their underlying causes and risk factors. The aim is to identify how risks change as surgical difficulty increases, to better anticipate complications, and to manage the clinical process in a more controlled manner.

Management of periodontal furcation defects: resect or regenerate?

Søren Jepsen, University of Bonn, Germany

Periodontal furcation involvement class II and III significantly increases the risk for tooth loss. Various regenerative procedures to reduce the furcation defect are available. Alternatively, root resective procedures can be performed. Newly developed techniques for vital root resection do not require root canal treatment. This presentation will review indications and contraindications for the various procedures, present the available surgical techniques and provide guidance in the decision-making process.

Pulp Restoration: Vital Pulp Treatment Algorithms in the Future of Endodontics

Modern endodontics is undergoing a profound paradigm shift in the management of deep and extremely deep carious lesions, moving away from traditional interventions toward tissue-preserving, minimally invasive strategies. While vital pulp treatments (VPT) have been a part of clinical practice for over a century, their application has significantly increased in the last two decades, propelled by the rise of regenerative endodontics and the development of bioactive hydraulic cements. Emerging evidence-based findings indicate that VPT is applicable not only to carious mature teeth but also to those exhibiting signs and symptoms of irreversible pulpitis. Limitations in accurately and objectively diagnosing the true inflammatory status of the pulp lead clinicians to rely on subjective diagnostic tools in treatment planning and decision-making, resulting in significant variability in the treatments offered to patients and unpredictable outcomes. This presentation aims to evaluate the current status of VPT through an evidence-based perspective by examining the complex interplay between infection, inflammation, and repair. Within a broad framework ranging from material selection to clinical decision-making algorithms, future-oriented solution strategies will be presented to help establish VPT as a more applicable and predictable treatment option in dental practice.

Retreatment: When? Why? How? A Case-Based Clinical Decision Guide

Endodontic retreatment remains one of the most difficult clinical decisions for general dental practitioners. The question is rarely "can this tooth be retreated?" — it is "should it be, and what is the best way to proceed?"

This lecture uses a case-based approach to guide clinicians through the critical thinking process involved in retreatment decisions. Using real clinical cases, attendees will examine four common retreatment scenarios: inadequate obturation and missed canals, persistent periapical lesions, separated instruments, and extruded gutta-percha or perforation management.

For each scenario, the clinical reasoning framework focuses on three key questions: When should retreatment be chosen over monitoring or surgical intervention? Why did the initial treatment fail, and does this failure pattern influence prognosis? How should retreatment be planned and performed to achieve a predictable outcome?

By the end of this presentation, participants will have a structured decision-making algorithm they can use in everyday practice — helping them confidently decide when to retreat, when to refer, and when to reconsider.

Direct Composite Veneer Applications Using the Injection Molding Technique in Anterior Teeth

Summary

The injection molding technique for direct composite veneer restorations in the anterior region is a contemporary restorative approach that facilitates the accurate transfer of digitally or conventionally planned treatment outcomes to the clinical setting while promoting standardization of restorative procedures. The use of transparent silicone indices enables the transfer of the preplanned anatomical morphology with minimal operator dependency, thereby enhancing the predictability and reproducibility of the technique.

With the development of highly filled injectable resin composites, the injection molding technique has gained broader application in esthetic rehabilitation. Owing to its minimally invasive nature, anatomical accuracy, and clinical efficiency, it has become an increasingly attractive option in contemporary restorative dentistry.

The scientific rationale, recent material developments, clinical indications, advantages, and limitations of the injection molding technique will be discussed in light of the current evidence, highlighting its contemporary role in direct anterior composite veneer restorations.

Prof. Dr., Istanbul University, Faculty of Dentistry, Department of Oral Implantology, Istanbul, Türkiye

When Should We Save and When Should We Remove? Clinical Decision-Making in Implant Failure

Biological, mechanical, prosthetic, and esthetic complications in implant therapy often require a critical decision between retaining and removing the implant. This presentation will address implant prognosis based on the severity of peri-implant disease, osseointegration status, three-dimensional implant position, hard- and soft-tissue loss, prosthetic manageability, and patient-related risk factors. Surgical and non-surgical treatments and prosthetic modifications for salvageable implants will be discussed through clinical cases, along with bone-preserving removal techniques and defect management for implants with a hopeless prognosis. Following implant removal, immediate or delayed reimplantation, hard- and soft-tissue reconstruction, and fixed or removable prosthetic rehabilitation options will be evaluated. Finally, alternative treatment approaches will be considered for cases in which reimplantation is not appropriate.

Emergency Management of Avulsion and Luxation Injuries: 2026 Update

Emergency intervention in traumatic dental injuries plays a critical role in determining both short- and long-term outcomes. Timely and appropriately administered treatment enhances healing success while reducing the risk of complications such as pulp necrosis, root resorption, and periodontal tissue loss. Proper repositioning of traumatized teeth, appropriate splinting techniques, and prevention of bacterial contamination constitute the fundamental approaches that support the healing process.

This presentation will examine the impact of early and effective interventions on wound healing in avulsion and luxation injuries, and will further evaluate strategies aimed at improving long-term treatment success.

“Changes in the Oral Mucosa During the Ageing Process: Clinical Evaluation, Pathological Findings, and Surgical Approach”

The ageing process leads to structural, functional, and clinically significant changes in the oral mucosa. Mucosal thinning, loss of elasticity, reduced salivary flow, increased susceptibility to trauma, and alterations in healing capacity may contribute to a higher frequency and greater complexity of oral lesions in geriatric patients. In addition, systemic diseases, polypharmacy, prosthesis use, immunosuppression, and nutritional problems in older individuals are important factors influencing the development and clinical course of oral mucosal findings.

This presentation will address the physiological changes observed in the oral mucosa during ageing, as well as commonly encountered pathological conditions, including candidiasis, denture stomatitis, traumatic ulcers, leukoplakia, oral lichenoid lesions, and lesions suspicious for malignancy. Furthermore, clinical evaluation, biopsy indications, surgical decision-making, wound healing, and the risks of bleeding and infection in geriatric patients will be discussed from a multidisciplinary perspective. The aim is to contribute to the early recognition of oral mucosal changes in older individuals, to appropriate referral, and to patient-centred treatment planning.

From Myths to Evidence: Indications, Risk Analysis, and Clinical Decision-Making Algorithms in Impacted Third Molar Surgery

Third molar surgery is one of the most commonly performed ambulatory surgical procedures by clinicians. However, the question of whether all third molars should be extracted remains a controversial and widely debated issue among both clinicians and patients. While traditional approaches have often favored prophylactic removal, current evidence-based data emphasize the need for a more selective and patient-centered approach.

In this presentation, current practices regarding the management of impacted third molars will be reviewed, and the true indications and contraindications for extraction will be systematically evaluated. In addition, risk assessment an essential component of the surgical decision-making process will be discussed in terms of patient age, systemic conditions, tooth position, its relationship with adjacent anatomical structures, and the likelihood of surgical complications.

Furthermore, clinically applicable decision-making algorithms will be presented, highlighting the importance of individualized treatment planning. This approach aims to prevent unnecessary surgical interventions, reduce the risk of complications, and ultimately improve patient safety.

ENG: Not the Future, but the Present of Dentistry: Clinical Transformation with Artificial Intelligence

Artificial intelligence (AI) in dentistry has long been regarded as a technology of the future. However, this perspective is no longer valid. Today, AI is not merely a theoretical concept but an active component of clinical practice, directly influencing diagnostic and decision-making processes.

This presentation will explore the current role of AI in dentistry, with a particular focus on dental imaging and its impact on clinical workflows. Through automated image analysis, lesion detection, and decision support systems, AI contributes to increased efficiency, consistency, and standardization in diagnosis. This shift represents not only a technological advancement but also a fundamental transformation in clinical practice.

The lecture will provide a balanced perspective on the current applications of AI, highlighting both its advantages and limitations. Special emphasis will be placed on how clinical decision-making processes are evolving and how the role of the dentist is being redefined within this emerging ecosystem.

In conclusion, AI no longer represents the future of dentistry—it is already part of its present. The key factor in this transformation is not the technology itself, but how effectively clinicians integrate and utilize it in daily practice.

Presentation 1

Premature loss of primary or permanent teeth during the primary, mixed, or permanent dentition periods may lead to important clinical consequences such as loss of arch length, tipping of adjacent teeth, overeruption of opposing teeth, eruption disturbances, and the development of malocclusion. Therefore, accurate assessment and timely management of edentulous spaces in pediatric dentistry are essential for preserving occlusal balance and preventing future orthodontic complications and prosthetic needs. This panel will address the fundamental principles of space management in pediatric dentistry within the framework of clinical decision-making and contemporary treatment approaches.

The panel will systematically discuss the indications, contraindications, advantages, limitations, and clinical application steps of space maintainers and space regainers. Different treatment options including fixed and removable space maintainers will be evaluated in terms of case selection, follow-up requirements, and possible complications. In addition, situations requiring prosthetic rehabilitation in pediatric patients will be reviewed with respect to esthetics, function, speech, and psychosocial outcomes.

In the final part of the panel, emphasis will be placed on space analysis in the mixed dentition, early intervention planning, and the role of digital technologies in space management. In this way, participants will be reminded that premature tooth loss is not merely a space-related issue, but a multidimensional clinical condition closely associated with growth and development, occlusion, and long-term treatment planning. The panel aims to provide a comprehensive perspective that can guide daily clinical practice and support evidence-based decision-making.

Core Principles in Aesthetic Dentistry: Pre-Treatment Considerations

Aesthetic procedures are a cornerstone of modern dental practice. Although focus is typically placed on the choice of materials and technical execution, the long-term success of these treatments is highly dependent on a precise aesthetic analysis. This presentation aims to provide a systematic overview of the essential considerations during the diagnostic phase and the patient interview. Alongside material and technique selection for direct restorations, the role of specific hand instruments in achieving optimal clinical outcomes will be highlighted through various clinical examples.

Dentistry in Western Art : Iconographic Traces and Interpretations

Western painting constitutes a rich source of visual material for both dental practitioners and dental education within the framework of Medical Humanities. This visual material has been continuously growing from the late medieval period to the present day. In this presentation, the visual material found in Western painting within the aforementioned time period will be presented and discussed in terms of dentistry and its practices, the body language of the dentist and the patient, the settings in which dentistry was practiced, and charlatan dentists and their practices.

Late Complications and Diseases in Implant Therapy

Peri-implant diseases and tissue loss are among the key issues directly threatening treatment success in contemporary implant dentistry. In particular, peri-implantitis is a critical condition whose clinical prevalence is increasing daily; if not managed in a timely and adequate manner, it leads to permanent damage. Although challenging to manage, it can be prevented through evidence-based protocols. In this session, the diagnostic criteria for peri-implant diseases, the etiologic mechanisms causing hard and soft tissue loss, and preventive strategies to preclude tissue loss will be addressed comprehensively. Furthermore, current treatment recommendations, surgical and non-surgical protocols, and clinical practice standards aimed at restoring peri-implant health and aesthetics will be thoroughly discussed.

Odontogenic Infections: From Tooth Extraction to Sepsis !

Odontogenic infections are infections that may originate from dental, periodontal, or periapical sources and initially present as localized disease; however, they may rapidly spread through the fascial and deep neck spaces, leading to life-threatening complications. Therefore, they should be evaluated with careful clinical consideration.
In this presentation, the microbiological basis of odontogenic infections, the oral microbiome, the distinction between edema, cellulitis, and abscess, fascial spaces, deep neck spaces, imaging modalities, and treatment approaches will be discussed in light of current literature. In addition, the development and spread of infection, as well as treatment protocols, will be reviewed using clinical photographs and video examples alongside up-to-date evidence.
Trismus, dysphagia, dyspnea, stridor, fever, diabetes, multiple space involvement, and elevated inflammatory markers are considered important findings associated with an increased risk of complications. Airway obstruction, orbital and intracranial spread, mediastinitis, osteomyelitis, and sepsis are among the serious consequences of odontogenic infections. Antibiotic therapy alone is not sufficient; elimination of the causative tooth, abscess drainage, and evaluation of infected materials are essential components of treatment.
In the management of odontogenic infections, early diagnosis, airway assessment, appropriate imaging, source control, antibiotic selection, and a multidisciplinary approach are critical for reducing morbidity and mortality.
Keywords: Odontogenic infection, sepsis, source control, deep neck infection, oral microbiome

Biomechanically Guided Preparation Design and Material Selection for Indirect Restoration of Severely Compromised Teeth

The restoration of severely compromised teeth requires more than selecting an appropriate restorative material; it demands a comprehensive treatment strategy based on biomechanical principles. Contemporary restorative dentistry emphasizes preservation of tooth structure through adhesive philosophy, where preparation design serves as the foundation of treatment planning and material selection is determined by the biomechanical requirements of the prepared tooth. This presentation outlines a systematic, biomechanically guided approach to the planning of indirect restorations.

The presentation begins with defect analysis, focusing on the biomechanical condition of the remaining tooth rather than the restoration itself. Clinical parameters including the amount of remaining enamel, dentin quality, cusp loss, pulpal status, ferrule effect, margin location, existing cracks, and occlusal loading will be discussed as key determinants of restorative planning. Evidence-based principles of preparation optimization will then be reviewed, including immediate dentin sealing (IDS), finish-line design, butt-joint preparation, chamfer and shoulder configurations, internal line angle modification, preparation taper, the necessity of proximal boxes, restoration thickness, and margin placement.

Based on the biomechanical requirements established during preparation, contemporary indirect restorative materials—including glass ceramics, resin ceramics, and hybrid ceramics—will be compared with respect to their mechanical behavior, adhesive characteristics, and clinical applications. The presentation will also distinguish subtractive (milling) and additive (3D printing) manufacturing as fabrication technologies rather than material categories, discussing the materials available for each technique together with their advantages, limitations, and future perspectives. Finally, a practical clinical decision tree integrating defect analysis, biomechanical evaluation, preparation optimization, material selection, manufacturing technique, adhesive bonding, and long-term prognosis will be presented.

The Path to Diagnosis and Treatment in Jaw Lesions: A Multidisciplinary Journey Through Cases

After the completion of odontogenesis, epithelial remnants known as the rests of Serres and Malassez remain within the gingival tissues and jaw bones in their original formative structure. When stimulated by inflammatory or genetic factors, these remnants may transform into odontogenic infections, cysts, and tumors.

In the treatment planning of jaw lesions, the combined interpretation of clinical, radiological, and pathological findings is the most important factor affecting treatment success. Clinical findings and radiological images routinely encountered in practice may present as lesions that are far different from what is usually expected. Many lesions tend to surprise the clinician. Even when typical clinical and radiological findings are present, we must always be prepared for such surprises. The most appropriate approach for all lesions is a multidisciplinary perspective. In this context, the examining clinician should develop different perspectives and, when necessary, establish the appropriate multidisciplinary team for collaboration. The clinician is responsible for treating the patient appropriately, making the correct referrals when required, and maintaining follow-up care.

In this session, as a group working collaboratively across different disciplines, we will attempt to share our experiences through cases in which the histopathological diagnoses were considerably different from the clinically and radiologically presumed diagnoses. By the end of this session, our aim is not to encourage unnecessary suspicion or fear toward every lesion, but rather to develop awareness regarding the range of possible diagnoses.

Surgical Disasters: Challenging Cases, Complications, and Rescue Strategies in Maxillofacial Surgery

In oral and maxillofacial surgery, unexpected complications and inadequate or delayed interventions can transform a relatively straightforward clinical problem into a highly challenging situation. Such “surgical disasters” may arise across a broad clinical spectrum, ranging from routine surgical procedures to severe maxillofacial trauma. Successful management depends not only on surgical technique, but also on accurate assessment, appropriate timing, adequate equipment, a multidisciplinary approach, and effective rescue strategies when complications occur. This presentation discusses the prevention and management of surgical complications through a series of complex maxillofacial cases with different etiologies. High energy trauma will be addressed through the reconstruction of severe maxillofacial injuries following a traffic accident and the management of an extensive maxillofacial defect resulting from a rocket attack. In addition, the surgical management of advanced complications associated with a jaw tumor, including pathological fracture and segment displacement, will be presented.

To demonstrate that complex clinical situations do not necessarily originate from major surgical procedures, a case of oroantral communication and subsequent maxillary sinusitis following a routine third molar extraction will be discussed. This case illustrates how a seemingly minor complication can progress into a more serious condition when it is not recognized and managed appropriately in a timely manner.

Furthermore, the management of a patient with Gorlin–Goltz syndrome and multiple odontogenic keratocysts will be presented. The patient had previously undergone drainage/decompression without sufficient reduction in lesion size and was subsequently referred to our center because of limitations in surgical equipment and treatment facilities. The cystic lesions were managed under sedation using a staged, region by region surgical approach.

Finally, anatomical, intraoperative, and postoperative complications associated with implant surgery, together with strategies for their prevention and management, will be discussed. Through these cases of diverse etiologies, the presentation emphasizes that a surgical disaster in maxillofacial surgery is defined not only by the severity of the initial event, but also by the ability to recognize complications early, plan appropriately, and implement an effective rescue strategy.

Is Implant Therapy Too Good to Be True? Are We Becoming Too Eager to Extract Teeth?

Dental implants, when placed with appropriate indications and sound biologic and prosthetic planning, represent one of the most successful treatment modalities in contemporary dentistry. However, the expanding indications for implant therapy, the increasing tendency to extract teeth that may still be biologically maintainable in favor of implant placement, and the growing prevalence of peri-implant diseases call for a critical reappraisal of patient–clinician trust, professional relationships, and the public perception of implant therapy. This session will examine the concept of implant success not only in terms of osseointegration, but also from the perspectives of long-term biological, functional, economic, and ethical sustainability.

The session will review current scientific evidence regarding the role of implant placement performed without adequate hard and soft tissue conditions, implant therapy in patients with poor oral hygiene, suboptimal implant positioning, and prosthetic designs that compromise maintenance, all of which contribute to the development of peri-implant diseases. Furthermore, the circumstances under which biologically maintainable teeth should or should not be extracted will be discussed in light of contemporary evidence comparing the long-term survival of natural teeth and dental implants. The decision to extract a tooth should not be based solely on expectations of short-term treatment success, but rather on the best available scientific evidence, patient-specific risk factors, and the feasibility of conservative tooth-preserving treatment alternatives.

The presentation will also explore how economic expectations, increasing competition within the profession, the rapid growth in the number of practicing dentists, and changes in interest and expertise in restorative, endodontic, and periodontal conservative therapies may influence implant treatment decisions. In addition, both clinician-driven recommendations and patients' expectations for rapid, comfortable, and highly esthetic outcomes have contributed to the increasing demand for implant therapy. However, whether implant treatment truly provides the anticipated economic advantages for either clinicians or patients will be critically evaluated by considering the long-term costs associated with supportive care, peri-implant disease management, replacement of prosthetic restorations, secondary surgical interventions, implant replacement, and the ethical responsibilities accompanying treatment decisions.

The biologically driven principle of preserving functional and healthy teeth whenever possible should remain a fundamental objective of contemporary dentistry. True success in implant therapy can only be achieved through appropriate case selection, meticulous surgical and prosthetic planning, and lifelong supportive maintenance. Finally, this presentation will discuss the potential consequences of shifting the trust-based social contract between dentists and society, professional ethics, and collegial solidarity toward an increasingly commercial and competitive environment. It will emphasize the need to strengthen an evidence-based, preventive, biologically oriented, and ethically responsible approach to implant dentistry.

Contemporary Approaches to Peri-implantitis Therapy: Moderator's Opening Remarks

Peri-implantitis represents one of the greatest biological challenges affecting the long-term success of dental implants, where biological and technical complications frequently coexist. Its increasing prevalence demonstrates that successful implant therapy can no longer be defined solely by osseointegration. This opening presentation establishes the scientific framework of the panel by reviewing peri-implant tissue health, the current definitions, classification, and diagnostic criteria of peri-implant diseases. Particular emphasis will be placed on the biological significance of the peri-implant supracrestal tissue attachment, the role of adequate hard and soft tissue dimensions in maintaining peri-implant tissue stability, and the biological characteristics that make peri-implantitis difficult to manage. The presentation will also discuss the major therapeutic challenges, including implant surface decontamination, biofilm control, and the limitations of peri-implant tissue regeneration. Rather than focusing on a single treatment modality, the presentation highlights the importance of accurate diagnosis, appropriate treatment indication, multidisciplinary collaboration, and evidence-based clinical decision-making in the management of peri-implantitis. The subsequent lectures will address prosthetic considerations, non-surgical therapy, and surgical treatment strategies, providing an integrated overview of contemporary evidence and clinical approaches for the management of peri-implantitis.

Blood Thinning Drugs and Their Importance in Oral Surgical Procedures

With the aging population and rising prevalence of cardiovascular disease, an increasing number of dental patients use antiplatelet or anticoagulant medications. Despite this trend, no single universally accepted protocol exists for managing dental treatment in these patients, and inconsistent decisions regarding drug discontinuation remain a common source of clinical uncertainty.

This presentation reviews the physiology of hemostasis, the classification of bleeding disorders, the pharmacology of commonly prescribed antiplatelet and anticoagulant agents, and current evidence-based recommendations for managing dental surgical procedures in patients on these medications.

The vascular, platelet, and coagulation phases of hemostasis are outlined alongside congenital and acquired bleeding disorders. Antiplatelet agents (aspirin, clopidogrel) and both vitamin K antagonists and direct oral anticoagulants (dabigatran, rivaroxaban, apixaban) are compared regarding onset, reversibility, and perioperative risk. Procedures are stratified by bleeding risk, and current guidance favors continuing most anticoagulant regimens for low-risk dental procedures, relying instead on local hemostatic measures (pressure, sutures, tranexamic acid, PRF, local hemostatic agents) rather than drug interruption or bridging therapy, which carries thromboembolic risk. Three illustrative clinical cases involving dabigatran, apixaban, and dual antiplatelet therapy are presented to demonstrate real-world bleeding management outcomes.

Most dental procedures, including multiple extractions and implant placement, can be safely performed without altering anticoagulant or antiplatelet therapy, provided appropriate local hemostatic protocols are applied. Interdisciplinary consultation remains essential in complex cases, particularly those involving hepatic, renal, or hematologic comorbidity.

How to Diagnose HPV-Related Oropharyngeal Cancer (OPC)

In the second presentation of this panel we will discuss about the topic "How to Diagnose HPV-Related Oropharyngeal Cancer (OPC)": The presentation will cover the symptoms and signs of HPV-related OPC, diagnostic methods, and differences from the classical OPC. Additonally, information will be provided about “when should a dentist suspect from such a patient “and refer them to an ENT specialist.

The Role of Prosthetic Strategies in the Prevention and Management of Peri-implantitis

Peri-implantitis remains one of the most challenging biological complications affecting implant-supported restorations. Although the microbial etiology of peri-implant diseases is well established, increasing scientific evidence suggests that prosthetic factors play a pivotal role in determining whether peri-implant tissues remain healthy or become susceptible to inflammation. Consequently, contemporary implant therapy should no longer consider prosthetic rehabilitation merely as the final restorative phase, but rather as a biologically driven process that significantly influences peri-implant tissue stability from the very beginning of treatment.

This presentation explores the concept that successful peri-implantitis prevention begins long before clinical signs of disease emerge. Every prosthetic decision—from implant positioning and restorative planning to definitive restoration design—can directly influence plaque accumulation, peri-implant soft tissue maturation, patient cleansability, and the long-term maintenance of peri-implant health. Rather than focusing exclusively on the management of established peri-implantitis, the presentation emphasizes prosthetically modifiable determinants that may reduce the risk of disease development and recurrence.

Current evidence regarding restorative emergence profile, emergence angle, biologic contour, prosthetic contour design, and cleansability will be critically reviewed. Particular attention will be given to the restorative emergence profile (REP) and its relationship with soft tissue architecture, plaque retention, and peri-implant mucosal stability. The biological rationale behind critical and subcritical contour design will be discussed together with their influence on peri-implant tissue adaptation and esthetic outcomes.

The presentation will further address the prosthetic consequences of implant positioning and restorative-driven implant placement. Improper implant positioning frequently necessitates overcontoured restorations and excessive emergence angles, creating areas that compromise oral hygiene and increase plaque accumulation. Clinical strategies for achieving restorations that are both biologically compatible and accessible for patient-performed plaque control will therefore be highlighted.

Another important focus will be the influence of restoration retention type. Current evidence comparing screw-retained and cement-retained restorations will be presented, with particular emphasis on the biological implications of residual excess cement. The role of implant-abutment interface characteristics, microgap formation, prosthetic materials, surface characteristics, and biomechanical considerations in maintaining peri-implant tissue health will also be discussed.

The primary message of this presentation is that peri-implantitis should not be viewed exclusively as a complication requiring treatment after its occurrence. Instead, long-term peri-implant health is largely established during prosthetic planning and restoration design.

Presentation 1

The integration of photography into dental clinics makes it possible to obtain high-quality images through simple protocols and practical devices. This approach turns photography into a natural part of the clinical workflow, from documenting treatment processes to enhancing patient communication. To achieve this, we developed the PhotoDental concept, which standardizes this integration and provides dentists with a fast, easy, and reliable solution.

Artificial intelligence (AI)

Artificial intelligence (AI) has become increasingly prominent across nearly every field of dentistry in recent years, with applications ranging from imaging, diagnosis, treatment planning, and clinical decision support to education and scientific research. Deep learning–based methods, in particular, have demonstrated remarkable performance in the automated detection, classification, and segmentation of anatomical structures and pathological findings on radiographic and three-dimensional images. In parallel, radiomics and machine-learning approaches make it possible to extract quantitative information from routine images that cannot be directly appreciated by the human eye and to incorporate these data into diagnostic or predictive models.

However, the use of AI in dentistry is not limited to image analysis. With the widespread adoption of large language models and generative AI tools, new applications have emerged in areas such as patient communication, clinical documentation, education, literature assessment, and scientific writing. These rapid developments have shifted the focus away from the question of whether AI will replace dentists toward a more relevant question: how the division of roles between dentists and AI will evolve.

High algorithmic performance, however, does not necessarily translate into clinical utility. Data quality, external validation, generalizability across different devices and patient populations, explainability, data security, ethical responsibility, and algorithmic bias are all critical considerations when moving AI systems into clinical practice. Furthermore, interpreting AI-generated outputs independently of the clinical context may introduce new sources of error and create additional areas of professional responsibility.

This panel presentation will discuss, through current examples, where AI stands in dentistry today, its realistic clinical applications, and its existing limitations. The opportunities offered by image-based AI, radiomics, and generative AI will also be addressed. Finally, the future role of AI will be considered not as a technology that replaces the dentist, but as a tool that, when appropriately developed and responsibly implemented, can support and enhance the dentist’s diagnostic and clinical capabilities.

Presentation 1

The bidirectional relationship between cardiovascular diseases and oral health necessitates a comprehensive evaluation of systemic diseases and medications in dental practice. Due to its diverse microbial ecosystem and its direct connection to the systemic circulation through the periodontal tissues, the oral cavity can serve as an important source of infection and inflammation. This presentation will address, based on current evidence, the mechanisms by which oral infections breach the epithelial barrier and enter the systemic circulation, the relationship between periodontitis, endothelial dysfunction, and cardiovascular diseases, the role of dentistry in the prevention and management of infective endocarditis, and the clinical implications of cardiovascular medications, particularly antihypertensive drugs, including perio-prosthetic clinical applications. The aim is to emphasize the importance of the dentist’s preventive, diagnostic, and multidisciplinary approach in the dental management of patients with cardiovascular diseases.